Novel & Cerita Writes Sentence

H*****k siya sa pisngi nito. “Ingat ka.” “Sila mag-ingat sa `kin,” birong sagot niya. “Bye-bye.” Napailing siya nang mapahawak sa manibela. Why is he so much affected with those lines? Ewan at may hindi siya maipaliwanag na emosyon sa loob ng dibdib niya, parang excitement na makilala ang writer ng manuscript. Silly thing!

Parang hindi niya talaga ako nakikita at naririnig. It seems like writers are all weird. Iyong tipong hindi makakausap nang matino dahil abala sa pag-iisip at pagsusulat. Pipikit na sana ako pagsandal ko sa aking upuan nang marinig ko namang tinawag niya ako. “Byeongyun? Can you make a sentence here?” aniya sabay bigay noong papel sa akin. Tiningnan ko naman agad iyon saka binasa.

Pagbalik niya sa sarili niyang pwesto, binuksan ni Trixie ang laptop at nag-compose ng email para kay Sebastian. Her fingers flew over the keys, but every sentence she started felt too much, too emotional, too defensive, too… her. Maraming gustong lumabas sa utak niya, mga reklamo, mga sermon, at ilang hindi mapigilang tanong, pero kada magta-type siya, buburahin lang niya ulit. The same goes on for a couple of minutes. She erased it. Typed again. Deleted again. In the end, all she could manage was a single, flat word.

pakiusap niya habang kinakapa ang kalsada. Naramdaman niya ang pagbuhat nito sa kanya bago nagsalita. "Pasensya ka na, mas mahal ko ang anak ko." wika ng matanda habang isinasakay siya sa kotse. Naramdaman ni Andy na umagos ang mga luha sa mukha niya bago pumikit. Nagising siya dahil sa lamig ng tubig na ibinuhos sa kanya. Dahan-dahan niyang tiningnan ang mga taong nasa harapan niya.

wika ni Sebastian. " Mukhang ako nga " wika naman nito. " Ang Dami nito" wika ni kuya habang nakatingin sakin. " Madami nga Yan dahil inipon ko Yan simula Nung umalis ka, tuwing birthday, Christmas,new year at kung ano ano pang occasion o kahit walang ocassion Yung namimiss lang Kita nag susulat ako ng mensahe sayo iniisip ko Kasi lagi na balang Araw maibigay ko din ito sayo at tama nga ako naibigay ko nga sayo lahat ng yan Hindi Rin nasayang Ang effort ko" wika ko habang nakangiti sakaniya.

Kaya kinuha niya na lang ang notepad at nag-iwan ng sulat. Madiin, malinis ang pagkakasulat niya katulad ng dati. 'Pasensya ka na sakin, Mr. Ford, akala ko kasi hindi ka na babalik dito para magpahinga, at nadismaya pa kita dahil ginamit ko ang banyo mo kahapon. Katulad ng dati, kunwari na lang walang nangyari, at sana ganun din ang gawin mo.'

“You already conveyed pain in the first word. Sometimes less is more.” Napangiti ako habang mabilis na nagta-type notes. Hindi siya nakakatakot kausap. Actually, sobrang detailed niya. As in bawat mali, ine-explain niya bakit kailangang baguhin. “Also,” dagdag niya, “watch your tense consistency.”

sa mga silent readers din po salamat. Thanks for continue reading kahit na mali mali pa ang grammar at wordings ko hindi ninyo parin binitawan ang kwento. Sorry aayusin ko to' pag di-tinamad.. Thank you again...

I love you. Sent.