Write The Sentence Novels & Stories

SIMULA Isang babae ang naglalakad papunta sa isang mini market. May suot itong gray jacket na may hood at jogging pants. Habang papasok sa entrance ay may naramdaman siyang hangin na papalapit kaya inilibot niya ang kanyang paningin. Kumunot ang kanyang noo ng makita ang isang lalake na naka-mask at naglalakad sa gilid ng kabilang kalsada.

Sinabi ni Elaine, “Nangangako ako na siguradong magsusulat ako ng liham!” Suminghal nang malamig ang matandang babae, “Wala akong tiwala sa iyo!” Sa sandaling ito, si Jennifer, na nakatayo sa tabi, ay ngumiti lang habang sinabi, “Lady Wilson, hindi ba’t sobrang simple lang nito? Kung papayag siyang isulat ito ngayon, magiging ayos ang lahat. Pero, kung tatanggi siyang isulat ito, pwede natin siyang bugbugin nang sampu o dalawampung beses kada araw hanggang sa pumayag siyang isulat ito!”

Bago pa niya ako mahuli sa ginagawa ay muli akong nagsalita. "Ganito na lang, isulat mo lahat ng gusto mong sabihin. Tapos mamayang pagkagising niya ay ipapabasa ko sa kanya. Kasi kung sasabihin mo lang sa akin, malamang makalimutan ko ang ibang detalye. Mas maganda 'yong written." Bryle scoffed. "Pahihirapan ko pa ang sarili ko." "Tamad!"

sinara ko na ang bag ko at linagay ang papel sa mesa habang ang ballpen ko naman ay hawak-hawak ko. Inalis ko ang takip ng ballpen ko at linagay sa bibig ,pero Hindi po ako kumakain ng takip ng ballpen ah Ano kayang isusulat ko? Ahh basta bahala na! Nagsimula na akong magsulat... HASH POV Will i write what i want to say to Athena on my paper?o kakausapin ko nalang siya mamaya?pero sinasabi ng utak ko pareho kong gawin?

Bakit hindi kung nasa harapan niya ngayon itong lalaki. “Ha…” nagpakawala ng malalim na buntong hininga si Zane nang hindi na sumagot si Kila at imbis ay tumitig na lang sa kaniya habang nakapaskil ang malawak na ngiti sa labi. Natutukso siyang higitin ang babae at halikan sa mapupula nitong mga labi ngunit pinipigilan niya ang sarili.

Binuksan niya ang pinakailalim na drawer ng mesa at nagsimulang sumulat: “Aera,” “Sana ay nasa mabuti kang kalagayan pag nabasa mo ito. Baka mabigla ka, pero napakarami kong gustong sabihin. Matagal ko na itong kinikimkim, at kailangan ko na itong sabihin ngayon.”

kung may bumabasa sa story kong ito maari po kayong mag iwan ng komento kung anong masasabi niyo sa takbo ng kuwento. Paki follow na rin po ako actually i'm a new writer, at pasensiya na po sa mga maling typo at wrong grammar ko but i hope suportahan niyo pa rin po ako kahit hindi ako perfect writer gaya ng ibang writer na kilala niyo, Thank you and god bless us all.♥♥♥🙏🏻🙏🏻🙏🏻

saad ko. “Ha! Mali ka, Nicolo! Pakinggan mo ang sasabihin ko okay?!” Too loud. “Magkaiba ang ballpen tsaka papel diba?! Pero kapag pinagsama mo ang dalawa, may silbi ito. Magandang duo kumbaga! If you use a pen and paper, you can write. And when you write, you can create words. And if there are words, you can create a masterpiece! Just like a novel, a poem, or an essay.”

I love you. Sent.

Para kasing ang babaw ng sentence. I don't know. Pakiramdam ko ay may kulang. Or baka sa mismong construction ng sentence ako naba-bother. Wala pa naman akong nakilalang tao na ayaw sa tunog ng orasan so far. It's just too childish to have this kind of dislike. But whatever it is, kailangan ko siyang kabisaduhin.