Write The Sentence Novels & Stories

Ayoko rin patagalin pa kaya sinulat ko na. To be honest, experiment ko lang ito. Tinry ko lang magsulat ng Paranormal/mystery kaya huwag niyo ako siraan agad, bago lang ako sa mga bagay na ito.

sinara ko na ang bag ko at linagay ang papel sa mesa habang ang ballpen ko naman ay hawak-hawak ko. Inalis ko ang takip ng ballpen ko at linagay sa bibig ,pero Hindi po ako kumakain ng takip ng ballpen ah Ano kayang isusulat ko? Ahh basta bahala na! Nagsimula na akong magsulat... HASH POV Will i write what i want to say to Athena on my paper?o kakausapin ko nalang siya mamaya?pero sinasabi ng utak ko pareho kong gawin?

No word can explain how gratitude to all of you. Thank you for being part of my writing journey! I will work hard to develop, improve and learn more for the better! See you on my many more upcoming stories! Sincerely, Black_Jaypei F******k: Jaypei Smith WP G***l: blackjaypei20@g***l.com

Bakit hindi kung nasa harapan niya ngayon itong lalaki. “Ha…” nagpakawala ng malalim na buntong hininga si Zane nang hindi na sumagot si Kila at imbis ay tumitig na lang sa kaniya habang nakapaskil ang malawak na ngiti sa labi. Natutukso siyang higitin ang babae at halikan sa mapupula nitong mga labi ngunit pinipigilan niya ang sarili.

kung may bumabasa sa story kong ito maari po kayong mag iwan ng komento kung anong masasabi niyo sa takbo ng kuwento. Paki follow na rin po ako actually i'm a new writer, at pasensiya na po sa mga maling typo at wrong grammar ko but i hope suportahan niyo pa rin po ako kahit hindi ako perfect writer gaya ng ibang writer na kilala niyo, Thank you and god bless us all.♥♥♥🙏🏻🙏🏻🙏🏻

saad ko. “Ha! Mali ka, Nicolo! Pakinggan mo ang sasabihin ko okay?!” Too loud. “Magkaiba ang ballpen tsaka papel diba?! Pero kapag pinagsama mo ang dalawa, may silbi ito. Magandang duo kumbaga! If you use a pen and paper, you can write. And when you write, you can create words. And if there are words, you can create a masterpiece! Just like a novel, a poem, or an essay.”

Goodness, the poor blank paper is staring back at me! "That's not an excuse, Shiyuri," narinig kong sabi niya. "You can write whatever you are feeling—unless you're nearly dead." Nakuha niya ang atensiyon ng ilang manunulat. "Whether you feel angry, happy, upset, jealous, frustrated, or empty. Writing is flexible. Writing doesn't need to focus in the subject or topic you want to scribble. If you can't write because you are in pain, then write the feeling of being in pain."

Parang hindi niya talaga ako nakikita at naririnig. It seems like writers are all weird. Iyong tipong hindi makakausap nang matino dahil abala sa pag-iisip at pagsusulat. Pipikit na sana ako pagsandal ko sa aking upuan nang marinig ko namang tinawag niya ako. “Byeongyun? Can you make a sentence here?” aniya sabay bigay noong papel sa akin. Tiningnan ko naman agad iyon saka binasa.

Bago pa niya ako mahuli sa ginagawa ay muli akong nagsalita. "Ganito na lang, isulat mo lahat ng gusto mong sabihin. Tapos mamayang pagkagising niya ay ipapabasa ko sa kanya. Kasi kung sasabihin mo lang sa akin, malamang makalimutan ko ang ibang detalye. Mas maganda 'yong written." Bryle scoffed. "Pahihirapan ko pa ang sarili ko." "Tamad!"

“Balak ko sana sa mall na tayo kakain since may bibilhin din ako para sa lesson ko. Okay lang ba sayo- “Excuse me, Sir.” Naputol agad ang sasabihin dahil narinig namin ang boses ni Sebastian. Nakataas pa ang kamay. “Yes?” “How many sentences per activity?” “1000 words per activity.” Tumango lang siya at binalik agad ang mata sa papel. “Easy,” Bulong nito sa sarili pero narinig namin. Ngumisi ako, easy daw pero bagsak.