Writes Sentence Novels & Stories

Kagat ko ang labi ko habang nagtitipa ng text. To: My Attorney ano yung sisenta Napapikit ako ng mariin nang ma-i-send ko na ang message. Ano kayang reaksiyon niya? Nanlaki ang mata ko sa gulat nang biglang tumunog ang phone ko. Napa-sign of the cross pa ako bago inopen ang message niya. From: My Attorney I'm so glad you texted me after 3 weeks even though you just texted me to ask what sisenta is. It’s 70, young lady.

seryosong pagkakasabi ko pero deep inside talaga ganito yon AAAAAAHHHHH!!!!!!! YUCK YUCK YUCK YUCK BAD WORDS BAD WORDS BAD WORDS!!!! PWEEEEEEEE!! AYOKO NA NG GANITO LOOOOORD! LOLO PARANG AWA MO NA AWAT NA! Narinig ko din yung mahinang bungisngis ni essay Luhhhh sheeeeet bakit ganito epekto saakin? kilig kilig kilig kilig kilig kilig

inosenteng sagot niya sabay peace sign. “Yun lang ba, debale at baka pagbigyan naman tayo ng donor ng classroom, pati printer isama na.” “WHAT? As in tayo ang napili? OH. MY. GOSH. FAITH! Ang galing mo talaga!” halos mapasigaw siya. “Ang OA mo sa part na yan Charie,” natatawa akong napailing. “Isang sentence lang ‘yun, pero parang sinabugan ka ng fireworks sa dami ng punctuation na ginamit mo, kaloka ka!”

Bago pa niya ako mahuli sa ginagawa ay muli akong nagsalita. "Ganito na lang, isulat mo lahat ng gusto mong sabihin. Tapos mamayang pagkagising niya ay ipapabasa ko sa kanya. Kasi kung sasabihin mo lang sa akin, malamang makalimutan ko ang ibang detalye. Mas maganda 'yong written." Bryle scoffed. "Pahihirapan ko pa ang sarili ko." "Tamad!"

Pukaw nito sa kanya. "Magsusulat na po," sarkastiko niyang sagot at umupo sa tabi nito. Vincent tried to peek kaya pinandilatan niya ito ng mata. Umismid naman ang lalaki at nagpatuloy sa pagsusulat. He's writing a korean words kaya kahit hindi nito itinatago sa kanya, wala parin siyang maintindihan.

Just another command na parang utos ng hari. Matagal kong tinitigan ‘yung screen, ‘yung dibdib ko kumikirot sa tahimik na inis. ‘Yung dinner last week pa lang, parang test na — at hindi ko alam kung pumasa ba ako o hindi. Pero ngayon? Another round? No. Tinype ko agad: > I’ll send it instead. Send. Before I could change my mind. Five minutes later, nag-reply.

Kumunot ang noo ko dahil kung hindi isang word per part of the story, may isa or dalawang sentence lang. Tumingin ako sa direksyon ng mga kagrupo ko. What the fuck is this? "The…" Napalunok ako. Kung nakinig ako kanina, mairaraos ko ito. "... expository of our st-story…" Kinagat ko ang pang-ilalim na labi. Hindi ko talaga alam ang sasabihin. Tumingin ako sa teacher ko and she's rolling her eyes already. Tumayo si Caius at pumwesto sa opposite side ng board.

Tanging mga malalalim na paghinga nila ang kanilang mga naririnig na para bang walang salita ang makakapagpaliwanag ng kanilang nararamdaman. At nang bumalot na sa kanilang mga katawan ang malambot na kama, walang pagdadalawang isip na h******n nila ang isa't isa. Nag-umpisa nang mawala ang kanilang mga saplot at paunti-unti na nilang nararamdaman ang init na nanggagaling sa bawat isa. "You're so beautiful..." malambing na wika ni Zane nang tuluyang lumantad ang kahubaran ni Kila.

No single word wants to drip on my paper. Kalahating oras na ang lumipas pero wala pa ni isang letra ang laman ng papel ko. Treinta minutos na lang ay ipapasa na namin ito. Hindi ako mapakali sa upuan ko. I'm frustrated to the point that I even punched my head slightly. Everyone is writing so I guess no one noticed it.

tugon ko dito saka ko hinawakan ang ballpen ko at nagsimula na nga sa pagsusulat din kagaya nila. Ilang sandali pa nang muling tumunog ang message notification ng cellphone ko dahil sa chat ni Josh. Josh Rain: Anong ginagawa mo? Me: Nagsusulat po. Josh Rain: Anong sinusulat mo? Me: Transcription po ng steno namin. Josh Rain: Madami po iyan? Me: Medyo po. Josh Rain: Kiss ko kamay ng Yeobo ko, baka pagod na (kissing face emoji)