Writes Sentence Novels & Stories

Kahit nakakahiya at wala na akong mukha na ihaharap pa sa kanya, kinapalan ko na ang mag-message. "Hello Sir. Ahm... Pasensya na po kung hindi ako makakapagluto ng hapunan mo. Ahm... Masama po ang pakiramdam ko. Masakit po ang buong katawan ko. Hindi na po yata ako makakalakad. Nabali yata ang bewang ko, pati ang singit at hita ko, sobrang sakit parang binali mo yata kagabi, sir. Ang sakit pa ng leeg ko, kinagat mo po yata ako kagabi. Hindi po ako makakalakad ngayon dahil winasak mo ang kayamanan ko," iniisip kong i-delete at baguhin ang ita-type ko, kaso na-send ko bigla.

Ngiting-ngiti na kuwento nito. "Halata nga at kulang na lang ay maghugis puso ang mga mata mo." Natatawang sagot ko at binalik ang atensyon sa pag-chat ko at nakalimutan ko na ang isasagot ko kay Vincent kaya tinignan ko ulit message niya. Vincent Sevilla Ok, just rest. Huwag ka ng pumasok kung hindi mo kaya. Typing... Ok boss thank you so much! 😊

Then, she added a tongue in her response. Ramdam na niya ang pagbangon ng init sa katawan. He cursed under his breath and typed his next message, Well, I guess I won't be getting any heads... He sent that message with a sad emoji at the end of the sentence. "No heads." "But sex, maybe." Hindi niya napigilan ang pag-ngiti. Really? Trini: Uhuh. Coz I'll be waiting for you in bed, without wearing any.

May mensahe mula kay Ysa sa messenger. Message: “Ysabel Buenafe commits to drinking milk tea after eating fruits and vegetables.” May nakalagay pa siyang petsa at oras sa dulo. Napangiti si Elijah habang binabasa iyon. Nag-reply siya. “Mag-ingat ka sa paglalakad. Huwag kang magcellphone habang naglalakad.” Pagkatapos ay nagpadala siya ng isa pang mensahe. “Actually, may gusto sana akong sabihin kanina. If you kiss me, I’ll let you drink milk tea without any condition.”

XD "Luh, masyado naman 'to...umasa ka ng matagal din para pareho tayo! Good luck na lang sa'tin!" Tapos kinuwento ko kay susana iyon...ang text ko sakaniya ay mahaba na para bang essay dahil may limit ang text message dinugtungan ko pa...detailed na detailed ang pagkakasend ko sakaniya tapos natawa lang siya. Hindi makapaniwala na dalawang babae ang nagkakagusto kay sebastian, eh, pangit naman daw ugali no'n. Hindi ko nga rin alam sa sarili ko ba't siya pa? Ilang buwan na lang naman at matatapos na ang high school life ko...pero gusto ko pa rin 'yong thrill na magpakatanga sakaniya, eh! Hanggang matapos siguro 'to? Siya iyong thrill sa buhay ko? From: Neighbor

Pigil ang ngiti kong naupo sa kanyang kandungan. “What are you doing wifey? Tutok na tutok ka sa laptop mo.” Seryoso niyang wika habang tinitignan kung ano ang ginagawa ko sa laptop. Nagtaasan pa ang mga balahibo ko sa katawan ng maramdaman ko ang kanyang mainit na hininga sa aking leeg. “Nirerevise ko lang yang news writing ko bago ko ipasa sa Chief Editor namin.”

Ngunit agad ding sumingit ang isa pang isipin. Pero kung hindi... baka isipin niyang bastos ako. Napapikit siya sandali. Pagmulat niya ay mabilis na siyang nag-type. Thank you. Ingat po. Ilang segundo niya pang pinag-isipan iyon. Pagkatapos ay marahan niyang pinindot ang Send.

Wika ko pa at aking pinunasan ang mga luhang tumulo mula sa mga mata ko. “Sage wrote a letter for me before he died stating that I should forgive you for me to be escaped in the chain of pain he created,” Wika niya sa ‘kin na naging dahilan upang tumulo ang kanyang mga luha, “Patawarin mo na ang kapatid mo, pati na ang sarili mo para maghilom ang mga sugat diyan sa puso mo,” Dagdag pa niya at kanyang pinunasan ang kanyang mga luhang tumulo mula sa mga mata niya, tsaka niya ibinigay ang isang envelope sa ‘kin.

"I know, pero kaya ko pa namang magsulat kahit hindi ako nakakakita, hindi lang katulad ng dati na pantay at maganda. Hindi ako yung tao na wala na ngang paningin, hindi na kikilos ang kamay ko para magsulat." Umirap ako saka humarap na sa papel. Maganda naman ang hand writing niya, nagbibiro lang ako sa panget, ang nagpapagulo lang ay kung saan pupunta ang bawat sentence kaya parang nahahalo na sa ibang salita kaya nakakalitong basahin.

Tell it now. "You know what, Rain. . .I'm grateful for your concern and words of encouragement." Napawi no'n ang galit sa mga mata nito, pero lungkot naman ang ka-agapay ng ngiti ng binta. "After all that happened, I could feel that you still care for me and appreciate it. But I guess, there are certain things in this life that nobody can change no matter how they tried to. Kung paano na-isulat ang isang kuwento ay gano'n ito tatakbo hanggang sa katapusan, at isang halimbawa no'n ay ang kuwento ko."