Novel & Cerita Yellow In Bisaya

hindi naman ako mahilis sa ganon kulay lalo na sa dress mas prefer ko yung dark colors pero meron naman ako yellow tshirt TO: Cheska Wala akong yellow dress remember? hindi ako mahilig sa mga ganoong kulay yellow tshirt meron tyaka bes tatakas ako kung mag papaalam ako hindi din naman ako papayagan Sent. FROM: Cheska I got u girl! meron pa akong dress dito akong bahala dito kana mag ayos ako na bahala mag makeover sayo bes sigguraduhin mo na hindi ka mahuhuli gagawin pa

I love you, baby. Parang may humaplos sa puso ko nung mabasa ko iyon, agad-agad ko din tinapos ang pagkain at nagbihis para pumunta kayla Ana. Pagkababa ko palang ng tricycle ay sumalubong na agad sa akin si Ana na bihis na bihis. Nagtataka akong tumingin sakanya, she looks so pretty wearing a yellow dress. Bagay na bagay sakanya ang yellow dahil sa morena niyang kulay.

Umiling ako at bumalik ang attention kay mayang. "Mayang, Hindi iyan alien language, bisaya iyan. Nasa parte tayo ng Visayas kaya bisaya ang lengguwahe nila." bulong ko pero sigurado akong rinig iyon ni gwapong driver dahil bigla itong tumawa. "Ah bisaya... okay, kaya pala ang tigas ng pagkasambit."

I love color yellow, napakarefreshing kasi ng kulay nito. "Thank you Chelsea, ah. You're so nice..." puri ko pa dito na noo'y ikinatawa pa nya. Bahagya pa n'ya akong hinampas sa braso na tila close na close kami kahit pa ngayon lang kami nagkakilala.

Hindi ko rin naman ugali ang magtanong. "Ay ang diyosa, lumiliwanag sa yellow green! Akala ko talaga chararat ang damit ng mga common pero pagdating sayo, parang gusto ko na rin magsuot ng yellow green!" Puna naman ni Bree ngayon na talagang nakatingin ito sa akin mula ulo hanggang paa. "Maganda din naman sayo, kulay violet." Puna ko rito. Wala akong paboritong kulay dahil lahat ay nagagandahan ako.

sabi ni Kuya Phillip. “Congrats, bayaw!” sabi naman ni Kuya Hunter. “Mommy? What is bayaw?” tanong ni JJ kaya biglang humalakhak ang mga magulang at kuya ko. “Bayaw, is the tagalog word for brother-in-law.” paliwanag ko kay JJ. “Yan ang sinasabi ko! Konti lang ang alam ni JJ na tagalog words.” sabi ni James. “Baka mas marami pang alam na bisayan words yan dahil kina yaya at inday!”

"Nasaan? Iyong color yellow ba? Ayoko kasi ng green medyo maasim." "Siyempre! May kalamansi iyon! Tara na! Magbabike ako, ikaw tumakbo ka na lang para naman mabawasan ang bilbil mo diyan sa tyan!" Sinundan ko iyon nang tawa. Binelatan lang naman ako ni King Solomon. Tumakbo naman ako palabas ng silid niya.

Bagamat may sariling bakod din iyon at ang kaugnay na maliit na lambak ay isang Botanical Garden na may kanlungan ng mga paru-paro. “Wow!" Natatawang hiyaw niya nang salubungin sila ng buhos ng Tree Yellow (Gandaca harina mindanaensis). Karaniwang makikita sa buong bansa ang mga lahi ng paru-parong iyon maliban lang sa Basilan, Calamian, Palawan, Sulu archipelago. Bumalik sila sa taas at tama rin dahil naroon na si Alexial. Abala ito sa harap ng laptop habang nasa sala.

“Uy Mitch, trending ka na agad!” sigaw ni Cecilio habang hawak ang phone niya. “#IamYellow4 is climbing!” “Ha?!” halos mapasigaw ako. “Relax,” sabi ni Ryan habang umiinom ng tubig. “Normal ‘yan.” “Normal?!” napalingon ako sa kanya. “Hindi normal ‘to sa buhay ko.” Napangiti siya ng bahagya.

Nakatunganga sa cellphone habang pasimpleng nakikinig sa mga pag-uusap ng mga kasama at paunti-unting iniinom ang beer nito. That was Angelo Ycon Artizan Lee. Ycon for short. He was tall and handsome. Matangos ang ilong, mahahaba ang malalantik na pilik mata, with a kayumanggi skin and his eyes... Those singkit eyes na kulay light brown. Di maipagkakaila na may dugo siyang Chinese at kastila. Typical Filipino-Chinese dahil half Pinay half spanish ang Ina nito at Filipino-Chinese naman ang Ama.