You Be Safe Here Novels & Stories

Ligtas naman na siguro 'di ba? Nakangiti na ako habang nag-aabang ng sagot niya. Sana pumayag siya. Tapos kakain kami sa isang restaurant na kaming dalawa lang! Gusto kong gawin 'yon! The past few days has been very hard to us. He can keep me safe naman. Hindi niya naman ako pababayaan. “No, it's not yet safe outside. You have to stay here. We can't risk anything,”

May nangyari ba o mangyayari para hindi kami maging ligtas dito? "We're safe here, Jerkson." Tumayo siya nang maayos. "You don't understand me--" "Then make me understand it!" Hindi ko na napigilan ang mapasigaw dahil sa iritasyon na namumutawi sa aking loob. "You cannot just order me to go back to that country! Of all the people, you...you must know how traumatic that country is to me!" "You're not safe here, Ash and Snow might also be in danger!"

sunod-assunod na tanong ni Jonie kay Bebe. "W-wag mo na pong alamin, Ate. Ang importante, ligtas ako." "No! Wag kang umalis, dito ka na lang ulit sa bahay!" "Let her decide, babe," sabat niya sa usapan ng dalawa. "Malaki na si Bebe, at kaya na niya ang sarili niya. Ang importante ay safe siya sa pupuntahan niya. Hayaan mo siyang matutong tumayo sa sarili niyang mga paa."

I'm warning you. Be at ease, Bliss. No man can touch you other than me.

Gusto ko sana siyang patigilin sa paglakad kaso we need to move quick at baka mapano pa kami dito. I know we are safe here pero siya hindi safe at tsaka masyado pang magulo ang labas. All we need to do is to get out here as soon as possible. "Can you help me take something there a bit. Importante kasi yun, hindi natin alam ang kasiguraduhan dito sa bahay na ito kaya better na kunin ko na," aniya saka umubo pagkatapos magsalita.

“You’re my wife now. Even if it’s temporary, it makes sense for you to stay with me. You’re safer that way.” Lumingon ako sa kanya, pinagmamasdan ang mukha niya. “Safe,” mahinahon kong inulit, hinayaang dumulas sa dila ko ang salita na parang lason. “Sa tingin mo, may kahit ano bang safe sa lahat ng ‘to?” He glanced at me, jaw tight. “It’s safer than you being alone.” I leaned back in my seat, crossing my arms. “Fine. I’ll move in.”

Parang wala lang, kaswal at para bang napakabait nito ngayun. “Gabi na. Matulog ka na. Hihinto din iyang kidlat at kulog. Huwag kang mag-alala, hindi ka naman tatamaan ng mga iyan dahil nandito ka naman sa safe na lugar.” Muli nitong wika sa akin

Para naman nila akong inilalapit ng husto sa lalaking ito. "He will stay with you. Para sa safety mo. 24/7 kailangan bantayan ka. Kahit saan ka magpunta. Sasama siya." "Ano pa ba ang magagawa ko? Nagdesisyon na kayo." "Ruwy, listen. This is for your own safety. Alam mo naman na hindi lang kaligtasan mo ang iniisip ko. Sana ay makinig ka naman. Sinundan ka nila. Hanggang dito. Ibig sabihin noon. Talagang papatayin ka nila."

I cupped her jaw, thumb brushing her cheek, and whispered— “Sleep here. Dito ka sa villa. Hindi ka babalik sa condo mo. Hindi ka aalis.” She blinked, dazed. “Nandito ako. With you. “Good,” sabi ko. "Ftom now on you'll be with me, I will be at your side...I will make you safe beside me and you won't fear anymore..You're safe with me. ” At mas mabuti na ‘yon… kaysa sa kung ano’ng gagawin ko kapag hindi kita nakikita.” I touched her forehead with mine one last time.

Pumikit ako at pinigilan ang luhang gusting tumulo. May bago pa po kayong bantayan sabi niyo. Kaya kumapit ka lang po. Manang, please be safe. Manuel will be here soon… I know he will.