You Don't Own Me の小説・ストーリー

Pag-aalalo niya sa akin. I know that pero hindi ko alam kung deserve ko pa ba ang pagmamahal niya ngayon. Hindi ko alam kung kaya ko pa ba siyang hayaan sa buhay ko gayong may nangyari sa akin. I don't want to disappoint myself. Ni hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ni Carlo kapag nalaman niyang someone violated me!

“And yet, you’re stuck with me.” Naramdaman ko ang pag-angat ng luha sa mga mata ko, pero pinigilan kong pumatak. Hindi ko siya pagbibigyan ng kasiyahang makita akong mabasag sa harap niya. Kaya marahan kong itinulak palayo ang upuan at tumayo. ”If you think you own me, then you’ll have to fight every single day to keep me. Because I’ll never make it easy for you, Sebastian.”

Nagulat siya sa ginawa nito. "Of course, I have the right because I own you," mariin nitong sabi habang ilang pulgada na lamang ang distansya ng kanilang mukha. Nasasamyo na niya ang mabango at mainit nitong hininga na pumapaypay sa kanyang mukha. Lalong nagwala ang puso niya. "No one owns me. N-Not even you," aniya sa nanginginig na boses.

"Hindi ka ba . . . nagselos? Kasi kung ako 'yon, hinding hindi ko papayagan 'yong taong mahal ko na makipag-usap sa ex." Binaba niya ang paa ko at umupo sa tabi ko. "To be honest, it was hard to see you together. I would always think that maybe you still love him and anytime you will get back together. But I don't have the right to stop you from talking to him, babe. I don't own you. You own yourself, so whatever your decision is, I don't have a say on that because that is your choice." "What if I will give you the right to own me?"

"You don't own me, and I don't even know you Mr. Whoever you are. And to set the record I am not Dawn that bitch that you are talking about is not me for I am Yesha--" "Yesha or Dawn those two women are mine. I own them and no one could take them away from me not even you or not even other men." Ang kapal talaga ng mukha ng lalaking ito. Hindi ba ito kinikilabutan sa mga sinasabi nito? His words makes me sick nakakadiri.

Sino ba talaga ako? Napatakip ako sa bibig nang maramdaman ang papalakas na yabag ng takong dahilan para ikulong ang sarili sa loob ng banyo sa bandang dulo para hindi ako mapansin. Hindi ko nga alam kung bakit ginawa ko iyon ngunit masama ang kutob ko sa narinig. “Hmm, you know what ya gonna do, okay? If you don't do it, I'll accuse you that you stole millions under your name. Say, goodbye license!"

Nabasag ang boses ko habang nagtatanong ako. Dahan-dahan siyang umiling. "Wala. Ikaw lang ang isa." Nawasak ako muli. Patay na si Mama. At ngayon, hindi ko man lang alam kung paano ako mabubuhay nang wala siya.

Kaya pinilit ko syang itulak ngunit mas malakas sya at di nya ako hinayaang maka alis. “No, Hindi mo ko pag aari! No one own me but me” singhal ko dito at tatanggalin ko ang mag kakadagan nya sakin ngunit mabilis nyang kinuha ang dalawa kong kamay at inilagay sa ulohan ko. “ Do you want me to remind you how i owned you that night, sweetheart? ” mula sa malambing na boses neto kanina nag bago ito naging isang medjo madiin at baritono.

He said in a voice so dangerously. Zyke flung the billionaire's man away as he raise his head to look at the billionaire's eyes. "Try me. I'm not your property." "I hate to repeat myself. You-are-mine." "I'm not your pet.No body owns me. I belong to myself." He said laughing somewhat miserably. "Beside, I'm doing you a favor. You can bring her here when I'm gone."

giit niya. “Iyan na naman? Konti na lang magmumukha ka nang p*kpek.” Napangiwi ako. “Having sex never guarantee your possession over someone. Besides, no one should own anyone. We are our own possession,” pangaral ko sa kaniya. “At itatama lang kita ha, hindi ganito kagulo kung hindi ka nagloko.”