You Don't Own Me Novels & Stories

He Owned Me S'ya si Marga Sandoval. Ang babaeng 20 years old na pero 4rth year high school pa rin. 17 pa lang sana s'ya noon ay dapat tapos na s'ya sa kanyang skwela. Subalit napaka-pasaway n'ya that is why high school pa rin s'ya hanggang ngayon kasama ang three friends n'ya na pasaway din kagaya n'ya. Ika-nga, 'samahang walang iwanan' iyan ang motto of life nilang tatlo. Para sa kanila ay sabay-sabay silang ga-graduate, same year, same day, same month . These three girls are daughters of a rich man. Mga ama lang naman nila ang nagmamay-ari ng pinaka-mahal na skwelahan kung saan sila nag-aaral ngayon. Ang 'Rolax Javier University' Pero kahit na sila ang mga anak ng mga mayayamang tao na ito

"I don't love you. I just want to ruin and torture you. Make you suffer." Tila nauubos ang pasensya niya. Lumapit siya sa akin, mabilis, mariin ang bawat hakbang. Akala ko hahawakan niya ako. Akala ko, tulad ng dati, pipilitin na naman niya akong bumigay. Pero bago pa man siya makalapit, umatras na ako. “Don’t touch me.” “I own you, Caleigh.” “No,” mariin kong sagot. “You never did. You only owned my pain.”

“You have always wanted what I have. Just because you came back looking different does not mean you can take what is mine. Remember your place, little sister. You have nothing, and he would never look at someone like you when he already has me.” I simply smiled softly. “If he is truly yours, then you have nothing to fear, right? True ownership does not require threats or warnings. If he belongs to you, no one can take him away. But if he is only something you borrowed… then perhaps it is time to return it.”

Ginawaran sya nito ng maikling halik pagkatapos ay tumingin sa mga mata nya. " I said, I can do everything to owned you" kumunod ang noo nya sa sagot nito. Yun lang ba?. Tapos na usapan nila dahil sa sagot nito at nakuha pa nito ang basbas ng Kapatid nya?. "Just like that, because I can only owned you when I can make you happy, and i can give everything that matters to you. Owning you is like being the biggest part in me, when you're hurt So I am, and When you're happy I am happier" His answered made her hurt flutter. Kaya pala nagkasundo ang dalawa dahil nagakakaintindihan sila.

Na kaya siyang bilhin kapalit ng utang? Hindi siya sumagot. Tumalikod siya bigla at mabilis na naglakad palayo. Sumunod naman agad si Marco, at hinablot ulit ang braso niya nang mas mahigpit. “Pumayag na ang nanay mo!” bulyaw nito. “Bakit ka pa nag-iinarte babae—” “Edi si Mama ang pakasalan mo!”

Agad kong naiyakap ang isang kamay sa sarili nang dumako ang tingin ng mga ito sa aking dibdib. Nagpalingo-lingo ako. “I am Silas Desmond's woman. You will pay if you touch me!” Hindi ko alam kung bakit iyon ang lumabas sa aking bibig. Pwede ko namang sabihin na inaanak ako ni Silas pero sa dinamirami nang pwede kong sabihin, iyon pa ang nabanggit ko.

ramdam ko ang higpit ng hawak niya sa aking braso. “Aray!! Lorenzo, nasasaktan ako.” Naramdaman ko ang isa niyang kamay sa aking leeg. Napakahigpit nito, hindi ako makahinga. “You need to stay by my side forever. You are my woman, my slave and I own you. Tandaan mo yan,” banta niya sa akin. Hindi ako nakapagsalita. Nawawalan ng lakas ang buong katawan ko. My vision started to blur.

Parang wala na silang ibang mapag-usapan. Nakakatawa, ‘di ba? Na nakakainis at nakakailang. Kung alam lang nila… kung pwede ko lang sabihin na mali ang lahat ng iniisip nila tungkol sa akin. Hindi ako single. Hindi rin ako available. Taken ako—oo, pero hindi sa paraang kaya nilang unawain. I’m in a relationship so wrong, it shouldn’t even exist. A love hidden in shadows, one I can’t name out loud.

Tinaggap niya ang pakikipagkamay nito. “Yeah, hindi ko akalain na ganyan pala kaganda ang owner ng Zenai,” then he gave her a charming look. “Ahm, pwede ba tayong mag-selfie?” “Sure,” kaagad na pagpayag niya. halatang pagka-playboy ito pero aware naman siya sa mga lalaking kagaya nito. Ayaw lang niyang bastusin ito kung kaya pumayag siyang makipag-picture.

Magdurusa ako sa pakikitungo sa akin ni Lucas sa mga darating na araw at taon na kasama ko siya. "You'll be okay, bibisitahin kita sa bago mong bahay. Don't cry, my daughter. Lucas will love you truly." Niyakap niya ako. I want to disagree with her last words that Lucas will love me, it's impossible to happen 'cause at first, I am not the girl he wants. ***