Novel & Cerita You Never Failed To Amaze Me

dagdag nito at napakamot sa kaniyang batok. At some point‚ it hit hard as fvck. Parang nabunutan ng tinik ang buhay ko from being blinded by my earthly desires‚ that I do things with just a snap... without trying kasi I know that I'm afraid of failing— that failure represents weakness so I only use money to work things out. I never felt this stupid before‚ but at least I’ve learned something valuable. “Naintindihan ko and thank you so much!” masayang sabi ko at niyakap siya.

“Look at me, Ella.” Tumingin ako sa kanya. “Ano?” “Even if you fail, even if you stutter, even if something goes wrong out there… I’ll still be proud of you. You’ve already won the moment you decided to stand there and fight.” Napangiti ako nang marinig ‘yun. “Ang galing mo talagang magsalita.” “Of course,” sagot niya sabay kindat. “Fisnce na, motivator pa.”

Did I fail as a mother again? “I feel so sorry for Rhevan,” mahina kong sambit. Naiiyak pero pinigilan ko dahil gusto kong ipakita na mas malakas at matatag ako sa kambal. Alam kong kailangan nila ng lakas namin ni Rhett. “I know what you're thinking. Don’t you ever think that you failed as a mother,” agad niyang sagot, seryoso ngunit mahinahon. “This situation is inevitable, and you did everything you could.”

Pilit kong inaalis iyon pero mas lalo lamang lumalakas ang kanilang mga boses. Humigpit ang hawak ko sa papel hanggang halos malukot. "Stop." Dahan-dahan niyang kinuha ang papers. Agad akong umiwas ng tingin. Damn it. I failed. Bumilis ang paghinga ko, halos mahulog ang dibdib sa bigat. "Alam kong nahihirapan ka dahil ito ang una. But you'll eventually do better." Marahan siyang ngumiti kahit halata sa akin ang taas-baba ng balikat ko.

Narinig ko pa ang mahina niyang palatak. " Now let's do the recap." Aniya. Agad naman akong humarap sa kanya. Mabuti nalang kahit nakatitig lang ako sa gwapo niyang mukha. Nasa ulo ko pa din naman ang mga pinagsasabi niya. Natuwa naman siya sa performance ko, mas lalo akong natuwa dahil nakita ko ang paghanga ni Adrian sa akin. " That's good, you never disappoint me, Amara. I'm not wrong to myself then that I trust you, woman."

Nang mapansin ko na nakatalikod pa rin siya, nadismaya ako. "Bato' nga yata! Oh' well! I tried and failed. So' what! Wala namang mawawala sa akin dahil hindi na uli kami magkikita pa." Bulong ko sa sarili ko, pero I feel defeated talaga.

Inis kong sinarado ang pinto ng kotse niya. I'll change my mind. I won't get along with him, not this time. Not with an asshole like him. Hindi ako nakatulog buong magdamag kaya hindi ako nakapag-review para sa quiz ngayon. Asher's been pestering my inner peace! How dare him take over my system? Sir Cabrera's still smiling at me and I wanted to punch his face. "Shit!" bulyaw ko nang makita ko ang score ko. I failed. Kinuyom ko ang kamao ko. I hate this. I feel like a failure.

Seryoso lang siyang nakatingin sa akin. “You failed.” Usal niya. Hindi ko maintindihan kung anong ibig niyang sabihin, ang alam ko lang galit ako pero hindi ko siya kayang saktan. Wala siyang kasalanan at ayaw kong ilipat sa kaniya ang galit ko. “You failed, Amara.” Muli niyang saad. Nakatingala lang ako sa kaniya habang seryoso siyang nakatingin sa akin. “Sinabi ko sayong sasanayin natin ang isip at nararamdaman mo, ngayon alam mo na kung anong mangyayari sayo.” unti unting nangunot ang noo ko sa sinabi niya. Tumayo ako sa pagkakaupo ko at diretso siyang tiningnan.

“Hindi ka na babalik. Dito ka na sa amin ulit. We are so proud of you for making this far.” “Kahit hindi po ako nakapag-olympic? Kahit hindi po ako kasing galing nina Rio Jean at Dos? Kahit wala akong award?” “Baby, we don’t need those awards. Hindi mo dapat kinukumpara ang sarili mo sa mga pinsan mo. You have your own talent and phase in life.” “I’m a failure.” “Don’t say that. Hindi ‘yan totoo.”

Kibit-balikat niya at muling sumimsim sa kaniyang juice. Natigilan ako roon. Okay…? Not to brag, but this is not even new to me. It just feels like a reminder of the usual event in my life, which is not honestly weird. I know I should have been very shocked after hearing it. Ngunit may iba pa akong gustong malaman. “Well, I… appreciate that. But… anong meron kay Amancio?” takhang tanong ko. Suminghap si Nate at muling ngumisi.