Novel & Cerita You Never Failed To Amaze Me

Sinusubukan ko lamang naman nag tyansa ko dahil kung ayaw niya ay ano ba ang magagawa ko Hindi ba? Pero kita mo naman Ngayon! Ako na Ang hinihila! Kaya totoo Ang sinabi na try and try until you succeed at persist until he's on his knees! Wait, saan nanggaling ang sinabi ko? Damn. Masyadong maraming pumapasok sa isip ko dahil sa kanya. I'm very much excited and nervous. Kailan ba ako Hindi na excite pag naalala o naririnig ko ang pangalan niya?

Sarcastic and insulting one moment, gently teasing the next. Aries, watching her seriously, unbelievingly. "Para kang bata, you always like this since the first day. You know what there are people who have experienced that feeling of depression that follows failure to accomplish anything they have set out to do. At ikaw ang simpleng bagay iniiyakan mo." Kung alam mo lang ang katotohanan, Aries!

I asked excitedly while waving the paper I'm holding up in the air. Lahat sila ay nabaling ang tingin sa'kin. "By the expression of your face. You failed." I glared at Sunny who mocked me. Nahinto naman agad siya sa pagtawa. Me? Failed my exam? There's no freaking hell way that it will happen. "For your info., I didn't fail it," pagyayabang ko with my brow arched. "Nakapasa ka? Naipasa mo?" pinandilatan ko ng mata si Clay na agad akong nginitihan.

Nagtipa ako ng text. My Engineer, I've always knew that you could make it. I'm proud of you. I've always believe in you. Masaya akong makita ka ulit. You are now successful. Natupad mo na ang pangarap no. You're even more handsome now. By the way, you and Scarlet look together. I wish you all the happiness. Love, Amie.

"Pero paano ko magawa na maging proud ka sa akin kung purt failure ako?" "Enrico, wag mong sabihin iyan. Hindi mo kailangan makipagkompetensya sa mga kuya mo para lang may maipatunayan ka sa akin. At huwag mong isipin na ang lahat ng hirap, pagod at pagsusumikap mo ay hindi ko nakikita. Dahil bilang isang magulang, ako ang unang nakakaramdam. Kung narito lang ang mama mo, dalawa kami ang unang tao na proud sayo, at ipagsigawan kung gaano ka kabuti at hardworking na anak. Hindi ka nag failed bilang isang anak. Ako ang may mali dahil hindi kita nagabayan ng maayos nang mawala ang mama mo. "

sa wakas ay nagawa kong sabihin. Lalong lumawak ang pagkakangiti niya. "You never failed to amazed me, Luna. Hindi ka palalamang," natatawang sabi niya pa. Sumimangot ako. Tama naman ang ginawa ko. Hindi ako pwedeng sumagot na hindi ko pa alam ang gusto niyang sabihin. Kung ayaw niyang sabihin, eh, 'di huwag. Binawi ko na ang kamay ko at tumayo na ako. Lalabas na lang ako para humupa na rin itong lakas ng kabog ng puso ko. Tutal, pinagtatawanan niya ako, mas mainam ng lumabas na ako.

Kitang-kita ko ang pag-aalala sa mukha n'ya kaya nang makalapit ay agad akong binigyan ng mahigpit na yakap. "Daddy, I f-failed..." Basag ang boses kong sinabi sa kanya iyon at hindi mapigilang humaguhol ng iyak. Marahang haplos ang naramdaman ko sa ulunan kasabay paghigpit ng yakap ko sa bewang n'ya. "I failed you. I failed mom. I failed my d-dream...." "Shh... It's ok, anak. It's ok. We're still proud of you." Marahan nitong bulong saakin.

Loveyou! Napangiti ako ng mabasa ang ilang pangunahing mensahe nila, they never failed to make me proud and happy. Kahit na dama nilang wala na kaming mga magulang at alam nila kung saang parte ng buhay namin ang may kulang ay hindi pa rin nila pinakita na kahit minsan na hindi ako naging sapat bilang guardian nila.

At hindi nga ako nagkakamali. "I would never cheat on you, Giovanna. I'm disappointed why your trust isn't sturdy as I though it would be," bulong niya, sunod-sunod pa rin ang paghinga nang malalim at halatang pagod na pagod. Hindi niya iyon ininda at muling nagpatuloy, "You never failed to surprise me, love. You always know how to hurt me. In all ways more than one."

Buti narin yun para hindi maramdaman yung sakit sa bandang gitna ko. BUT DAMN! Mission Failed!