You Never Failed To Amaze Me Mga Nobela at Kwento

pilit niyang sabi, pero hindi na iyon kasing kumpiyansa ng dati. Napailing ako, hindi makapaniwala sa sarili ko. “No…” sabi ko, mahina pero matalim. “You’re not.” Tahimik ulit. At sa pagkakataong iyon, wala nang duda. The test was done. And she failed every single one.

aniya at tumalikod, akmang bubuksan na ang pinto nang magsalita ako “ i'm amazed by your smile. I didn't expect it would suit you so well. ” lagi ko ba namang nakikita ang kakaibang ugali nito. Laging seryoso ang mukha. Pero ngayon, tila ibang Damian ang nakaharap ko noong makita ko itong naka ngiti Nakatalikod lamang ito sa'kin, hindi na nag abalang lumingon pa at lumabas na

'Cos you bring out the best in me, like no-one else can do That's why I'm by your side, and that's why I love you Umatikabo ang palakpakan. Isang napakagandang performance daw ang aming ipinamalas. Iyon na ang pinakamasayang kaarawan ko, hindi lang naging maganda ang unang bahagi ngunit nag-iwan iyon ng isang alaalang di ko makakalimutan. Nang matapos lang ang party ko na-aapreciate ang kakaibang idea ng surprise ni Dindo.

Napabuntong-hininga naman siya at ang sunod ko na lamang napansin ay nasa gilid ko na pala siya at nakatayo habang hinahaplos nang masuyo ang buhok ko, sinusbukang palubagin ang loob ko. “Paunti-unti ay masasanay ka rin at matututo hanggang sa magugulat ka na lang na kaya mo na pala, na parang natural na lang sa ‘yo ang lahat ng mga ginagawa mo kay Miracle. There’s no guide to successful parenting, Ge. We all start small, and we may fail a couple of times or more, but we will surely get there and do it successfully in time.” “I still don’t feel better,” nakangusong sabi ko sa kanya, nagbibiro.

He wanted me to follow. At ako naman, gago, sumugod nang mag-isa. Ginamit niya ang galit ko. Ginamit niya si Madelaine. My eyes fluttered shut as the gas finally pulled me under. Madilim. Tahimik. I failed her. I fucking failed again.

aniya. Napakurap kurap ako, hindi makapaniwala na naririnig ko ang mga iyon ngayon mula pa sa kanya. Mula pa sa kanya na siyang nagmo motivate sa akin palagi noon sa tuwing naiisipan ko nang sumuko. To the very same person who used to tell me that everything I do that makes me in pain isn't a failure but is just a mistake.

At ang paninigas ng puso ko na animo'y naging bato at hindi na tumitibok. Now, how can I not be hard to myself when I was a d*mn failure? How can I not be hard to myself when I messed up everytime I soften for something or... Someone? "I'm fine now, Kuya. Let's not talk about this anymore." I said as I hang up.

Mabilis kaming nagchikahan ni Amiel tungkol sa nangyari lang kanina at walang sawa ang pagdaldal niya kung gaano siya ka-excited at kasaya. "Oh my gosh! Buti naman at tapos na rin, gutom na gutom na ako! At saka ang ganda ng mga sinabi mo! Lahat talaga very well-detailed at perfect iyon lahat. Na-excite na talaga ako na maging successful ka sa field natin dahil every tiny information ay sinabi mo at walang kulang, labis-labis pa!"

Nilunok ang lahat ng masakit na nakabara sa lalamunan ko. “You didn’t fail,” I said quietly, voice trembling with rage and heartbreak. “You succeeded. Nagtagumpay kang wasakin ako, and now you want me to stand here and feel grateful for it? Fuck that. I’ll survive this without you, without your ‘guidance.’” Namuo ang mga luhang nangingilid sa mga mata niya at sa isang iglap, nakita ko ang klase ng nanay na kinailangan ko noon pa. The mother who wasn’t a puppet master, who didn’t play games with pain.

At oo, nag-improve siya over the years, pero para sa akin, kulang pa rin. Nagulat ako nang si Tristan mismo ay pinindot din ang “Failed.” Hindi ko inaasahan ‘yon lalo at nauna pa siya sakin. Hinabaan ko pa ang pasensya ko at hinayaan kong makatapos si Nayomi bago ako pumindot ng "Failed". Yun nga lang, napairap ako nang makita kong tatlong “Passed” pa rin ang lumabas. Pasok pa rin siya sa next round.