Novel & Cerita You Re Welcome Lyrics

Habang nagsimula ang music, nagsimula mag-shout si Alana ng mahina: "Welcome baby cockroach, baby cockroach ang ganda, bigyan mo ako ng supercar araw-araw." "Welcome Charles baby, Charles baby ang gwapo, bigyan mo ako ng card." "Welcome Pickle Baby, Picke Baby ang cool, please follow me." "Welcome kay Jannu baby. Ang Jannu baby ang the best, mag-support ka sakin araw-araw." "Welcome……" [Sexy cockroach rewards anchor with sports car1]

Masaya ang lahat pero siguro, ako ang mas masaya sa araw na ito. "Everybody say, 'Welcome home Agent Green!" aniya at kumalas sa pagkakayakap sakin. "Welcome home Agent Green!" sabay palakpakan. Para akong nabunutan ng tinik na araw-araw ay bumabaon sa puso ko. Nakahinga ako nang maluwag at napangiti ng malapad. Malaya na ako. Malaya tulad ng ibon. I'll forgive but I won't forget you, Kyla. ... Vote. Comment. Follow.

And I see forever in your eyes I feel okay when I see you smile, smile Wishing on dandelions all of the time Praying to God that one day you'll be mine Wishing on dandelions all of the time, all of the time I'm in a field of dandelions Wishing on every one that you'll be mine, mine " And that's our last song. Thank you everyone for coming today I hope you enjoy our performance. Bye " nakangiti pang kumakaway ang mga ito bago umalis ng stage.

[Baby, you don’t have to worry, ‘cause there ain’t no need to hurry, no one ever said that there’s an easy way… ♫♫] “Pero umaasa ako na sapat nang dahilan ang salitang ‘mahal mo ako’ para manalig akong hindi mo ako iiwan.” [When they’re closing all their doors and they don’t want you anymore, this sounds funny but I’ll say it anyway… ♫♫]

pagtatapos ko sa kanta at humalakhak. Muli kong pinatugtog ang gitara dahil oras naman para sa speech ko sa kaniya. “Ehem. Salamat po pala sa pag-imbita sa akin dito. Salamat sa mga nakain ko, sa pagpapasensiya n’yo sa akin kahit na pasaway ako. Akala ko noong una ay siraulo ka ring pulis kaya hindi kita pinagkatiwalaan, pero sa isang buwan na pagsasama natin sa presinto, Sir, nagbago ang tingin ko sa inyo. I’m so happy dahil naging mabuti kayo sa akin habang naroon ako. Sana ho ay naging masaya kayo sa araw n’yong ito. Thank you po ulit!” Napailing ito habang ngingiti-ngiti. Narinig ko ang hiyawan ng mga kaanak niya at tinulak pa siya pausog sa akin.

Tahimik akong umiiyak sa balikat niya. "Salamat…" "You're welcome." Dahan-dahan siyang kumawala at iniwan kami roon.

"Thank you Vrix." "thank you too. You guys came perfectly. Hindi ko naramdaman na I am broken hearted. Pero ngayon aalis na kayo, ramdam ko na ulit na mag isa nalang ako." "You're not alone beb. I'll be here on your healing process. You can call me anytime, ok?" "Yeah. Thank you" "You're welcome. Sige na. See you soon. Ikaw Naman magbakasyon don." "Sure. I'll let you know"

Buhat doon, may pumalakpak habang papalapit sakanya. Sinasabayan pa nito ng nakakaloko at mapanghamong tawa na lumulukob sa buong kwarto. Kumunot ang noo niya dahil parang pamilyar ito sa paningin niya. Isa pa, nakakaagaw pansin ang halakhak at palakpak nito. "Thank you, Mr. Aran. Thank you... thank you for welcoming speech." Sabi nito sa baritono ngunit

, nagniningning ang kanyang mga mata. "You're welcome Pris. Pay us back with your hard work.", kunwari! Pero sunud sunod ang kanyang pagtango.

Nagtipa ako ng mensahe pabalik " You are welcome and thank you for the ad too" Madali kong nakapagpalagayan ng loob si Jasper at napag-alaman kong iisa pala ang pinapasukan naming university, bago natapos ang gabi ay naging magaan ang loob ko sa kanya dahil sa sense of humor niya.