Your Feelings Are Valid Novels & Stories

"Ms. Ellie, papayag akong maging alipin mo! Gagawin ko lahat ng gusto mo! Kahit pumatay pa ako ng tao!" Mangiyak-ngiyak na sigaw ng mga tao sa paligid ko. Iba't-ibang mga sigaw. May mga cute, may mga nakakatakot, at iba pa. Eto ang lagi kong naririnig kada labas ko sa entablado para tumanggap ng award o kahit saan man ako makita ng mga tao. Hindi ako naiinis o naalibadbaran, ako'y natutuwa dahil ibig sabihin lang noon ay magaling ako sa aking propesyon. Naantig ko sila at sila ay humahanga sakin. There is no better feeling than being validated by everybody and by yourself in the progress that you do.

"Sabi mo, you have no regrets and wanted it, so why don't you let your feelings guide you." "Having feelings is evil, Claudette." May bigat sa dibdib kong komento. "I know! It's the worst. No feeling would be better but that is not the way it is." Natahimik lang ako. Saan ba ako dadalhin ng feelings na to? May patutunguhan ba? Naputol ang pag iisip ko ng dumating si Deena. Saglit itong tumigil sa kinatatayuan niya at mag alangan ng makita ako.

Mariing sabi niya at bumuntong hininga. Napahilamos siya ng mukha ngunit nanatili akong nakatitig sa kanya. “Kaya binantaan mo ‘ko na kung hindi ako aayos ay mabuti pang pirmahan ko na lang ang annulment?” sumbat ko. Masama ang loob. “Ganoon ka eh, ‘no?” galit kong sabi, pinipigilang maiyak. “Porket alam mo ang nararamdaman ko sa’yo, gagamitin mo laban sa akin? Para bantaan ako? Why?” inis na usal ko, “Are my feelings not valid for you?”

Kung pupwede ko lang itong ipagpaliban nang sa gano’n ay makalikom ako ng lakas ng loob at para maihanda ang sarili sa maari niyang maging reaksyon, pero alam kong ito na ang tamang panahon para sabihin ang lahat sa kaniya. “You know that for the past few months, we are not on good terms,” panimula ko na nagpatiim ng bagang niya. Huminga ulit ako nang malalim saka nagpatuloy, “And as a woman who felt depressed, invalidated, hurt… and broken, I longed for someone who would see through my pain. Someone who can give me comfort… and love that I haven’t really felt for years. A-And… Red… was the only one who made me feel loved. He calmed the storm inside me. He was the one who never left me when

Mayamaya, iniangat ko ang aking ulo at saka napatingin ulit kay auntie. Palaging masaya si auntie kaya ayokong ipaalala sa kanya ang pagkawala ng kanyang asawa. Kahit na kailan hindi ko siya nakitang umiyak. Kahit nga no'ng nasa probinsiya pa ako palagi siyang masaya tuwing binibisita niya kami ni mama. Ang sabi nga nila... kapag ang tao ay malungkot, maraming problema. Pero ang totoo... ang taong masaya ay siyang may maraming problema. 'Cause they don't want other people to see their downfall.

aya kami magkikita nito ng masampal ko 'to at para matauhan.I love you.You didn't knew how true my feelings are,my feelings for you but still remember what I told you "Action is louder than voice" let me show that when am at your side sweetie,stop thinking that I didn't love you I'm the one here is scared my feelings for you is deep.Without your knowledge I put you first before myself.Ayan ang reply ko sa kanya sinamahan ko pa ng emoji na umiiyak na may teary eyes kung alam niya lang yung nararamdaman ko sa kanya kung nandito lang sana siya nahahawakan ko,matagal ko na pinaramdam sa kanya.No one in this world knows the feeling that I get when I talk to you.They have no idea about what you ge

“Love is when you feel fear, hatred, anger, trauma and all the feelings that you could feel. Yung sa akin kasi it's everything. The hatred is there, fear, sadness and the trauma. And I know it's love because if it's not love what I gave back then, then maybe I shouldn't have felt those feelings at all.” Kumunot ang mukha niya na tila hindi pa rin inaaprubahan ang pahayag ko. “But someone told me love is good. A feeling that gives you safety and ease for your heart and well-being. That true love is just a pure bliss and if you failed to feel it like what true happiness is, then it's not love anymore.” “There's always sadness in everything, Kian...” Naramdaman ko ang pagtigil niya nang masabi

“Kung atensyon lang naman pala ang gusto mo. Meron ako rito, kung gusto mo ibibigay ko iyon sa iyo, basta pansinin mo lang ako.” Madali para sa ibang tao na maliitin ang nararamadaman ko, dahil nasanay sila na makita ang masamang ugali ko. Alam ko na maliit lang na bagay ang atensyon na hinihiling ko, ngunit wala sila sa sitwasyon ko, at kahit anong gawin nila hindi nila ako maiintidihan dahil hindi nila nararamdaman ang nararamdaman ko. It doesn’t mean na nakikita nila akong matapang at palaban, hindi ako mahina at nasasaktan – every night, most of the time, I’m beating up myself too. I scoffed as I stared at him despicably. “Feelings aren’t a toy that you can easily play with, it’s an emot

Bark when you see the circuits has no space for you to fit in. Hayaan mo na lang si Logan. Mas mabuting isipin mo rin ang sarili mo minsan. Don't be so selfless. Maging selfish ka rin minsan. Invalidate your feelings. Invalidate your opinions. Just go away. 'Yong hindi ka nila makikita. Find help as long as possible.

Hindi ko rin naman gustong magaya sa mga ibang nakilala ko na iniwan sila ng mga boyfriends nila dahil sa kawalan ng tiwala. Kahit pa alam ko na hindi naman mangyayari sa amin ni Dim iyon. Pero wala kasing maliit at malaking bagay sa isang relasyon. Para sa akin ay valid ang lahat ng rason at selos. Valid ang feelings ng mga tao. It’s not even a question that needed to be asked. Someone shouldn’t feel invalidated no matter how small or big the problems are.