Your Feelings Are Valid Romane & Geschichten

Masarap din sa pakiramdam dahil hindi sila nagtaas ng kilay sa reaksiyon nila hindi tulad sa inaakala ko. " Nakakamatay ang masyadong tahimik,Tanya. What's in your mind? " malambing na tanong nito. " I'm happy, dahil tanggap nila tayo." agad ko na sagot. Bumuntong-hininga ito. " Tanya, hindi naman kailangan ng validation ng ibang tao para tanggapin ang relasyon natin. We love to each other, it does a matter after all." anito.

"Wow, Tim, that's deep. I can't believe you're saying that." He laughed so loud that I can't help but to laugh too. "Yeah, it's a very deep topic. It's really interesting to think about the connection between the brain and these strong and powerful feelings we have, and what that means for us as humans, right? But do you feel that it's still a real thing, even if it's our brain that causes it?" "I love my mom and dad that it sometimes makes me nervous, happy, sad, angry. Does it count? Love for the family? Seeing mom and dad makes my heart pound in happiness."

'I can only control my own feelings, and I have no control over others' 'I can only control my own feelings, and I have no control over others" 'I can only control my own feelings, and I have no control over others' 'I can only control my own feelings, and I have no control over others' What she mean by that ?

"And what would it be, Audra? I am not a materialistic, though. Don't be so arrogant." Kung maaari ko lang sanang sabihin na hindi ang inaasahan niya ang kapalit, sinabi ko na. Kailangan din niyang matutuhan na ang isang bagay na minsang nangyari ay may kapalit. Hindi pa ito ang tamang panahon dahil marami pang bagay ang hindi handa. "Naiintindihan ko ang gusto mo. You are good at that. Manipulating my feelings that your feelings are valid than mine..."

Awang awa naman akong napatitig dito. “Tama na nga iyan. Birthday mo ngayung araw at hindi ka dapat umakto ng ganiyan. Sayang naman ang bakasyon na ito kung iiyak iyak ka lang diyan. Hindi pa katapusan ng mundo. Marami pa ang pwedeng mangyari pagdating ng mga araw.” Nakangiti kong sagot dito. “Ganito pala ang pakiramdam kapag binasted ka ng taong mahal mo…Nakakababa ng self esteem at nakakaiyak.” Sagot nito. Hindi ko naman mapigilan ang matawa.

Sazzy continued, softer: "Kung wala kang nararamdaman kay Alexie hindi ka ganito ka-defensive, hindi ka ganito ka-tahimik at hindi ka ganito ka...takot." For a moment, Emman couldn't speak. Then— "Saz," bulong niya almost a plea, "Paano kung...mali 'tong nararamdaman ko?" Sazzy smiled, kahit hindi niya nakikita. "Feelings aren't wrong, Emman." "Pero denying them? That's where you get lost." The quiet between them grew thick. Warm. Honest. "Accept mo lang muna," sabi ni Sazzy softly.

“Leon...” “Hindi mo kasalanan ang nangyari sa iyo.” Napailing ako. “Pero pakiramdam ko—” “Your feelings are real, but they don't make the guilt true.” Natahimik ako. “Hindi lahat ng bagay na nararamdaman natin ay katotohanan.” Napatingin ako sa kaniya. “It does not define you at all.” “Ang nakaraan mo ay hindi ang buong pagkatao mo.”

Mandy Natatawa akong pinunasan ang luha ko. “Pasensya na, masyado akong naging emosyonal.” “Your feelings are valid,” nakangiti niyang sinabi. “Everything you say is valid.” Pang-aalo niya sa akin, mas lalo tuloy nagbabadya ang mga luha ko dahil sa sinabi niya. Hindi pa ako kailanman nakarinig ng validation sa tanang buhay ko, kaya siguro ako nagiging emosyonal.

" Maawa na kayo sa akin… palabasin niyo na po ako rito… parang awa niyo na…” " Ano ka ba naman Epyong! Hindi ako sa pagiging soft hearted ‘no. Tsaka ano naman kung siya ang nakabangga kay ma'am Cayleigh? Hindi pa naman tayo sigurado eh. Tsaka nagpapaka-human being lang din naman ako ‘no.” Saad naman ni aling Tirang sa sumapo sa kaniyang si mang Epyong. Sa bagay minsan talaga sa buhay kailangan nating maging sigurado bago humusga. Tsaka totoo naman talaga na minsan talaga hindi tayo soft hearted lang, kundi nagpapaka-human being lang talaga tayo.

My problem is I always say whatever I want to say without deciding if my words can hurt the feelings of people. I'm sorry, Azariella. ***