Yue Cardcaptor Sakura นิยาย & เรื่องราว

"Sa pagkakaalam namin ay mayro'ng apat na klase ng cards sa mundo ng MWO. Ang isa ay ang 'Gold Card na mayro'ng itim na dyamanteng nakaukit. Sumisimbolo ito sa pamilya ng mga Helger. Ang ikalawa ay ang Red Card na mauro'ng nakaukit na white octagon, ang pamilyang Laxus naman ang sumisimbolo rito. Ang ikatlo ay ang White Card na mayro'n namang nakaukit na asul na tatsulok na sumisimbolo naman sa pamilya ng mga Deville. At ang huli ay ang Blue Card na mayro'ng nakaukit na pulang buwan, ang sumisimbolo naman sa pamilyang Moontenegro. Ang apat na pamilyang nabanggit ko ay napaka-makapangyarihan." Naalala niya kulay ginto ang card na hawak niya. "Ibig sabihin ay pamilya ni Mr. X ang sumisimbolo s

"By the way, anong sabi ng kuya mo? Uuwi na ba tayo mamaya? Bukas? Kailan?" She pursed her lips and inserted the card between her index and middle finger. Itinaas niya ito para makita ni Maya. "What's that?" "A bribe. Wala pang balak umuwi si Kuya. It's a credit card at magagamit raw ito aside from cash kung may gusto tayong bilhin." "And what do you want to do with that?"

“Kahit marami?” Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.” Sa kanya, sapat na ang secondary card. Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na sila lang ang nakakaintindi.

Hindi na siguro ako makakaistorbo. "Here." Napatingin ako kay Kuya at sa black card na hawak niya. "For you." "For me po?" Kunot ang noo kong tumingin sa kanya at sa card na hawak niya dahil nakita kong pangalan ko ang nakalagay doon. "Para saan po ang card Kuya?" "I don't know what to give you. Tomorrow is your birthday right?" Bukas na ba? Anong petsa ba bukas?

mahina kong tanong habang pilit na pinapakalma ang mabilis na pagtibok ng aking puso. ​May kinuha siyang isang manipis na itim na card mula sa bulsa ng kanyang suit at inilagay ito sa aking palad. It was an exclusive limitless black card featuring the golden crest of the Feldway Enterprises. Isang kard na tanging mga bilyonaryo lamang ang may kakayahang magkaroon.

Bumaba na rin ito ng sasakyan. Maging ang dalawa pa naming kasamang sina Wella at Lia. "Hindi talaga akin iyan, promise. Wala akong lover." Giit ko, saka binasa ang card na kasama ng mga bulaklak. "Good morning, my Sunshine." Malakas na basa ko sa nakasulat sa card. "Oh, di ba? Sabi sa inyo hindi akin 'to, eh. Sunshine daw. Hindi naman ako si Sunshine."

"Ang card ay pagmamay-ari ni Master Sebastian ng South City. Ito ang personal na card ni Sebastian Ford." Biglang natigilan ang babae at ang sigarilyo na hawak niya sa pagitan ng mga daliri niya ay nahulog sa sahig. Nagpilit siyang ngumiti nang propesyonal at pumunta kay Sabrina. "Pa-pasensya na po, Mrs. Ford. Ako...wala kaming ideya na...kaibigan niyo po pala siya. Kung alam lang namin, hindi sana namin..."

O baka naman. "Sandali!" Pumagitna si Celsa, ang ina ni Cecily, na kanina pa tahimik na nagmamasid. "Gamitin niyo ang card ko!" Mabilis niyang itinulak ang kamay ni Siera at ibinigay ang sariling card sa staff. Hindi niya alam kung bakit frozen ang card ng pamangkin, pero sapat na ang kaniyang kutob para malaman na hindi mabuting tao ang babaeng ito na may apelyidong Jung. Ano naman kung frozen ang card ng pamangkin ko? Narito pa ang tiya niya!

Kaya naman, si Yannie ang pinakamagandang pagpipilian. Tumayo si Joshua at naglabas siya ng itim na card, nilagay niya ito sa mesa. “Ang card na ito ay may lamang seventy-four thousand dollars. Isa itong deposit. Kapag tapos na ito, babayaran kita ng isa pang seventy-four thousand dollars. Pwede mong gamitin ang perang ito para alagaan ang nanay mo, at hindi na siya dapat magtrabaho bilang isang yaya dahil sa matandang edad niya.”

Sakura pouted. “Call him Kitty.” “But Daddy, he’s a he,” Yuki said. “Eh ‘di Kittoy.” “Mommy naman eh, ang pangit!” reklamo naman ni Sakura. Dahil sa sagutan namin ng anak, nagpakawala ng malakas na tawa si Yuri na parang wala nang bukas. Napahiga pa siya habang hawak ang tiyan. “Yuri! Huwag mo ‘kong tawanan!”