Yung O Yung Novels & Stories

"Fafa Yco beke nemen may bottled mineral water pa ka diyan o kahit ice water na tig pipiso okay na sakin. Nauuhaw na kese eke." Maarteng sambit ni Brandy kunwari talagang uhaw na uhaw na. Napatawa naman agad si Yco at napailing. "Here! It's yours." Nakangiting aniya. "Shelemet nekikihiye nemen." Pacute namang sagot ni Brandy. Ang sarap pilipitin ng paa niyang may ingrown. Di bagay ang laki-laki ng katawan pero grabe makpa cute ang arte. Agad niya itong inirapan.

May isang mansanas sa ulo nito at nakasandal sa isang puno. "Mang Pitong ikaw ba ay walang tiwala sa akin?" ngising sambit ng binatilyo at saka nito sinimulang hatakin ang tali at ang palaso. Napapikit na lamang dahil sa takot si Mang Pitong. Napabuga ng hangin ang binatilyo at saka niya mabilis na pinakawalan ang palaso at mabilis rin iyong bumaon sa prutas na nasa ulo ni Mang Pitong.

next is yung mga kasama ko sa table na tapos last ako haha puny*ta kaya ayoko sa first day ehh. "Annyeong Vendrix Kim imnida, drix na lang itawag nyo sa'kin, 19 years old din" eto naman nag elyen pa este korean pala. Syempre alam kong Korean iyon, kapareho iyon ng salita ng EXO eh, tapos wala akong maintindihan. "Yannah Woodson you can call me Yan-yan or Yannie, I am 19 years old" si wood? Kahoy?

Yung pangakong ako lang pero hindi pala niya kayang panindigan. Ouch ang drama ko😂 Vote and Comment!

[translation: You’re allergic to seafoods. Ngumuso ito ngunit hindi na umimik. Napansin ni Yuen ang pagbabago ng mood ng kanyang anak kaya naman agad itong nagsalita. “Mais nous avons des chocolats. Voulez-vous en manger un?” agad na sambit ni Yuen. [translation: But we have chocolates. Do you want to eat one?] “Si!” Aurora exclaimed.

Ungol ko. “Aaaahhhh… Aaahahhh.. hmmmmm….. aaaaahhh.” Ungol ko ng bumayo siya ng bumayo sa harapan ko. Hindi ko na ininda ang lamig ng sahig dahil nasa gitna na ako ng kasarapan. “Aaaaaahhhhh… aahhhh…” hindi na mapakali ang ulo ko dahil ginawa niyang pagbayo. Sobrang alog na ng buong pagkatao kooo.. “Who’s better noooow.. ughhh.”

Sa gabi. Lumabas sina Yuna at Myka para kumain at magdiwang. Pumasok sila sa isang Thai restaurant. Mabilis na inihain ang mga pagkain. Ibinaba ni Yuna ang kanyang ulo para kumain nang bigla niyang narinig na may nagsabi sa kanyang tainga, "Myka, matigas talaga ang ulo mo ano?" Nagtaka si Yuna at lumingon para lamang makita si Sandro na nakatayo doon na may malamig na mukha.

Yung Adam’s apple niya, gumagalaw habang lumulunok, at Diyos ko, bakit parang may sariling stage play ang leeg niya? Napapikit siya sandali, parang ninanamnam ‘yung init ng tsaa. Pagdilat niya, bigla na lang kaming nagka-eye contact. At ayun na. Heart, wag kang bumilis ng ganyan. “Bakit ganyan ka tumingin?” tanong niya bigla, diretso, parang wala lang. “A—ha? Ako po?” “Sino pa ba? May kasama ka ba rito?”

Pero ubos na ang pasensiya niya sa mga kagaya ni Yung. "Patawarin niyo ako... Magbabayad naman ako... Nagkataon lang wala akong pera." Hinampas niya ito sa hawak niya. At kaagad niyang nakita ang dugo nasa noo ni Yung. "Na saan ang 10 milyon ko, ha?" Galit niyang sabi. "Wala na..." "Damn!" Nakalabit niya ang baril na hawak dito. Dalawang putok.. na kinasawi ni Mr. Yung.

Yung ngisi niya. Yung tingin niya. Yung boses niya na parang laging may double meaning. Napamulat ako. “Ang yabang mo,” bulong ko. Pero kahit ganun— napangiti ako. At doon ako mas nainis. “At mas nakakainis ‘yon.” Napahawak ako sa noo ko. Hindi ako ganito. Hindi ako yung tipo ng babaeng naiistorbo ng isang lalaki na halos kakakilala ko pa lang.