Novel & Cerita Zoro Eyes

Kuntento na ba siya sa status quo, o wala lang siyang magawa sa daloy ng buhay na itinadhana para sa kanya? She takes his hand. It felt bigger and warmer than hers. Nang iangat niya ang kanyang tingin, her purple eyes meet his green ones. However, something at the top of his head moved. Dahil dito ay umangat doon ang mga mata ni Zarfa. It moved again and she finally understood, especially when she took note of the unusual shape. She puts her thumb and index finger together, then runs it across her lips. The man’s green eyes glisten as he nods in a silent agreement.

He invaded in and entirely claimed my mouth not sparing an inch while his hand worked its magic on my covered breast. His soft lips trailed down my jaw line and stopped on the side of my neck. I tilted my head to the right letting him mark me again on different spot. I nibbled my bottom lip and slightly tugged his hair. He showered the spot with kisses as he continue to stride. I was lost with the fire he showered me. The next thing I knew was we were in bed, him on top of me. My brows puckered to see his green eyes staring at me intensely. He didn’t move and just stared down at me. My vision was still blurry and his emerald green eyes caught my attention. Zander’s eyes are brown. Is he wear

Sa takot na baka tamaan siya ay lumihis siya ng takbo habang hawak ang tiyan. Hindi niya hahayaan na tamaan ang tiyan niya! Nang lumingon siya ay nakita niya ang pakikipaglitan ng putok ng kampo ni Alaric. Hinanap ng mata niya si Alaric pero hindi niya ito nakita. Binalik niya ang mata sa daan at agad na tinakbo ang kagubatan. [Alaric] MABUTI AT TINAMAAN ni Zandro si Zoren sa balikat kaya nabitiwan nito si Pamela.

Gusto niyang sabihin na diskarte niya lang iyon para makawala, pero nang mag angat siya ng tingin, she saw the man intently staring at her. He raised his eyebrow slightly, his deep, narrow eyes revealing a heavy, dark gaze. May kakaibang kislap sa mga mata ni Jasper, isang halo ng nag aalab na pagnanasa at matinding emosyon na tila ba handa siyang lamunin ng buhay sa mismong sandaling iyon. Zoey's throat bobbed, nahihirapang lumunok dahil sa lakas ng tensyon. "Why are you looking at me like that?"

natutuwang sabi ni Zoe, habang nanlalaki ang mga mata sa harap ng galit na Amaranth na tahimik lamang. “Aminin mo, siya rin ay may kakaibang aura, hindi ba? Parang hindi siya basta bastang mortal lamang,” dagdag pa nito. Kinagat niya ang mansanas. Habang ito ay nakaposisyon sa kaniyang bibig ay isang mabilis na palaso ang tumama sa gitna nito, dahilan upang mapatigil ang buong pagkatao ni Zoe.

Ngunit ngayon, siya ang target. Nagbago ang ekspresyon ni Zaragoza Long. Mabilis siyang umatras, ngunit mas mabilis ang sword qi. Napakagat siya ng ngipin at mabilis na kumuha ng dilaw na talisman mula sa kanyang bag of holding. Pagkahagis niya, ang mga talisman ay nagliyab nang walang apoy at naging itim na ulap. Tumama ang sword qi sa itim na ulap at naglaho, ngunit hindi lahat ay napigilan. May ilang sword qi ang tumagos at tumama sa katawan ni Zaragoza Long.

Pagmulat ng mga mata niya, nakita niya ang lalaking naka-itim na may matalas na kutsilyo. Dinidiin ng lalaki ang ulo niya gamit ang isang kamay habang sinasaksak ang mata niya ng kutsilyo at dinudukot ang mga mata niya palabas! "Ah-!" miserableng sigaw ni Zoe. Hindi ito panaginip! Totoo ito! Dalawang mata niya ay dinukot palabas! "Zoe, ito ang para sa'yo! Hehe!" Umalingawngaw ang isang pamilyar na boses.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Kaya naman ay dali-dali ko iyong kinuha at sinipat ang aking mukha. Wala namang nagbago. I still look the same basic girl. Black hair, dark brown pupils, slanted eyes, an average nose, at ang maputla kong labi. Oh sh*t. Oo nga pala at anemic ang lola ninyo. Halos hindi ako makatulog ng maayos gabi-gabi kaya naman ay hindi na ako masusurpresa kong mukha na akong bangkay ngayon.

Nanlaki ang aking mga mata sa tindi ng gulat habang patuloy na umaagos ang aking luha. "...Zoren..." mahina kong sambit sa kaniyang pangalan, nanginginig ang aking buong katawan. "...Kuya Zoren..." Nangingilid ang malalaking luha sa kaniyang mga mata habang dahan-dahan siyang nagpakawala ng isang napakatamis, malambot, at punong-puno ng pagpapatawad na ngiti sa akin. Humakbang siya nang malapit sa tabi ng kama ko at hinawakan ang aking nanginginig na kamay.