ندم Novels & Stories

Sinungaling ako kung sasabihin kong hindi ako apektado ng ganung emosyon ngunit mas nangingibabaw sakin ang pagpapanggap dahil sinanay ko ang sarili ko sa ganung bagay, actually sanay naman talaga ako noon dahil sa trato ni Daddy sakin but when I let him in, the barrier I built around me suddenly collapsed and my body, heart and soul accepted Neon without hesitations which was a mistake. "Stop blaming me Neon." Napapailing na saad ko. "Ayan lang ba talaga ang kaya mong gawen? Gano ba kataas yang pride mo at hindi mo maamin sa sarili mong ikaw ang may kasalanan kaya wala ka sa buhay niya sa apat na taon na yon."

Diantha ​Gusto kong tampalin ang sarili ko. ​At hindi lang tampalin. Gusto ko rin sampalin, sipain, sapakin—actually, gusto kong bugbugin ang sarili ko dahil sa katangahan na ginawa ko. ​I groaned in disappointment. I GROANED IN FUCKING DISAPPOINTMENT! ​I couldn't believe I did that. God, I really couldn't... ​Fuck! Fuck me! And fuck this situation!

WARNING MATURED CONTENT R-18 (READ YOUR OWN RISK) –––––––––––––––––––––––––––––––––––– Nakaramdam ako ng kaba. Napaangat naman ako ng tingin kay Anus at lalo akong kinabahan ng makita kong kanina pa pala ako nito tinititigan. Tila naduduling na ako sa'min titigan at ramdam ko naman ang paglapit ng mukha niya sa mukha ko. At naramdaman ko na lang na may dumpi sa'kin labi na mainit at malambot kong. Napapikit ang akin mata.

Her cover will blow up,not that she gets this far! “ I’m sorry ,but you got the wrong person. I don’t know you, and I don't know what you’re talking about.” Bumagsak ang balikat ni Jemma,napakunot ang noo na tinitigan siya na parang kinikilala.Umiwas siya ng tingin dito,narinig niya itong kinausap ni Brandon. “ You should go back,baka hinihintay ka na ng mga kaibigan mo.And please go home early,baka hinahanap ka na ng anak natin.”

Wala na siyang ginawa kundi bwesitin ang buhay ko. We are the best enemies you can have for, grades, awards, fame, and everything. Masakit mang isipin pero lagi siyang lamang sa akin. I'm just the second's best while he was the first. Siya yung pangarap ng karamihan especially yung mga babaeng haliparot at maging bakla. Kilala ang mga Jimenez dahil makapangyarihan sila samantalang ako walang panama sa kanya, mahirap pa sa daga. He's Dominique Winter Jimenez, kasama niya yung mga brakada niya.

Kalma. Damn!

Humakbang pa siya palapit dito at naupo sa paanan, sa harapan nito `saka ito tiningala. “I'm sorry for everything, Carol. I'm really regretful for messing your life. It's all my fault. Kung hindi ko sana kayo pinaglayo ni Jordan, natuloy sana ang kasal ninyo. Kung hindi lang sana ako naghangad ng pagmamahal niya, sana hindi nagkakaganito ngayon si Jordan. I was obsessed with him. And he's obsess with you. And that obssession—turned Jordan into an evil man...”

Nagde-desisyon siya sa mga bagay na hindi naman dapat niya ginagawa na dapat ako ang gumawa at hindi siya. After a few minutes of silence, she took a deep breath and slowly looked at my face with a frown. She licked her lips and said, "I'm so sorry if I did it would your consent, Jacob. I'm sorry for that. It's my mistakes, and I admit it to you. Sorry for doing that. Sana maintidihan mo kung bakit ko ginawa 'yon, Jacob. Ginagawa ko lang naman 'yon dahil 'yon ang nararapat. Now that she's here you can't force her to leave your house. Kailangan mo nang sumunod o pumayag sa nais niyang mangyari dahil kapag tumanggi ka ay gagawin niya ang sinabi niya sa 'yo. Natatakot ako para sa 'yo kapag nang

Hindi ko na rin mapigilan ang sarili mo nang dahil sa galit. Resentment, shame, anger. Ang halos lahat nang iyan ay ramdam ko at hindi ko na maramdaman pa ang sarili ko dahil nandidilim na ang mga mata ko habang patuloy pa rin na sumusugod ang katawan ko. Ramdam kong halos matanggal na ang mga buhok niya at ang lakas ng d***g niya, kaya agad itong napabitaw sa akin. Kinuha ko namang pagkakataon 'yon, para buong pwersa siyang tadyakan sa sikmura.

Everything is useless without Denise. His bride. His lovely woman. Naramdaman niya na babagsak na ang luha niya sa mata. Ito na 'ata ang pinakamatinding rejection at sakit na naranasan niya sa tanang ng buhay niya. Tumingala siya upang hindi humagulpos ang nagwawala niyang luha sa mata. No, a man like him, will never cry. Hinding hindi siya iiyak.