ندم 소설 & 이야기

Kung ganun, I want to reconcile with you. You know, I owe you with that black card and I can't thank you enough for that. Though I'll understand if you will despise me but it would be better if you accept my apology and just move on with our lives like what you said earlier." Huh, nasaan ang sincerity Grand?? Ang peke mo talaga! "Sure, why not?? Kayo lang naman itong nag-iisip ng masama tungkol sa akin eh.. "

Pilit siyang tumawa. Ramdam ko ang sakit na nararamdaman niya. Hatred. Disappointment. Pain. “I was born like this, Helena. I can't be perfect in your eyes. I can't give a perfect life and future to the both of you.”

Nakipagbahay-bahayan. Damn!

Yung kahit panandalian akong mawawala ay mapapanatag ang loob ni mommy at hindi na muna ako hahanapin. "Dear Mommy, I'm so sorry if I am planning na magpakalayo-layo na muna. I want to be honest with my feelings, I want to be happy that Amina and Zander are getting married but I can't deny how hurt I am mom. Noon ko pa mahal si Zander at araw-araw po akong nasasaktan sa tuwing nakikita ko siya, sila ni Amina na masayang magkasama.

Hindi makapaniwalang tanong niya. "The 6 years that have passed were my biggest curse in my life, Maddix. I was blinded by my anger towards you, and I did that because I was really angry at you, but when I found out that you were not the cause of my Papa's death, gradually, little by little, the conscience I feel is eating me slowly. Ang sama-sama ko, subrang sama ng ginawa ko. I told myself, and I made a promise to myself before coming back here, that I would beg for your forgiveness. I would do everything to have you forgive me. Ngayon kung ang gusto mo ang katawan ko para mapatawad mo ako sa ginawa ko noon sayo, edi sige. Pagsawaan mo ang katawan ko. Gawin mong parausan, ayos lang," I'm r

Itatama na niya ang maling akala na mahal niya ang babaeng inangkin ng ilang ulit ng gabing iyon. “Lyn, I would like to apologize. Matagal ko na dapat sinabi sa’yo ito. This will not work. Wala akong nararamdaman para sa’yo. I just love the thought of that night na akala ko ay gusto kita. Pero si Hanna ang gusto kong makasama habangbuhay. Magkakaanak na kami. I’m sorry kung hindi ko matutupad ang sinabi ko sa’yo ng gabing inangkin kita na papakasalan kita sa lahat ng simbahan. I am always true with my promise pero hindi ko kayang tuparin ang pangakong binitawan ko sa’yo. Hindi man kita mapakasalan, sisiguraduhin ko na magkakaroon ka ng magandang buhay.”

Naramdaman nila ang mainit na tumutulo mula sa ama at iyon pala ay luha! Umiiyak ang isang Eamon Evander! “I promise to be a good father to the three of you. Sorry kung rude ako umasta sa mommy niyo, forgive me but please do understand my situation. Now that I’ve met you guys, hindi ako papayag na magkahiwalay tayo. Is that okay?”

Ngumisi siya, mapait, halos maramdaman ko ang tensyon sa bawat galaw niya. “Kung tapos na, bakit nandito ka pa rin?” Tahimik. Ang mga mata lang namin ang nag-uusap—mata niyang puno ng pighati, at mata kong puno ng kasalanan. Lumapit pa siya, hanggang maramdaman ko ang init ng hininga niya sa gilid ng mukha ko. “Baka nakakalimutan mo,” bulong niya, “hindi ako sanay na niloloko. Alam kong may tinatago ka, Yanna.”

Mahigpit na yumakap kay Dennis ang matanda at kung maaari lang, siguro ay gl-in-ue na nito ang sarili sa apo para ipakita ang pagka-miss dito. "'La, hindi ako aalis, don't worry. Bitaw na po." Sobrang higpit kasi ng yakap nito. Bumitiw din mayamaya ang matanda at nang humarap si Dennis, nakita niya ang bakas ng luha sa mga mata nito. Nang titigan niya ito, napansin niyang namayat din ito at alam niyang siya ang may kasalanan. Dennis swallowed a lump in his throat when his conscience attacked his gut. He can't believe he neglected his lola for months.

Aiden "Damn it" mura nya matapos mailayo ang sarili kay Carmella. Sinulyapan nya ito na nanatiling nakaupo sa upuang rattan. Nakasaboy ang mahabang buhok nito at ang iba'y tumatakip na sa magandang mukha nito. Ang mga mata nitong puno ng tanong habang nakatingin sa kanya, ang mga labi nito'y nakabuka pa at hindi nya masabi kung anong klaseng pagkokontrol ang ginawa nya para huwag itong hilahin sa upuan at idikit sa dingding at halikan ito hangga't gusto nya. Napapikit sya at tila hinahanap ang sarili dahil aaminin nyang nawala sya sa sarili ng mahalikan ang malalambot na labi ni Carmella na magmula ng mahalikan nya kahapon ay hindi na nawala sa isipan nya.