กำลังภายใน Novels & Stories

สวรรค์ให้โอกาสนางรอดจากมือคนโฉด เพื่อรอวันทวงคืนความบริสุทธิ์ให้ตระกูล หากแต่ทางเดินแห่งการแก้แค้นกลับไม่ราบเรียบ เมื่อแม่ทัพน้อยเจ้าเล่ห์ได้ล่วงรู้ความลับบางอย่างของนาง!

ตะวันที่อยู่ๆก็ทะลุมิติมาในยุคจีนโบราณแบบงงๆ และนางยังได้มาอยู่ในร่างของเด็กสาว นามว่าไป่ซูหนี่ว์ซึ่งมีอายุเพียงสิบห้าหนาว ตะวันได้แต่นอนหลับตาทบทวนเรื่องราวที่แสนเหลือเชื่อ เพียงแค่เธอแวะไปร้านขายของเก่า และได้พบกับกำไลโบราณวงหนึ่ง ซึ่งเธอก็รู้สึกถูกใจตั้งแต่แรกเห็น จึงคิดที่จะลองสวมดู แต่ไม่คาดคิดว่าเธอจะว้าป!!มาอยู่ในร่างของเด็กสาวในยุคจีนโบราณ ซูหนี่ว์เป็นเพียงเด็กสาวอายุเพียงสิบห้าหนาว หลังจากตกนำ้และป่วยหนักจนสิ้นใจ ตะวันที่อยู่ในยุคปัจจุบันก็เข้ามาแทนที่ แม้จะไม่อยากเชื่อแต่หลังจาก หลับๆตื่นๆอยู่หลายครั้ง และยังคงอยู่สถานที่เดิม เป็นสิ่งยืนยันได้ว่า มันคือเรื่องจริง ร่างกายของซูหนี่ว์อ่อนแอเพราะป่วยมานาน ทำให้ตะวันที่มาสวมรอยรู้สึกขัดใจ อยากลุกขึ้นเดินออกไปสำรวจภายนอก แต่ก็ไร้เรี่ยวแรง ได้แต่นอนคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี ความทรงจำของร่างนี้ยังอยู่ครบ ทำให้นางไม่ต้องลำบากในการใช้ชีวิตเป็นซูหนี่ว์เท่าใดนัก ถือว่าโชคดีไม่อย่างนั้น นางคงต้องแกล้งทำเป็นความจำเสื่อม 

หนึ่งแดง หนึ่งขาว ใต้มีหุบเขาอัคคี เหนือคือธารน้ำแข็ง สองนางมารไร้เทียมทานแห่งวังบุปผา ผู้ครอบครองกระบี่หั่วซาน และพัดปิงเหอ ณ หวงยี่ซาน ดินแดนแห่งขุนเขาและเหล่ายอดฝีมือ เยว่ป่ายเหอ นางมารน้ำแข็งผู้เย็นชาฉลาดเฉลียว หญิงสาวมีอันต้องตกลงไปกับดักแสนอันตรายของกลุ่มคนปริศนา พร้อมกันนั้นนางยังมีภาระตัวเป็น ๆ อย่าง หลี่เทียนเสียง คุณชายรองที่ร่างกายอ่อนแอ ไม่มีแรงแม้กระทั่งฆ่าไก่ หนึ่งยอดยุทธ์หญิง กับอีกหนึ่งบุรุษผู้ปราดเปรื่องร่วมมือกันไขปริศนา แต่ถึงอย่างนั้นสี่เท้ายังรู้พลาดนักปราชญ์ยังรู้พลั้ง ทั้งสองไหนเลยจะคิดว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังนั้นเป็นคนใกล้ตัว ทั้งยังเป็นผู้ที่สร้างรอยแผลและความเจ็บปวดให้คนทั้งสองได้มากที่สุด

ในวันที่พลังปราณสูญสิ้น จางอี้หมิงถูกชะตาฟ้าลิขิตให้เริ่มต้นใหม่ ท่ามกลางความท้าทาย และเหล่าศัตรูที่ไร้ปรานี เขาต้องฝ่าฟันเพื่อกลับไปเป็น ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงอีกครั้ง

ไป๋เสวี่ยหลาน (ชื่อเล่น: เสวี่ยหลาน) เด็กกำพร้า แม่ถูกฆ่าตาย พ่อหายสาบสูญตั้งแต่เด็กถูกเลี้ยงโดยพ่อค้าเร่ แสร้งเป็นหญิงธรรมดา แต่ภายในร่างมี ตราสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ “งูขาว” ที่สืบทอดมาโดยไม่รู้ เสวี่ยหลานถูกลากเข้าสู่ยุทธภพหลังพ่อค้าผู้เลี้ยงนางมาถูกฆ่า นางถูกไล่ล่า จนเผลอเปิดเผยพลังทำให้ทั้งยุทธภพเริ่มจับตามอง นางเข้าร่วม “สังเวียนประลองโลหิต” ที่เหล่าคนหนุ่มสาวแข่งขันวรยุทธเพื่อเลื่อนขั้น จนได้ฉายา “งูขาวโลหิต”ได้พบพันธมิตรและศัตรู เสวี่ยหลานสืบพบว่าแม่แท้จริงเคยเป็น “จ้าวพิษบุปผา” หนึ่งในหญิงผู้ครองยุทธภพ การตายของแม่เกี่ยวข้องกับการแตกหักของ 12 ตราศักดิ์สิทธิ์ นางต้องเลือกว่า จะฟื้นฟูเกียรติยศของมารดา หรือจะทำลายวัฏจักรแห่งอำนาจ สี่สำนักใหญ่เริ่มรบพุ่งกันเพื่อชิงตรา เสวี่ยหลานถูกผลักให้กลายเป็นผู้นำกองกำลังของผู้ถูกกดขี่ทในที่สุด นางตัดสินใจสร้าง “สำนักไร้ตรา” ที่ไม่ขึ้นต่อใคร ศึกสุดท้ายคือการเผชิญหน้ากับผู้ถือ “ตรามังกรทอง” ที่แท้จริงแล้วเป็นบิดาที่หายสาบสูญ

เมื่อโอสถทิพย์ปรากฎ แผ่นดินลุกเป็นไฟจากการแย่งชิงที่เกิดขึ้น แต่สิ่งที่พวกเขาตามหาอยู่นั้น อาจไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาคิด มันไม่ใช่พร แต่เป็นคำสาป สิ่งนั้นไม่ใช่เทพ แต่เป็นแวมไพร์ !

ข้าหยางเฟิ่งเซียนยึดถืออุมการณ์ ดีมาดีกลับ ร้ายมาต้องสั่งสอนให้เข็ดหลาบ รวมถึงบุรุษของข้าผู้นี้ผู้ใดกล้ารังแก ข้าจะช่วยเขาแก้แค้นอย่างสาสม “ฮูหยินรองผู้ชั่วช้าสมควรได้รับโทษ!”

ด้วยคำสาปวิหคยมทูต อดีตโฉมสะคราญอันดับหนึ่งอย่าง จูอี้หลิน จึงได้พบกับ สือเจี้ยวหาว บุรุษผู้มีดวงตาดุร้ายประหนึ่งปิศาจพันปี เพราะชีวิตน้อยๆ ของนางมีเขายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ นางจึงปักใจในตัวเขาเพียงคนเดียว ดังนั้นในยามที่เขามีภัย นางสละได้แม้แต่ชีวิตของตัวเอง ทุกอย่างควรจะจบสิ้นนับแต่นางหลั่งเลือดเพื่อเขา ทว่าการผูกชะตานำพานางกลับมาหาเขา กาลเวลาจะผ่านไปกว่าห้าพันปี ครั้งนี้นางจำต้องเลือกที่จะจากไปเพื่อให้เขาอยู่รอด หรือเลือกที่จะให้ตัวเองอยู่รอดเพื่อทำลายคำสาป โดยเขาจำต้องจากนางไป...ตลอดกาล

เฉิงเข่อซิง เติบโตมาในครอบครัวของฝ่ายมารดา เธอถูกเลี้ยงดูโดยมารดาและท่านลุงท่านน้าทั้งหลายเป็นคนคอยเลี้ยงดูและสั่งสอน เธอเคยถามถึงพ่อผู้ให้กำเนิดของตนเองจากมารดาครั้งหนึ่ง จนสามารถล่วงรู้ว่าบิดาของตนเองคือใครและอยู่ที่ใด นางจึงตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า จะเดินทางไปพบหน้าบิดาของตนเองสักครั้ง!!!

ในสามภพภูมิ สี่คาบสมุทร หกดินแดน ล้วนมีเทพผู้มีฤทธิ์เดชกล้าแกร่ง เซียนผู้หลุดพ้น มนุษย์วีรบุรุษ และปีศาจดุร้าย ทว่า หลิวฟางซวง กลับแหวกทุกขนบธรรมเนียมอันพึงมีของเผ่าสวรรค์ เป็นเทพธิดาซึ่งขึ้นชื่อเรื่องขี้เกียจเป็นงานหลัก นอนหลับเป็นงานอดิเรก ด้วยเหตุนี้เมื่อโดนโทษทัณฑ์ให้ลงมาใช้กรรมบนโลกมนุษย์เป็นเวลาห้าร้อยปี นางจึงเผลอรับเด็กน้อยสามคนมาเลี้ยงดูหวังจะช่วยลดโทษให้เบาลง คนหนึ่ง คือมนุษย์ผู้กินของวิเศษเข้าไป อีกคนหนึ่ง คือครึ่งมนุษย์ครึ่งปีศาจงูขาว ส่วนคนสุดท้าย คือครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพมังกร เทพธิดาแสนเอื่อยเฉื่อยต้องมารับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงจำเป็น โดยที่ไม่ได้เอะใจเลยสักนิดว่าที่มาของบทบาทนี้จะมีเบื้องหลังอันยิ่งใหญ่ นางเห็นชีวิตอันสงบสุขของตนกำลังจะถูกทำลาย จึงทำได้เพียงร้องตะโกนว่า... "ข้าขอนอนสักงีบเถิด!"