กำลังภายใน

สายเลือดกษัตริย์ที่ต้องพลัดพรากจากราชบัลลังก์ไปโดยไม่รู้ตัว การกลับมาทวงบัลลังก์ และแก้แค้นให้บิดา ยี่สิบปียังไม่สายเกินไป ด้วยสายเลือดแห่งโอรสสวรรค์การฝึกฝนและถ่ายทอดพลังภายในจากอาจารย์ปู่ การได้กระบวนวิชาในตำนานที่หายสาบสูญไป และคู่รักที่คอยสนับสนุน ทำให้ช่วงเวลาของการทวงคืนมีแต่ความสนุกตื่นเต้น สถานการณ์พลิกผันได้ตลอดเวลา จอมยุทธในแผ่นดินทุกอันดับต่างเผยตัวออกมาประลอง กระบวนท่าที่พิสดารล้ำลึกมากมายตระการตา และยังมีบุคคลลึกลับที่จะค่อยๆเผยตัวออกมาสร้างความเร้าใจให้ได้อ่านกัน บทสรุปสุดท้ายของรัชทายาทหนุ่มจะทวงคืนได้หรือไม่ กว่าจะฝ่าฟันอุปสรรคมาจนถึงจุดสูงสุดได้ต้องยากลำบากเพียงใด นางเอกเป็นใคร ช่วยพระเอกได้อย่างไรบ้าง มารดาของพระเอกเล่าเป็นเพียงสามัญชนธรรมดาแค่นั้นจริงหรือ ติดตามอ่านได้ในนิยายกำลังภายในสะท้านแผ่นดิน... เลือดมังกร ด้วยความคลาสสิคของสำนวนเขียนโบราณ หวังว่าจะเป็นที่ชื่นชอบของทุกท่าน

เราชอบดูบอลเราเลยคิดสนุก อยากจะจับนิยายจีนกำลังภายในมาผสมกับฟุตบอลดู แค่หน้าปกก็เท่ห์แล้ว เมื่อวรยุทธ์เท่ห์ ๆ มาผสมกับสกิลฟุตบอลคูล ๆ ก็ลืมไปได้เลยสำหรับนิยายจีนเดิม ๆ จำเจซ้ำซาก

逆天大神 Nì tiān dàshén เจ้านครมรณาผู้มีความทะเยอทะยานดันสร้างเรื่องวุ่น ๆ ขึ้นมา หลังจับตัวปีศาจราตรีในเรือนใต้แห่งแมลงบุปผามายืดอายุขัยให้เหล่ายมทูต ยังยื่นข้อแลกเปลี่ยนเรื่องชีวิตของนางเป็นเดิมพัน...

บุตรีของเสนาบดีกรมโยธาธิการคนใดจะถูกท่านอ๋องน้อย ‘เว่ยฉืออวี่หยาง’ หมั้นหมาย คนทั่วทั้งเมืองหลวงก็สุดจะรู้ ทว่านาง ‘เซียวม่านหลิว’ หาทางหนีทีไล่ให้ตัวเองได้อย่างทันท่วงทีแล้ว นางปลอมตัวเป็นบุรุษปะปนไปกลับขบวนพ่อค้าเพื่อออกจากเมืองหลวง มิคาดว่าขบวนพ่อค้ากลับมุ่งหน้าไปยังทิศทางของสุสานหลวง กลายเป็นขบวนโจรขุดสุสานไปเสียนี่ ลักลอบขุดสุสานมีโทษประหารเจ็ดชั่วโคตร นางรับผิดชอบไม่ไหวแน่ แต่คนหรือจะสู้ฟ้าลิขิต จู่ๆ นางก็ตกลงไปในสุสานของเชื้อพระวงศ์ผู้หนึ่ง โลหิตเป็นสื่อนำ พลังอำนาจลึกลับกลับชักจูงให้นางไม่อาจหลบหนี กลายเป็นการปลุกให้ใครบางคนตื่นขึ้นมา ทั้งยังตื่นขึ้นมาด้วยใบหน้าหล่อเหลาเหลือร้าย และน่ากลัวอย่างยิ่ง “เว่ยฉือหลี่หมิง คือชื่อของข้า” “ท่านแซ่เว่ยฉือ มิใช่เป็นเชื้อพระวงศ์หรอกหรือ?” “นั่นย่อมใช่แน่นอน” ครั้นได้ยินคำตอบของเขา ขนลุกชูชันไปทั้งกาย จักรพรรดิพระองค์ก่อนมีพระนามเดิมว่า…เว่ยฉือเทียนหลาง สวรรค์! ศพมีชีวิตผู้นี้ถึงกับแก่กว่านางสามรุ่น เขาถือเป็นปู่ทวดของเว่ยฉืออวี่หยาง นี่นางหนีเสือปะจระเข้เช่นนั้นหรือ!?

เมื่อหน้าที่ครั้งอดีต ก่อเกิดความผิดพลาดต่อเทพเจ้าแสงจันทร์ สองเทพเจ้าหนุ่มจำต้องจุติลงมายังแดนมนุษย์ เพื่อแก้ไขปมด้ายแดงสัมพันธ์รักต่อเจ้าชะตาทั้งสิบ พร้อมคำสาปจันทราให้ผิดหวังในรักสิบประการ

เด็กน้อยถูกตระกูลทอดทิ้ง เพียงเพราะไร้พลังธาตุทั้งที่ความจริงมีเบื้องหลังชั่วร้ายแอบแฝง แต่นางกลับได้รับพรจากสวรรค์ทั้งมีมหาเทพเป็นอาจารย์ แม้แต่สัตว์อสูรในตำนานสุดเก๋ายังยอมเป็นคู่หู ความฮาป่วนกวนล้นจึงบังเกิดไม่รู้จบ จากขยะของตระกูลกลายเป็นธิดาเทพผู้สูงส่ง เมื่อถึงเวลานางจะกลับทวงทุกสิ่งคืนอย่างสาสม กระทั่งจอมอหังการแห่งอาณาจักรยังทำทุกอย่างเพื่อพิชิตหัวใจของนาง

“ตานเอ๋อร์เด็กดี จงมีชีวิตอยู่ต่อแม้วันหน้าจะไม่มีแม่อยู่ข้างเจ้าแล้ว” น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยสั่งบุตรสาวตัวน้อยที่นั่งกุมมือนางอยู่ ใบหน้าเรียวเล็กน่ารักมีน้ำตาไหลอาบไม่ขาดสาย “ท่านแม่ ฮึก!! ข้าจะอยู่ได้อย่างไรกันเมื่อไม่มีท่านแล้ว ฮือ!!” เสียงหวานน่าฟังปนเสียงสะอื้นไห้อย่างน่าสงสารของฟางมู่ตาน เด็กน้อยวัยเพียงสิบขวบเท่านั้น แต่วันนี้นางกำลังจะสูญเสียมารดาผู้เป็นที่รักยิ่ง “หวีสับอันนี้เจ้าเก็บไว้ให้ดี มันจะเป็นตัวแทนความรักของแม่ที่จะปกป้องเจ้า จงเก็บงำความสามารถที่เจ้ามีเอาไว้ให้ดี อย่างให้คนที่ไม่หวังดีต่อเจ้าล่วงรู้ถึงมันเด็ดขาด แม่รักเจ้านะ โบตั๋นดอกน้อยของแม่…” มือขาวซีดไร้เรี่ยวแรงพยายามยกหวีสับแกะสลักลวดลายดอกโบตั๋นปักลงไปที่ผมของบุตรสาว ก่อนที่ลมหายใจของนางจะขาดห้วงไป ปล่อยให้บุตรสาวตัวน้อยต้องเผชิญกับชะตากรรมเพียงลำพัง “ท่านแม่!! ฮืออ!!! ฮือออ!!! ท่านแม่!!!” น้ำเสียงร่ำไห้ปานจะขาดใจช่างทำให้ผู้ที่ได้ยินอดสงสารไม่ได้ แต่นั้นไม่ใช่กับผู้เป็นบิดาและแม่รองของนาง!!

ทั่วทั้งแคว้นอ้ายคงมีเพียงบุรุษเช่นหัวหน้ากลุ่มต้าหยางเท่านั้นที่ยอมแต่งเข้าบ้านภรรยา เพราะนั่นมันเท่ากับว่าเขายอมอยู่ใต้บารมีของภรรยา และยอมให้ภรรยาเป็นใหญ่ ทว่าบุรุษที่อกหักมาสิบครั้งอย่างเขา ไม่อยากจะอกหักเป็นครั้งที่สิบเอ็ดแล้วนี่นา อีกทั้งคุณหนูใหญ่กู้หลินฟางเองก็ใจตรงกัน เรื่องธรรมเนียมอะไรนั่นก็ช่างมันเถิด เทียนจื่อซานแทบจะถูกเรียกว่าเป็นบุรุษอาภัพในรัก ด้วยเพราะเวลาไปเกี้ยวสตรีบ้านไหน จุดจบก็หนีไม่พ้นการถูกปฏิเสธ จนกระทั่งเขาได้มาเจอกับกู้หลินฟาง ไม่แน่ใจว่าเป็นเมตตาจากท่านเทพบนสวรรค์ หรือเทพมารต้องการให้เขาทำลายสถิติอกหักอีกครั้งกันแน่ แต่เขา... เทียนจื่อซานไม่ขอยอมแพ้ และจะเกี้ยวคุณหนูใหญ่กู้หลินฟางอีกสักครั้ง

สายลมหนาวจากเทือกเขาฉู่เป่ยพัดเอื่อยเฉื่อยลงมายังลุ่มแม่น้ำซานหลิง สายลมที่ขาวโพลนด้วยเกล็ดหิมะละเอียดระยิบระยับราวเกล็ดแก้วโปรยปรายไปทั่วผืนแผ่นดิน อากาศเหน็บหนาวจนอาจทำให้เนื้อไม้แตกระแหง ทว่ากลับมิอาจทำลายกลีบดอกเหมยที่บานท่ามกลางฤดูเหมันต์ได้

วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานปีที่สามของเรา อาหารเย็นพร้อมแล้ว..แต่เขาไม่ได้กลับมาบ้านเลย ชีวิตคู่ของเราไม่เคยสร้างมาจากความรัก มีแต่เพียงความเข้าใจผิดเท่านั้น สามปีผ่านไป ไร้บุตร แม่สามีที่ไม่เคยยอมรับฉัน สามีที่ห่างเหิน และกระนั้น... ฉันก็ยังรักเขา สามวันก่อน ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ เย็นนี้ ฉันหวังว่าจะได้บอกข่าวดีกับเขา แต่การแจ้งเตือนหนึ่งได้ทำลายทุกอย่าง: รูปถ่ายของเขา กำลังจูบกับพี่สาวของฉัน ฉันจำสถานที่นั้นได้ ฉันหยิบกุญแจแล้วออกไป ฉันกลับมาบ้านคนเดียว ฉันร้องไห้ตลอดทั้งคืน ในห้องถัดไป พวกเขาร่วมรักกัน และฉัน ตัวขดอยู่บนโซฟา ฉันถึงก้นเหวของหัวใจ เช้าวันรุ่งขึ้น แม่ของเขาปลุกฉันด้วยถังน้ำเย็นจัด เธอตะโกนใส่ฉันว่าฉันไม่ใช่ลูกสะใภ้ของเธออีกต่อไป ว่าฉันไม่มีสิทธิ์จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป แล้วฉันก็จากมา ตัวเปียกชุ่ม อับอายขายหน้า แตกสลาย แต่ในกระเป๋าของฉัน มีกระดาษย่นๆ ใบนั้น ชื่อของชายแปลกหน้าคนหนึ่ง สายตาที่มองมาที่ฉัน เมื่อคืนนี้ สายตาเดียวที่มองเห็นตัวฉันจริงๆ บางที นั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง