คู่กัด Novels & Stories

รายการเรียลลิตี้หาคู่จะต้องลุกเป็นไฟ เมื่อคู่อริที่ไม่ยอมร่วมงานกันอย่างเจ้าแม่ดราม่าและจักรพรรดิภาพยนตร์ดันมาปรากฏอยู่ในที่เดียวกัน ในเมื่อรายการต้องการให้เธอเดทกับเขาดีนัก เธอก็จะยั่วยวนเสียให้เข็ด!

แค่เผลอไปไม่ได้รัก “นายชอบฉัน ?” “ไม่อ่ะ แค่อยาก…” “ดี งั้นไปต่อ”

“อย่างไรเจ้ายังน่ารังเกียจเช่นเดิมเมื่อใดจะเลิกใช้วิธีการสกปรกเช่นนี้เสียที ข้าบอกเจ้าไปหลายครั้งแล้วว่าถึงอย่างไรงานหมั้นหมายระหว่างเราก็ไม่มีทางเกิดขึ้น ต่อให้เจ้าจะพยายามมากเพียงใดก็ตาม” “เขาพูดอะไรของเขากันน่ะ ใครจะหมั้นกับเขากันตาขี้เก๊กเอ๊ย” “ข้าพูดกับเจ้าอยู่นะว่านเยว่เฟย!!” “เป็นอะไร เจ้ากำลังเปลี่ยนไปเล่นบทใสซื่อบริสุทธิ์อยู่งั้นหรือ เจ้าไม่คิดว่าหลังจากเหตุการณ์ที่เจ้า…ลอบเข้าไปหาข้าที่ตำหนักสองเดือนก่อนนั่นผู้คนจะหลงลืมงั้นหรือ "สตรีน่ารังเกียจแห่งต้าหยวน" อย่าคิดว่าแกล้งตกน้ำแล้วจะเรียกร้องความสงสารจากเสด็จพ่อเพื่อบีบบังคับให้ข้ารับเจ้ามาเป็นพระชายา ชาตินี้ต่อให้เหลือเจ้าเป็นสตรีเพียงคนเดียว ข้าก็ไม่มีทางที่จะ…." “ท่านพล่ามพอหรือยัง” “อะไรนะ” “คิดว่าเป็นองค์ชายแล้วแน่นักหรือ ใหญ่มาจากไหนก็แค่มังกรน้อยลูกของฮ่องเต้ไม่ใช่หรืออย่างไรมีสิทธิ์อันใดมาต่อว่าผู้อื่น...” “หุบปาก!!”

ตั้งแต่จำความได้ “อู๋เหริ่นชวน” ประมุขน้อยพรรคมารโลหิต ก็ฝันว่า ตนเองตายด้วยฉินเวทย์ของจิ้งจอกเก้าหางผู้หนึ่ง กระทั่งได้พบกับ “หลัวเซียน” บุรุษเซียนรูปงาม แทนที่จะเป็นรักแรกพบ กลับกลายเป็นความเกลียดชังลึกซึ้ง ตั้งแต่แรกเจอ ยิ่งท่านพ่อมีคำสั่งให้เขาคำนับ คนแซ่หลัว ผู้นั้น ให้เรียกว่า อาจารย์ ตามสัญญาสันติภาพระหว่างสองเผ่า เขาก็ยิ่งไม่พอใจ หาเรื่องอีกฝ่ายมาตลอด ทว่าสำหรับหลัวเซียนแล้ว กลับรู้สึกผูกพันกับศิษย์ปากร้าย ขี้แกล้งผู้นี้อย่างลึกซึ้ง คล้ายชะตาผูกพันกันมาแต่ชาติปางก่อน เมื่อรู้ว่าเขาไม่มีแม้พลังวิญญาณ ไม่มีวรยุทธใดๆ ก็ยิ่งอยากอ้าแขนปกป้องให้พ้นภัยอันตรายทั้งปวง แต่ลิขิตชะตานั้นไม่แน่นอน ก่อนหน้าจะขึ้นรับตำแหน่งประมุขเผ่าเซียนคนใหม่ หลัวเซียน กลับถูกศิษย์น้องร่วมสำนักทำร้ายจนตาบอด สูญสิ้นพลังวิญญาณ อู๋เหริ่นชวน จึงต้องเป็นฝ่ายพยายามปกป้องอาจารย์โง่ของเขา ด้วยการพาหลบหนีมายังเผ่ามนุษย์ นึกไม่ถึงเลยว่า จะต้องถูกตามล่าเอาคัมภีร์มหาเวทย์ จากบรรดาจอมยุทธอีก

จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อคนที่ไม่ชอบขี้หน้ากันทั้งยังเคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน ต้องมาเจอหน้ากันแทบทุกวันด้วยเหตุจำเป็นบางอย่าง 'น่านฟ้า' ลูกชายเจ้าของไร่องุ่นและ 'เฟยหลง' ลูกชายเจ้าของโรงสีใหญ่ เรียกได้ว่าเจอกันเมื่อไหร่พร้อมใส่นวมขึ้นสังเวียน ขิงก็ราข่าก็แรง เริ่มแรกตีกันแทบตาย พร้อมจดชื่อลงบัญชีหนังหมาทุกวินาที แต่พอได้อิงแอบแนบชิดกลับเกิดความรู้สึกปั่นป่วนขึ้นกับทั้งคู่ เขาคงไม่ได้ชอบคู่กัดของตัวเองเข้าแล้วใช่ไหม?!

ใครๆก็ว่าผมโสดทั้งที่มีแฟนมาตลอดสามปีแต่เพราะอีเมียตัวดีรู้จักแค่การนอนจนพ่อแม่หาหมามาให้เลี้ยงแต่หมากลับเป็นฝ่ายต้องดูแลมันเฮ้อ~ภาระของหมาจริงจี้งเมียกู

โปรเจคควบคุมจิตใจและควบคุมกลไกการทำงานของสมองเพื่อให้มนุษย์คนนึงตกเป็นทาสของคนคนหนึ่งไปตลอดชีวิต ถ้าการทดลองสำเร็จ หมอฟิวส์ จะเป็นหมอที่ประสบความสำเร็จในทางวิทยาศาสตร์ที่เขาคลั่งไคล้อย่างมาก จรรยาบรรณไม่ได้ซึมซับเข้าสมองอย่างที่ควรจะเป็น เขาถึงไม่เคยนึกถึงศีลธรรมของความเป็นคนที่ควรจะทำ ขอแค่มีชื่อเสียง และเป็นบุคคลที่อยู่สูงที่สุด เพราะเขาคิดว่าความรู้ที่เขามีมันไม่ควรได้ใช้แค่ในโรงพยาบาล ปกป้อง คือความสำเร็จเพียงหนึ่ง จากการทดลองที่บ้าคลั่งและมันตอบแทนเขาด้วยผลข้างเคียง ที่ทำให้เขาพิเศษ.. กว่าคนทั่วไป

การแต่งงานที่ไม่ได้ซึ่งคำว่า “รัก” สร้างความเจ็บปวดให้กับกรกวินทร์กับแพรวพรรณรายไม่น้อยแต่ทว่ามันเจ็บปวดกว่า เมื่อเขาและเธอมีแต่ความเกลียดชังที่มอบให้แก่กันและกัน “ปล่อยนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคุณทัช คุณจะมาทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ ว้าย!” เธอร้องโวยวายเสียงดัง ก่อนที่เสียงอุทานตกใจจะดังตามมา เมื่อเขาเหวี่ยงร่างของเธอลงไปบนเตียง โดยร่างหนาคร่อมทับรวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างด้วยมือใหญ่ของเขาเพียงมือเดียว “ทำไมจะทำไม่ได้ ในเมื่อเธออยากเป็นเมียฉันจนตัวสั่น ฉันก็จะสนองให้ สนองอย่างหนักให้ลืมโลกไปเลย” เขาพูดเสียงเยาะ “สิ่งที่เธอจะได้รับจากฉันไม่ใช่ความสุข แต่เป็นความทุกข์ต่างหาก ฉันจะทำให้เธอตกนรกเหมือนกับที่ฉันเป็น”

"พรุ่งนี้เช้าไปเรียนกับฉัน แล้วแต่งตัวให้เรียบร้อย ไม่งั้นเธอได้วิ่งรอบตึกแน่!"

ตอนนี้ภูริทัศน์ยืนหน้าถมึงทึงอยู่ ในห้องเช่าที่อพาทร์เม้นเล็กๆแห่งหนึ่ง ร่างบางของผู้หญิงในวัย25กำลังยืนประจันหน้ากับเขา ร่างสูงมองไปยังเด็กวัย3ขวบที่เธออุ้มอยู่ก่อนจะเอ่ยออกมา "เอาลูกมาให้ฉันแพรชมพู เธอต้องการเท่าไหร่ว่ามา" "ลูกของแพรทำไมแพรต้องให้คนอื่นด้วยคะ คุณป๋ากลับไปเถอะคะ อย่ามาสร้างเรื่องให้คนอื่นเขาลำบากใจเลย" "อย่างเธอเนี่ยเหรอจะมีปัญญาเลี้ยงลูกฉัน" "แพรก็เลี้ยงของแพรมาได้ตั้งนานนี่คะ" "เลี้ยงได้กับเลี้ยงให้ดีมันต่างกันนะแพรชมพู แล้วไอ้ห้องที่เธอเช่าอยู่เนี่ย เอากันทีก็ลั่นไปทั้งตึกแล้วมั้ง" "อย่ามาหยาบคายนะ แพรก็อยู่ของแพรกับลูกมาได้ คุณป๋าก็คิดเสียว่าเราไม่เคยรู้จักกัน" "อ้อ เธอชอบแจกฟรีสินะ ฉันต้องการพระพายไปเลี้ยงเอง ส่วนเธอฉันไม่สนใจ" "แต่ในใบเกิดพระพายระบุว่าไม่มีบิดา คุณป๋าไม่มีสิทธิ์ในตัวแก ประตูอยู่ตรงนั้นไม่ส่งนะคะ"