Novel & Cerita จูบ

เซ็กซ์มันยิ่งล้ำลึก หวานซ่านเหลือเกิน ​“อา...ที่รัก...” เขาไม่ไหวอีกแล้ว รีบจับมือน้อยซุกซนนั่นขึ้นมาจูบ กลิ่นตัณหาโชยมาเจือจาง เขาก้มลงจูบเธอ มือใหญ่เคล้นคลึงบัวแฝด เสียงหวานครางออกมาเบาๆ ช่างหวานหู และหวามเข้าไปในความรู้สึก

จุ๊บ จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบ ผมโน้มใบหน้าไปหาเอมิแล้วจูบเธออย่างดูดดื่มซึ่งเอมิเองก็จูบตอบผมกลับมาเช่นกัน ผมใช้มือที่ว่างอยู่บีบเคล้นหน้าอกทั้งสองข้างของเอมิแล้วใช้ปลายนิ้วเขี่ยจุนมสีขมพูเพื่อเพิ่มความสุขและความเสียว

เสียงเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาว ตะโกนแข่งกับเสียงเพลง “ จูบเลย จูบ จูบ” “คิส คิส” มือหน้าจับเข้าเอวคอดเล็กของเจ้าสาว ขณะที่คนตัวเล็กอยู่ในอ้อมกอดของเขา ทั้งสองโน้มตัวเข้าหากัน ริมฝีปากหนาของมาคัสสัมผัสริมฝีปากเรียวเล็กของเรนิสลงอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน จูบที่ดูดดื่มทั้งคู่บ ่าวสาวตั้งใจมอบให้กัน ดูเหมือนว่าจูบนี้จะพิเศษกว่าครั้งไหนๆ เพราะเป็นจูบที่เต็มไปด้วยสักขีพยานรักของเราสองคน

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ คุณหมอบดจูบริมฝีปากแฟนเด็กอย่างดูดดื่ม ลิ้นร้ายไล่ต้อนลิ้นเล็กไปทั่วทั้งโพรงปากนุ่ม ทั้งเกี่ยวกระหวัดรัดลิ้นเล็ก ทั้งดูดชิมด้วยความกระหาย ซึ่งไออุ่นเองก็จูบตอบกลับไปอย่างร้อนแรงไม่แพ้กัน เมื่อหยอกล้อเล่นลิ้นจนพอใจ ธามไทก็ยอมถอนจูบออกด้วยควา มเสียดาย ด้วยไม่อยากให้อารมณ์พลุ่งพล่านในกายเตลิดไปมากกว่านี้

จ๊วบ เธอไม่ได้ตอบอะไรเขาไป เมื่อผละใบหน้าออกจากอกแกร่ง หญิงสาวก็ดึงลำคอเขาลงมาชิงประกบปากจูบปากของเขาทันที โดยที่คนตัวสูงไม่ทันได้ตั้งตัวเลย “แบบนี้เขาไม่เรียกว่าจูบหรอก จูบมันต้องแบบนี้” ทันทีที่ผละออก วรากรก็พูดกับเธออย่างท้าทาย แล้วก้มลงประกบปากของเธอ เพื่อเป้นการ สอนบทจูบที่แท้จริงให้แก่คนอ่อนประสบการณ์

"ไอ้!!! อื้มมมมม" จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ จากัวร์ดึงเธอเข้าไปกอดก่อนจะจูบลงมาที่ริมฝีปากของเธออย่างช้าๆ แล้วเพิ่มระดับความเร็วขึ้น ลิ้นร้อนสอดเข้ามาในโพรงปากของเธอทำให้ลิ้นของเธอกับเขาเกี่ยวพันกันอยู่ข้างใน จูบครั้งนี้มันเป็นจูบที่เราสองคนต่างยินยอมพร้อมใจไม่ใช่จูบที่เข

หญิงสาวพูดจบก็ถูกจูบปากเร็วๆ ครั้งหนึ่ง “อื้อ วินน่ะ” “อย่าเข้าข้างหมอนั่นมากกว่าวินนะ ถึงเขาจะฟ้องอะไรก็ช่างเข้าใจไหม” “โธ่...อุ๊บ” “จุ๊บ ไม่รับปากก็จะจูบอีก”

ฉันทำหน้างง ก็เขาโน้มตัวมาจูบปากฉัน จะไม่เรียกว่าจูบได้ยังไงกันนะ “อันนั้นเราเรียกว่าจุ๊บ ส่วนจูบต้องทำแบบนี้” พี่ครามขยับตัวเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือมาจับท้ายทอยฉันแล้วโน้มตัวเขามาหาอีกครั้ง และก่อนที่ริมฝีปากหนาจะทาบทับลงมาที่ปากฉันอีกครั้ง

แก้วตาส่งเสียงที่ดังกว่าเสียงกระซิบนิดเดียว บอกเขาแต่หน้างามเคลื่อนเข้าไปกดประทับริมฝีปากกับปากได้รูป จูบที่แค่เพียงกดซ้ำย้ำ ๆ อย่างไร้เดียงสา “แบบนั้นเขาไม่เรียกว่าจูบหรอก” “แล้วแบบไหนถึงเรียกว่าจูบล่ะ”

"อ๊าาา อ๊าาา จูบฉันหน่อย" "อ๊าาา แม่ง!" พั่บ! พั่บ! พั่บ! "อ๊าาา อ๊าาา อืมมม" จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ!