จูบ Novels & Stories

ภพตะวันถูกเชยปลายคางขึ้นจนสุด ก่อนที่จุมพิตเผ็ดร้อนจะตามทาบทับซ้ำลงมา ไม่มีการบอกกล่าว ไม่มีสัญญาณ ไม่มีเหตุผลอะไรทั้งนั้นนอกจากความต้องการ เขาสำลักเมื่อลิ้นอุ่นจัดแทรกผ่านอุ้งปากเล็กๆ อีกครั้ง ปลายลิ้นนุ่มแตะทักทายลิ้นร้อนอุ่นจัดของเขาอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก สัมผั สปลายลิ้นในอุ้งปากร้อนแค่วูบเดียว คนตัวใหย่ก็ดูดกลืนเสียงอืออาไปหมดสิ้น และถ่ายทอดความกระหายให้เขารับรู้ด้วยริมฝีปากร้อนแรง “นี่เรียกว่าจูบแบบฝรั่งเศส” คนตัวใหญ่จูบอีกครั้ง เชื่องช้า อ้อยอิ่งแต่จุดประกายไฟให้ลุกโชน “แบบนี้เรียกว่าจูบแบบสโลว์คิส”

ริมฝีปากบางเผยรอยยิ้มและหอมแก้มสาก การแสดงความรักไม่ว่าจะจูบ หอม หรือเซ็กส์กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว จุ๊บ ชาวินท์จูบริมฝีปากบางหนึ่งทีและมองใบหน้าหวานที่ชวนหลงใหล

อื้ม อือ จ๊วบจวบ++++ ชายหญิงส่งปลายลิ้นเกี่ยวพันและหยอกล้อเล่นกัน ริมฝีปากหนาป้อนจูบให้ร่างบางหลายต่อหลายครั้ง จนคนน้องเคลิ้มและยกแขนเรียวขึ้นมากอดคอของพี่เอาไว้ “ จ๊วบ จ๊วบ ” พายุบดจูบเพื่อชิมน้ำหวานในโพลงปากของนิชาจนผ่านไปนานหลายนาที กว่าเขาจะปล่อยให้ริมฝีป ากบางเป็นอิสระ โชคดีที่ตอนนี้ นิชาเรียนรู้มาจากเขาจนเริ่มเก่งแล้ว เวลาที่เธอถูกพายุจูบแบบดูดดื่ม เธอเลยรู้จังหวะในการหายใจ เลยไม่ได้หายใจไม่ทัน

น้ำมนต์จุมพิตที่หน้าผากของคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา "อืม จะไม่ทำอีกแล้ว" หน้าผากของทั้งสองแนบชิด ปลายจมูกเชื่อมต่อจนแทบหลอมรวมเป็นคนคนเดียวกัน "ที่รัก..." "หืม?" "ขอจูบได้ไหม?"

เธอจับมือที่ลูบแก้มตนมาจูบเบาๆ ที่หลังมือสากกร้าน “อินทร์!” เขาขยับตัวถอยห่างเมื่อเธอจูบตนและมันคือความจริงไม่ใช่ฝันแล้วก็รวบร่างเธอเข้าไปกอดเต็มรัก

ลิ้นเล็กสอดแทรกเข้าสู่อุ้งปากฉ่ำชื้น ตวัดลิ้นไล้เล็ม ดูดกลืนเรียวลิ้นหนาที่ซ่อนอยู่ในโพรงปาก หญิงสาวจูบเรียกร้องและเร่าร้อนจนคนใต้ร่างครางกระเส่า ขุนนึกถึงฉากจูบในคลิปที่เพื่อนส่งให้ดู จูบต้องทำแบบไหน ชายหนุ่มขยับปากตอบโต้ สอดลิ้นเข้าดุนดันเหมือนที่แก้มทำกับเขา “จูบเป็นด้วยเหรอ ไปเรียนกับใครมา” เสียงหวานที่ติดจะแหบพร่าถามแผ่วเบา คนถูกถามไม่ตอบแต่กลับเป็นฝ่ายจูบปาก ดูดกลืนกลีบปากนุ่มของแก้ม อารมณ์หนุ่มถูกปลุกให้ลุกฮือ ขุนจูบอย่างเอาเป็นเอาตายจนแก้มอดหัวเราะไม่ได้

จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ! "อื้อออๆๆ" ตุบ! "อืมมม" เขาไม่อยากถอนจูบออกจากยัยนี่เลย แม่ง! จุ๊บ! "นาย >⁠.⁠<"

จุ๊บ จุ๊บ จ๊วบ เสียงทุ้มเอ่ยบอกเสียงแผ่ว ก่อนจะบรรจงจุมพิตริมฝีปากเล็กอย่างแผ่วเบา เป็นจูบที่แสนนิ่มนวลกว่าทุกครั้งที่เคยมา "อื้อ น้ำหนาวรู้แล้วค่ะ" คนตัวเล็กเอ่ย ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ และจูบตอบคนตัวสูงบ้าง ทั้งสองผลัดกันรุกจูบไปมาอยู่บนโซฟาใหญ่

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ เขาก้มหน้าลงมาจูบฉันอย่างเอาเป็นเอาตายจนฉันหายใจแทบไม่ทัน "อื้อออออออ" ฉันหายใจแทบไม่ทันเพราะเขาเล่นจูบเอาจูบเอาจนฉันต้องดันตัวออกมาก่อนที่จะตายซะก่อน "จูบขนาดนี้กล้วยหายใจไม่ทันตายมาทำไง"

เหมียวเขย่งเท้าขึ้นแล้วจุ๊บปากกับเขา แต่สิ่งที่เธอทำกลับทำให้ธามหน้าบูดบึ้ง "จูบกันมาตั้งกี่ครั้งแล้ว ไม่รู้หรอว่าแบบไหนเรียกว่าจูบ" "ก็แบบนี้ไงจูบ" เธอก็ยังคงเถียงกลับ ถ้าแบบนี้ไม่เรียกว่าจูบแล้วแบบไหนจะเรียกว่าจูบ "ให้นึกดีๆ ว่าแบบไหนมันเป็นจูบ"