จูบ Novels & Stories

มาร์ตินกับอลิซค่อยๆ ผละริมฝีปากออกจากกันพร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างเอ็นดู เมื่อเจ้าแฝดตัวแสบเข้ามาขัดจังหวะความโรแมนติกเข้าอย่างจัง มาร์ตินย่อตัวลงให้พอดีกับความสูงของลูกชายทั้งสองก่อนจะเอ่ยอธิบายด้วยรอยยิ้ม “เขาไม่ได้เรียกว่ากัดครับลูก... แบบนี้เขาเรียกว่าจูบครับ” “แล้วจูบ ทำไมครับแดดดี้?” อาร์เดลเอียงคอถามด้วยความสงสัย “ก็เพราะว่ารักไงครับ... แด๊ดดี้รักหม่ามี๊มาก แด๊ดดี้เลยอยากจูบหม่ามี๊” มาร์ตินลูบหัวลูกชายเบาๆ “แล้วพวกเราล่ะ... อยากจูบหม่ามี๊บ้างไหม?”

แค่ปากแตะกันก็หมายถึงจูบแล้วไม่ใช่เหรอ เมื่อกี้ก็จูบเต็มปากจะไม่เรียกว่าจูบได้ไง แต่เธอจะหลอกสมองเอาก็แล้วกันว่าไม่ใช่จูบ “แตะเบาๆ ก็เรียกว่าจุ๊บ จุ๊บก็เหมือนจูบนั่นแหละ ฮือ” เธออธิบายแล้วเบะปากปล่อยโฮออกมา “พูดแบบนี้แปลว่าไม่เคยจูบกับใครเลยสักอ่ะดิ”

เธอตีผมหลายที แต่เชื่อไหมไม่เจ็บเลยสักนิด ไม่เจ็บเลย “จูบเดียวจริง ตอนนี้ที่ทำคือจุ๊บ” จูบต้องใช้ลิ้นไหมครับ ที่ทำอยู่ตอนนี้คือจุ๊บ คือหอมแก้ม คือกอด “คนขี้โกง เจ้าเล่ห์”

โมโหฉิบหาย “อื้อ เบา ๆ” คนตัวเล็กครางงึมงำเพราะเจ็บปากเมื่อโซ่กดจูบดุดันร้อนแรงลงมาจนทำให้ริมฝีปากเธอได้แผล จ๊วบ จ๊วบ

“ค่ะ” สิ้นเสียงตอบรับคนฉวยโอกาสก็กดจูบลงมาอีกครั้ง มันไม่ได้จาบจ้วงหรือเร่าร้อน แต่มันแฝงไว้ด้วยความหวานและอ่อนโยน

เสียงตึงๆ ยังคงเอ่ยถาม “ไม่มีแล้วค่ะ ฉันแค่หอมแก้มกับจูบจริงๆ อ้อ…จูบก็แค่แผ่วๆ เองนะ ไม่ได้ดูดดื่มเหมือนที่เรา…จูบกัน” พูดไปแล้วก็อาย ที่ต้องมาอธิบายความแตกต่างของจูบต่อหน้าเฟร์เรแบบนี้ แต่ถ้าไม่พูดก็กลัวเขาจะคิดมากอีก

(จ๊วบจ๊วบ) ริมฝีปากหนา ประกบจูบริมฝีปากอวบอิ่มพร้อมกับสอดลิ้นเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากเล็ก พราวนภาเริ่มรู้งานและจูบตอบอย่างดูดดื่มและกลายเป็นดุเดือด (จ๊วบจ๊วบจ๊วบ แผล็บแผล็บ) "อื๊อ จูบเก่งแล้วนี่ครับ" "พอแล้ว นอนได้แล้ว" "ครับ"

จูบเอาจูบเอา ยังไม่ได้ตรวจคำผิดไฟนอลน้า อย่าลืมคอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า ❤️❤️❤️ ❤️❤️❤️❤️❤️❤️

ว่าจบภริตาก็จุ๊บริมปากกระจิริดของหนูน้อย เพื่อทำให้ดูเป็นตัวอย่าง “ให้จุ๊บ จุ๊บ แบบนี้ไหมคะ” “ให้จุ๊บค่า” ในความเข้าใจของเด็กคือการจุ๊บ ทว่าสำหรับผู้ใหญ่... “จูบเลย! จูบเลย! จูบเลย!”

มองกระจกไว้นะคะที่รัก เสียงกระเส่าสั่งการ ขึ้นทาบทับประกบปากลงบนปากสาวน้อยหน้าแดงคนนั้นด้วยแรงอารมณ์ปรารถนาที่พุ่งสูง ลิตาจูบตอบแลกลิ้นพัวพันสั่นไหว จูบที่ร้อนแรงเร่าร้อน ถอนออกค่อยๆลงต่ำไปเจอภูเขายอดแรกที่ปลายสวยชมพูใส เคทแลบลิ้นออกค่อยๆแตะลง ตนตัวน้อยสะดุ้งโหยง ก่อ