ฉลาด

....รักเพื่อน เพื่อนรัก "แพม บอกแล้วไงว่าห้ามไปไหนกับไอ้นี่สองต่อสองอ่ะ มึงแม่งไม่เคยเชื่อกู " "เขาก็ดีอ่ะ แถมยังเลี้ยงกูทุกอย่าง " "เห็นแก่กิน ระวังเอาไว้เถอะ มันจะพามึงเข้าไปกินม่านรูด "

โฉมนางได้แต่ส่ายบั้นท้ายไปมา กระดกบั้นท้ายของหล่อนขึ้น ๆ ลง ๆ เป็นสัญญาณว่าอยากจะให้บอสเล่นของใหญ่กว่านั้น ปรินทร์ยังยั่วเย้าหญิงสาวด้วยการเพิ่มนิ้วที่กำลังขยับโยกจากหนึ่งเป็นสอง ขยับถี่ ๆ แล้วเพิ่มเป็นสาม พอโดนเข้าหลายนิ้วมันก็ยิ่งทำให้เนื้อแน่นของโฉมนางคับจนแทบปริ หล่อนส่งเสียงอื้ออึงในลำคอและมีเหงื่อแตกเต็มแผ่นหลัง “โอวววว...หนูจ๋า...ฉันว่าเรามาเล่นอะไรที่สนุกกว่านี้จริง ๆ กันดีมั้ย นี่แหละงานของหนู และตอนนี้ฉันก็จะสอนให้หนูรู้จักกับจุดไคลแม็กซ์ของงานที่ต้องทำซะที”

เมื่อมายูและโอกิหนึ่งในนักเรียนห้อง ม.5/B ไดเภารกิจให้ไปจัดการกับเล่าเงาปีศาจที่ป่าต้องสาปที่มืดมิด...พวกเขาจะทำภารกิจนี้ได้สำเร็จ...หรือจะหายไปตลอดการ

เมื่อนวัชได้รับการฝากฝังให้ช่วยดูแลสาวน้อยคนหนึ่ง แต่ไป ๆ มา ๆ เขากลับตามติดเธอแจ จนแทบไม่อยากให้ห่างกาย ใครจะเชื่อว่าอดีตทนายหัวหมออย่างนวัชจะมีวันนี้ได้ ทั้งที่เมื่อก่อน เขาไม่เคยใส่ใจใคร นอกจากตัวเอง “เป็นเด็กเฮียวัช ไม่ได้เป็นกันง่าย ๆ นะจะบอกให้ เพราะถ้าเฮียไม่ถูกใจ ต่อให้สวยแค่ไหน เฮียก็ไม่สน” นวัชบอกว่าเขาขอใช้เธอเป็นไม้กันหมา ทับทิมก็โอเค ไม่มีปัญหา ยอมไหลตามน้ำไป จากเด็กข้างบ้าน ได้เลื่อนสถานะเป็นลูกน้องคู่ใจ แต่เพราะความชิดใกล้ เธอจึงอยากเลื่อนขึ้นเป็น “ภรรยา” “เฮียขา...หนูมีเด็กให้เฮียดีไหม” เขาจะสนใจข้อเสนอของเธอไหมนะ

นางนั้นฐานะเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ ถูกปฏิบัติมิต่างจากบ่าวคนหนึ่งในจวน แม้กระทั่งวันหนึ่งพี่สาวต่างมารดาหนีงานแต่ง นางกลายเป็นผู้ที่ต้องก้มหน้ารับผิดชอบเข้าพิธีมงคลนั่นแทน

สาวสีน้ำผึ้งสเปกสาวสายฝรั่งที่ใครพากันใฝ่ฝัน...แต่ลิขิตกลับนำพาให้เธอกลายเป็นสายฝันของอีกคน

อินชิงเสวียนประสบอุบัติเหตุรถชน เธอได้ข้ามมิติและกลายมาเป็นพระสนมถูกปลดในวังเย็นที่ยังไม่ทันแม้จะแต่งตั้งยศศักดิ์เสียด้วยซ้ำ แถมกลายเป็นแม่คนโดยไม่ต้องเจ็บต้องคลอดเองอีกต่างหาก หลังจากที่รับสืบความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมมา อินชิงเสวียนก็ตั้งมั่นว่าจะหาเงินหนีออกจากวัง และเลี้ยงลูกให้ก่อกบฎทวงบัลลังก์ ไม่มีอาหาร ไม่ต้องกลัว ข้ามาช่องว่างอยู่ในมือ ไม่มีเงิน ไม่ต้องกลัว มีของดีขายยังไงก็กำไรงาม อินชิงเสวียนอาศัยช่องว่างจนชีวิตในพระราชวังมีกินมีเหลือมีใช้ แต่ขณะที่กำลังจะดำเนินตามแผนการของตัวเอง ก็ถูกชายบางคนรั้งเอาไว้ "ข้าได้ยินว่าเจ้าจะให้ลูกข้าก่อกบฎ?" อินชิงเสวียนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน "ทำไม? ไม่ได้หรือ?" สีหน้าชายผู้นั้นเปลี่ยนไปทันที แววตาเต็มไปด้วยความลึกซึ้ง "ขอเพียงเจ้ากับลูกยอมอยู่ที่นี่ แผ่นดินเป็นของเจ้า ข้าก็เป็นของเจ้าเช่นกัน"

เขาคือ...เจ้าพ่อกาสิโนที่สุดซ่าและบ้าระห่ำ เธอคือ...ผู้หญิงที่บังอาจลูบเหลี่ยมเขาครั้งแล้วครั้งเล่า "ฤทธิ์มากเหลือเกิน หาตัวมาฉันให้ได้!...บังอาจมากที่ขโมยปืนจากเอวฉัน ด้ามที่อยากให้ลูบให้กำไม่เอา ดันเอาของจริงไป คงไม่รู้ว่ากำลังเล่นกับใครอยู่ ยัยตัวแสบ!"

หนิงเหอ ในวันหนึ่งที่เธอตื่นขึ้น เธอกลับพบว่าตนเองมาอยู่ในโลกที่แปลกประหลาดและไม่อยู่ในประวัติศาสตร์ยุคใดเลย แต่ที่น่าเศร้ามากกว่านั้นคือ ร่างเด็กสาวที่เธอเข้ามาอยู่นั้น เป็นเพียงเด็กสาวอายุ12ปีเท่านั้น แถมครอบครัวของนางก็ยังยากจนมากๆ แม้แต่ข้าวสวยสักชามยังไม่สามารถหากินได้ แต่เมื่อมาอยู่แล้ว เธอก็ต้องยืนหยัดกับความยากจนนี้ต่อไป จนกระทั่งเธอพบว่า โลกที่เธอกำลังอาศัยอยู่นี้ต่างให้ความสนใจกับงานศิลปะและดนตรีเป็นอย่างมาก เธอจึงคิดริเริ่มที่จะให้ฝีมือในการวาดภาพของตนเอง สามารถหาเงินและยกฐานะทางครอบครัวของตนเองขึ้นมาได้บ้าง

เหตุเกิดจากความเมาทำให้เธอที่เป็นแค่พนักงานเผลอมีอะไรกับประธานหนุ่ม แค่คืนวันไนท์สแตนด์แต่กลับผูกมัดเธอไปตลอดชีวิต "คุณรู้ไหมว่าการปีนขึ้นเตียง และกล้าโกหกคนอย่างผมมีราคาที่ต้องจ่ายสูงมาก" นางเอกให้ลุ้นว่าเป็นใคร... "ไม่รู้ค่ะ..ดิฉันเพิ่งรู้ก็ตอนที่ท่านประธานบอกนี่แหละค่ะ"