ฉลาด Mga Nobela at Kwento

....รักเพื่อน เพื่อนรัก "แพม บอกแล้วไงว่าห้ามไปไหนกับไอ้นี่สองต่อสองอ่ะ มึงแม่งไม่เคยเชื่อกู " "เขาก็ดีอ่ะ แถมยังเลี้ยงกูทุกอย่าง " "เห็นแก่กิน ระวังเอาไว้เถอะ มันจะพามึงเข้าไปกินม่านรูด "

หลัวเผิงเผิงขุนนางหญิงขั้นหกแห่งกรมคลังต้องการจะสกัดความรุ่งเรืองในธุรกิจร้านสมุนไพรของสกุลฮัวจึงคิดจะกำราบท่านหมอหนุ่มฮัวจิงอวี๋ แต่แผนของนางกลับผิดพลาดทำให้นางตกอยู่ในกำมือของชายหนุ่ม

เรื่องราวความรักโรแมนติก หวานปนซึ้งระหว่างท่านประธานหนุ่มสุดหล่อ กับมนุษย์เงินเดือนสาวสุดแสนธรรมดาทว่าน่ารักน่าเอ็นดูเสียจนท่านประธานที่ครองตัวเป็นโสดมานานร่วมสิบปีถึงกับตบะแตก

เมื่อนวัชได้รับการฝากฝังให้ช่วยดูแลสาวน้อยคนหนึ่ง แต่ไป ๆ มา ๆ เขากลับตามติดเธอแจ จนแทบไม่อยากให้ห่างกาย ใครจะเชื่อว่าอดีตทนายหัวหมออย่างนวัชจะมีวันนี้ได้ ทั้งที่เมื่อก่อน เขาไม่เคยใส่ใจใคร นอกจากตัวเอง “เป็นเด็กเฮียวัช ไม่ได้เป็นกันง่าย ๆ นะจะบอกให้ เพราะถ้าเฮียไม่ถูกใจ ต่อให้สวยแค่ไหน เฮียก็ไม่สน” นวัชบอกว่าเขาขอใช้เธอเป็นไม้กันหมา ทับทิมก็โอเค ไม่มีปัญหา ยอมไหลตามน้ำไป จากเด็กข้างบ้าน ได้เลื่อนสถานะเป็นลูกน้องคู่ใจ แต่เพราะความชิดใกล้ เธอจึงอยากเลื่อนขึ้นเป็น “ภรรยา” “เฮียขา...หนูมีเด็กให้เฮียดีไหม” เขาจะสนใจข้อเสนอของเธอไหมนะ

เขาตกหลุมรักเด็กสาว ม.ปลายใจบุญที่ชอบช่วยเหลือสัตว์ โดยเฉพาะหมาแมวจรจัดข้างถนนเมื่อหลายปีก่อน แม้จะเคยเห็นกันไกลๆ แต่ไม่เคยได้คุยกันเลยสักครั้งเดียว หลายปีต่อมาเขาได้เจอเธออีกครั้ง และครั้งนี้เขาจะมุ่งมั่นที่จะจีบเธอให้สำเร็จ

กลับมาครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมสองแม่ลูกงูพิษนั่นอีกต่อไป ฉันจะเข้มแข็งปกป้องน้องและตระกูลของฉันเอาไว้ให้ได้ ความร้ายกาจที่เคยพบเจอหล่อหลอมเข้าในจิตใจไม่ยากสักนิดหากฉันจะกลายเป็นคนที่ร้ายกว่าเพื่อทวงคืน

โฉมนางได้แต่ส่ายบั้นท้ายไปมา กระดกบั้นท้ายของหล่อนขึ้น ๆ ลง ๆ เป็นสัญญาณว่าอยากจะให้บอสเล่นของใหญ่กว่านั้น ปรินทร์ยังยั่วเย้าหญิงสาวด้วยการเพิ่มนิ้วที่กำลังขยับโยกจากหนึ่งเป็นสอง ขยับถี่ ๆ แล้วเพิ่มเป็นสาม พอโดนเข้าหลายนิ้วมันก็ยิ่งทำให้เนื้อแน่นของโฉมนางคับจนแทบปริ หล่อนส่งเสียงอื้ออึงในลำคอและมีเหงื่อแตกเต็มแผ่นหลัง “โอวววว...หนูจ๋า...ฉันว่าเรามาเล่นอะไรที่สนุกกว่านี้จริง ๆ กันดีมั้ย นี่แหละงานของหนู และตอนนี้ฉันก็จะสอนให้หนูรู้จักกับจุดไคลแม็กซ์ของงานที่ต้องทำซะที”

ความเข้าใจผิดทำให้เขาและเธอต้องมาเจอกันอีกครั้ง “รถของผม คนอะไรใส่ชุดก็แปลกยังทำตัวแปลก ๆ ถ้าจะมารำแก้บน ศาลอยู่ทางโน่นไม่ใช่มายืนทำเนียนแบบนี้” พาริชใช้สายตาคมมองคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าด้วยความดูถูก พร้อมกับชี้ไปที่ศาลพระภูมิ คำพูดของเขาทำให้คนที่ได้ยินถึงกับไม่พอใจ “ฉันไม่ได้มารำแก้บน!! รูปร่างหน้าตาก็ดี การแต่งตัวก็น่าจะเป็นผู้ดี แต่คำพูดคำจาน่าเกลียด ฉันใส่ชุดแบบนี้แล้วมันแปลกหรือไปหนักหัวคุณตรงไหนไม่ทราบ หลบไปฉันรีบไม่มีเวลามาเถียงกับคนบ้าอย่างคุณหรอก” “หึ! หน้าตาก็ดีนะแต่หน้าด้านฉิบหาย ก็บอกแล้วไงว่ารถคันนี้ของผม” “รถฉัน!! แต่งตัวดีก็คิดว่าตัวเองจะขับรถหรู ๆ แบบนี้เหรอ คุณรู้ไหมว่ารถคันนี้มันราคาเท่าไหร่ แต่ช่างเถอะคุณคงไม่รู้หรอกหลบไป!!” “เอามือสกปรกของคุณออกไปจะตัวฉันเดี๋ยวนี้นะ” “แหกตาดู!!ใช่รถคุณหรือเปล่า” “หึ! เงียบทำไม? ไม่เถียงต่อ” พาริชเอ่ยออกมาอย่างผู้ชนะเมื่อคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าเงียบไป

“คุณออกไปได้แล้ว เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง!” ภคภัทรรีบถอยออกห่างจากหญิงสาว เขาเองต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะไม่จับเธอกดพร้อมกับบดขยี้ให้สมกับรูปร่างที่เย้ายวนล่ออารมณ์เขา “ค่ะ” หญิงสาวใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความเขินอาย และไม่คิดที่จะต่อล้อต่อเถียงกับชายหนุ่มเหมือนเช่นเคย เธอรีบเดินออกจากห้องทำงานของเขาอย่างรวดเร็วด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกจากอก ภคภัทรที่แสนบ้างาน เย็นชา ไม่สนใจผู้หญิง แต่ความจริงแล้วก็ร้ายไม่เบาจริงๆ! “คนบ้า คนทะลึ่ง!” เพียงแค่คิดถึงสัมผัสเมื่อครู่นี้พลอยชมพูก็อดเขินอายอีกครั้งไม่ได้ นี่มันยังเช้าอยู่แท้ๆ คนอะไรจะมา ‘แข็งพร้อมรบ’ แบบนี้ถ้าไม่ใช่คนหื่นกาม!

“พรีม ๆ หยุดก่อน” เขาร้องเรียกหญิงสาวเอาไว้ เสียงดังฟังชัดทำเอาเด็กน้อยถึงกับหันมามองคนเรียก “คุณลุง” น้องพอวาเห็นหน้าก็จำได้ว่า เขาคือคนที่ได้เจอที่หน้าห้องน้ำเมื่อตอนมาถึงที่ร้าน พริมาภาตกใจไม่น้อยที่ได้ยินบุตรสาวร้องทักเขาขึ้น จริงอยู่ว่าหญิงสาวต้องการให้เขารับรู้ว่าเด็กที่เธอจับมือเอาไว้อยู่นี้คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา หากแต่ไม่ใช่ตอนนี้ “น้องพอวา” “คุณลุงจำชื่อน้องพอวาได้ด้วย” เด็กน้อยบอกเสียงแจ๋วด้วยดีใจที่มีคนจำชื่อตัวเองได้ “จำได้สิคะ” “น้องพอวา หนูรู้จักคุณ ... เอ่อ คุณลุงด้วยเหรอคะ” “คุณลุงช่วยน้องพอวากดสบู่ให้ตอนน้องพอวาล้างมือค่ะ” เด็กน้อยบอกเสียงใสเลยทีเดียว “พรีม เด็กคนนี้ ...” “น้องพอวาเป็นลูกสาวพรีมค่ะ” เธอไม่รีรอที่จะบอกออกไปเช่นนั้น เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปิดไม่ให้เขารู้ว่าเธอมีลูกแล้ว คำตอบนั้นทำให้ใบหน้าหล่อคมเข้มถึงกับร้อนวูบขึ้นมา พร้อม ๆ กับหลากหลายความรู้สึกที่วิ่งแทรกเข้ามา ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นความรู้สึกอะไรกันแน่