ดื้อรั้น

"เอเดรียน" มาเฟียสุดร้าย เจ้าเล่ห์ และอันตราย เขาไม่เคยต้องการใครมาครอบครอง แต่เมื่อเขาพบกับ "อลิซ" แมวน้อยจอมดื้อที่ไม่เคยยอมใคร โลกของเขาก็เปลี่ยนไป เมื่อเขาช่วยชีวิตเธอจากอันตราย เธอกลับต้องชดใช้ด้วยสิ่งที่เธอไม่คาดฝัน เขาไม่ใช่คนที่จะปล่อยเธอไปง่ายๆ แต่ล่อลวงเธอเข้าสู่เกมที่เธอไม่อาจถอนตัวได้ ความร้อนแรงและเสน่หาที่ร้อนรุ่มทุกครั้งที่พวกเขาเผชิญหน้า จนเธอแทบไม่เหลือที่ยืนให้ต่อต้าน ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการชดใช้กำลังจะเปลี่ยนเป็นบ่วงรักที่ผูกเธอไว้ตลอดกาล "ฉันช่วยเธอแล้ว เธอคิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ?" อลิซจะทนความร้อนแรงและเล่ห์เหลี่ยมของมาเฟียสุดอันตรายคนนี้ได้นานแค่ไหน หรือสุดท้ายแล้ว เธอจะกลายเป็นของเขาอย่างที่เขาต้องการ...โดยเต็มใจ 🔥

"เข้ามาทำไมออกไปเลยนะไอ้จากัวร์!!! "" "จะรีบไล่ไปไหนล่ะหื้มมม ทีตอนนั้นยังร้องขอฉันอยู่เลย" "อ๊ายยย อย่าพูดนะห้ามพูด" "ถ้าไม่อยากให้พูดก็ทำเลยละกัน" "กรี๊ดดดด ไอ้บ้าจากัวร์!!!! "

แรก ๆ ไม่ชอบหน้าก็บอกอีกฝ่ายว่า “อย่ายุ่งกับฉันนะ” หลัง ๆ รั้งคนตรงหน้าไว้อ้อนวอนด้วยสายตา “อย่าไปนะ”

“ “กูจะได้เตือนสติมึง กูคิดกับมึงได้แค่เพื่อนเท่านั้น ถ้ามึงไม่อยากให้ความเป็นเพื่อนของเราต้องจบ มึงก็อย่าคิดกับกูมากกว่าเพื่อน เพราะคนที่ยืนอยู่ในหัวใจของกูมีเพียงแค่ริสาคนเดียว!!” “ทั้งที่มันทำให้มึงเจ็บเพราะมีคนอื่น ทั้งที่มันไม่ได้รักมึงแล้ว แต่กูสิรักมึง กูรักมึงมาตลอด ทำไมมึงไม่เห็นใจกูบ้างวะ! ฮึก!” ฉันพูดออกมาอย่างอัดอั้นตันใจ ทำไมวะ! ฉันรักปั้นจั่นมาตลอด ทำไมเขาไม่หันมาสนใจฉันบ้าง! ทำไมเขาถึงมองไม่เห็นความรักของฉันบ้าง “มึงออกไปจากห้องกูเลยไป!!” ปั้นจั่นมองหน้าฉันแล้วชี้ไปที่ประตู ฉันจ้องหน้าผู้ชายที่ฉันรักอย่างเสียใจ ในหัวมีแต่คำถามมากมาย ทำไมวะ! ทำไม! ทำไม! “กูผิดเหรอที่กูรักมึง กูรักมึงก่อนริสาอีก ฮึก!...” “หุบปากแล้วออกไป!!”

วิวาห์รักกลับกลายเป็นวิวาห์ร้าว ใช้ชีวิตสามีภรรยากันไม่ถึง 1 ปี แต่ทุกอย่างกลับตาลปัตร เมื่อวันหนึ่ง สามี ก็เปลี่ยนไป จากหน้ามือเป็นหลังมือ จากสบตาเป็นหลบหน้า จากอยู่ใกล้ยิ่งค่อยๆ ขยับห่าง และทุกอย่าง 'จบ' ทันทีที่ 'เซ็นใบหย่า' "พี่ไม่ได้ใจร้าย..." "...พี่แค่เบื่อชีวิตตอนนี้!!" "แต่สำหรับอันดา พี่เป็นผู้ชายที่ใจร้ายที่สุด"

‘ก็แค่ของเดิมพันจากสนามแข่ง’ ——- “เป็นเด็กดีหรือเปล่า” “…คะ” “ฉันถามว่าเธอเป็นเด็กดีหรือเปล่า” “อื้อค่ะ เจียร์ขยันทำงานมากๆ ใช้อะไรก็ทำได้หมดเลย” “ทำได้หมดทุกอย่าง?” เสียงทุ้มต่ำถามทวนคำพูดนั้นอีกครั้งก่อนที่ร่างเล็กจะตอบยืนยัน “ใช่ค่ะ” เจียร์พยักหน้าดวงตากลมใสมองเขาด้วยความจริงจัง แต่กลับดูเหมือนลูกนกที่กำลังอ้อนวอนสัตว์นักล่า “สัญญาหรือเปล่า” “ค่ะเจียสัญญา” “ฉันไม่ชอบคนผิดสัญญา” “ไม่แน่นอนค่ะ ขอแค่พี่ล่าช่วยเจียร์” ล่าเค้นหัวเราะในลำคอเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากของคนตัวเล็กพลางใช้มือลูบคางเธอเบาๆ “หึ! เด็กดี จำคำพูดของเธอเอาไว้ให้ขึ้นใจล่ะ….แล้วฉันจะมาทวงสัญญา”

ทัพพ่ายคนไม่พ่าย ข้าไม่ได้ยอมแพ้ท่าน แม้จะแต่งข้ามาเป็นชายารอง แต่หากจะให้อุ่นเตียงก็ต้องรอให้ข้ายินยอมก่อน ถึงจะชนะศึกพ่อข้าได้แม้จะเป็นแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ แต่หากเป็นเรื่องบนแท่นนอน ข้าไม่ใช่เชลยท่าน

เมื่อพี่ชายตัวดีของเธอ...พาน้องสาวของมาเฟียหนุ่มหนีไป อลิสจึงต้องตกเป็นผู้รับกรรมและรอจนกว่าน้องสาวของเขาจะกลับมา แต่ดูเหมือนว่า..การได้มาอยู่กับเขากลับทำให้เธอล่วงรู้ความลับอะไรบางอย่าง ความลับ...ที่พวกเขาพยายามปกปิดเธอมาตลอด “ในเมื่อไม่ยอมบอกว่าพี่ชายของคุณมันพาน้องสาวของผมไปซ่อนไว้ที่ไหน ผมก็จะกักขังคุณไว้ที่นี่” “ก็บอกว่าฉันไม่รู้ไง” “มันก็ช่วยไม่ได้ และผมจะเอาคุณจนกว่าพี่ชายตัวดีของคุณจะโผล่หัวมา แต่ก็ไม่รับรองนะว่ากว่าจะถึงตอนนั้น อะไร อะไร ของคุณมันจะไม่หลวมซะไปก่อน” “ไอ้...” จุ๊ป อืมส์ “ฉันจะฆะ..อาส์” “หึ คุณก็เคลิ้มไปกับผมทุกครั้งอยู่ดี”

หน้าที่ล่าม(แบบไม่ธรรมดา) ของ 'มัทรี' ว่ายากแล้ว แต่เวลามองหน้า 'คุณทิม' คนที่เธอเป็นล่ามให้แล้วพยายามทำใจให้ไม่สั่นนี่สิ ยิ่งยากกว่า!!

"ก็แค่เด็กดื้อเอาแต่ใจใครจะรักลง" "แด๊ดดี้ใจร้าย!! ฮือออ ฮือ คอยดูนะน้องข้าวจะไม่รักแด๊ดดี้แล้ว ฮึก ฮึก ฮืออออ" ปล. เรื่องเป็นเรื่องราวภาคต่อจากเรื่อง ไร้รักเมียกาฝาก นะคะ