เสี่ยวอี้ Novels & Stories

หญิงสาวในชุดขาวถามด้วยน้ำเสียงไม่แยแส ผู้หญิงคนนั้นพูดอย่างเฉยเมย “ให้นางขัดขวางทุกอย่างเท่าที่ทำได้ เพื่อป้องกันไม่ให้เซี่ยหว่านเอ๋ออภิเษกกับองค์รัชทายาท มีคนที่ชื่อเซี่ยจื่ออานไม่ใช่หรือ? จงใช้ประโยชน์ให้คุ้มค่า ถึงเวลาที่เซี่ยหวายจุนจะชั่งน้ำหนักได้เอง”

หรู่อี้รู้สึกว่าใบหน้าของนางร้อนผ่าว เมื่อลมหายใจของคนตัวใหญ่ เป่าลดลงบนหน้าผากของนาง เมื่อร่างบางได้เป็นอิสระแล้ว หรู่อี้รีบพุ่งลงจากเตียง ไปยืนอยู่ข้างเมี่ยวจ้านในทันที เยว่คังยังคงตีสีหน้าเศร้าสร้อย ก่อนจะค่อย ๆ คลานลงจากเตียง ไปยืนตัวสั่นอยู่ข้าง ๆ ผู้เป็นนาย “เอา ละ! ข้าจะแนะนำให้ทุกคนรู้จักกันเอาไว้ หรู่อี้ชายผู้นี้มีนามว่าเยว่คัง เป็นคนของฝ่าบาท ส่วนเจ้าเยว่คัง นางคือหรู่อี้ผู้ติดตาม คนสนิทของท่านหญิงโม่ฟางเล่อ ส่วนนั่นคือองค์หญิงเมี่ยวจ้าน คนรักของข้าเอง”

ฮั่วเสวียนเป็นมือโปรในการตกผู้ชาย แค่สายตาที่จ้าวอี้มองมาบนรถเมื่อกี้ เธอก็รู้แล้วว่าเขาชอบหล่อน ยัยขี้เหร่อย่างเย่ฮวนเอ่อร์ จะใช้อะไรมัดใจจ้าวอี้กัน? เธอคือดาวเด่นของมหาวิทยาลัย C เทพธิดาของเด็กเรียนสายเต้น จะจับจ้าวอี้ไม่ใช่เรื่องยากเลย ฮั่วเสวียนพยักหน้า “ได้เลย ซ ้อเจียวเจียว รอฟังข่าวดีจากฉันนะ”

อี้เอ๋อร์เงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อย เขาจำพี่สาวที่ช่วยเขาจากคนร้ายได้ “ข้าคือพี่สาวเจ้าชื่อเมิ่งเหยาเรียกพี่สาวก็พอ ไหนลองเรียกพี่สาวสักคำ” อี้เอ๋อร์กะพริบตาปริบ ๆ ก่อนเรียก “พี่สาว” “ดีมาก ส่วนคนที่นั่งข้าง ๆ เจ้า ชื่อเสี่ยวหยวนเป็นพี่ชายของเจ้า เรียกพี่ชายสักคำ”

เหวินคังกระซิบถามเสียงกระเส่า ยังขยับเอวกระเด้าเบาๆ ด้วยความติดใจ ก่อนจะขยับขึ้นมานอนหงายแผ่หลาอยู่บนเตียง “ข้าชื่อเสี่ยวม่าน… ” เยี่ยนเหนียงจำต้องโกหก ไม่อยากให้เหวินคังรู้ว่าแท้จริงแล้วนางคือฮูหยินของจางเยี่ยนเฟย อีกสามวันต่อมา

เสี่ยวเยี่ยน หรือลั่วเยี่ยน อายุ 48 ปี เป็นศิษย์คนแรกของจิงเซียว เขาเป็นเจ้าของธุรกิจโรงพยาบาลเอกชนที่รักษาด้วยแพทย์แผนปัจจุบันและแผนจีนในปักกิ่ง ตัวเขาจบแพทย์แผนปัจจุบันมา เมื่อมาเป็นลูกศิษย์ของจิงเซียว เขาได้เรียนรู้แพทย์แผนจีน และบูรณาการสองศาสตร์ในการรักษ าเข้าด้วยกัน ในขณะที่ภรรยาของเขาเป็นแพทย์แผนปัจจุบัน ทั้งคู่มีลูกสาวและลูกชายอย่างละคน ลูกสาวคนโตกำลังเรียนในมหาวิทยาลัยแพทย์ที่อเมริกา ในขณะที่ลูกชายคนเล็กยังเรียนอยู่ชั้นประถมปลาย

“นางปรากฏร่างกลางแสงจันทร์ พูดคุยกับเซิ่งอี้เหวิน และเรียกชื่อตนเองว่าเซี่ยอวี่ เป็นชื่อเดียวกับอดีตชายาของรัชทายาทอิ้นเสวียน พระเชษฐาในฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน” ไป๋จิ่นอวี้หลับตาแน่น ดวงตาของเขาเรืองแสงวาบเมื่อลืมตาขึ้น แสงไฟสะท้อนในดวงตา คล้ายคลึงเปลวเพลิงในสงครามเ มื่อสามสิบปีก่อน

หนิงเอ๋อร์ ข้ารักเจ้านะ ชายหนุ่มทำได้เพียงร้องรำพันในใจด้วยความปวดร้าว เขาคือบัณฑิตหนุ่มรูปงาม นามว่าเสิ่นอี้ ตระกูลเสิ่นของเขาเป็นแม่ทัพมาหลายชั่วอายุคน ยามนี้บิดาของเขารั้งตำแหน่งแม่ทัพใหญ่เสิ่น และยังมียังบรรดาศักดิ์ท่านโหว ส่วนเขาเองก็เป็นทายาทเพียงผู้เ

พ่อของเจี่ยงอี้อยู่ต่างประเทศและกลับมาไม่ได้ จึงมอบหมายให้แม่เลี้ยงของเจี่ยงอี้มาร่วมงานแทน แม่เลี้ยงของเจี่ยงอี้ชื่อเว่ยเสวี่ย ยังดูอ่อนวัยมาก น่าจะอายุราวสามสิบต้น ๆ รูปร่างหน้าตาสวยงาม อ่อนโยน และพูดจาเป็นกันเอง เว่ยเสวี่ยมีความประทับใจแรกต่อเจียงหร่านเป็นอย่าง มาก

อยู่ดีก็มาอ้อนเธอแบบนี้เธอก็เขินเหมือนกันนะ “เสี่ยอยากให้หนูเรียกเสี่ยว่าพี่บ้างไง ไหนลองเรียกพี่กันต์ดูสิ” “อื้ออออ พ....พี่ กันต์ พี่กันต์” เธอเขินจนตัวแทบจะแตกอยู่แล้ว ปกติเรียกเสี่ยเธอก็ไม่เคยที่จะเขินเขาหรอกเพราะใครๆก็เรียกเขาด้วยชื่อนี้