ดื้อรั้น 소설 & 이야기

เขา... สุลต่านหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยความแข็งแกร่งและรักประชาชนอย่างที่สุด เธอ... หญิงสาวผู้เป็นมเหสีคู่กายที่เขารักสุดหัวใจ เรื่องราวความรักอันยิ่งใหญ่ของทั้งคู่เกิดขึ้นเมื่อแรกพบสบตา...

“กลางวันแสกๆ ไม่อายฟ้าอายดิน” พันศักดิ์เบือนหน้าหนีจากภาพตรงหน้า เด็กสาวใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา ตัวสั่นเทาสะบัดมือหนีมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ก่อนจะเดินกระเผลกๆ ออกจากกระท่อม หนุ่มใหญ่สบถยาวเหยียดเมื่อหันไปเห็นก้นขาวๆ ของเด็กสาววัยสิบแปด เธอเอาเสื้อผ้าขาดๆ ปิดบังเนื้อตัว ร้องไห้สะอึกสะอื้นเดินหนีด้วยเนื้อตัวสั่นเทา “จะไปไหน” ร่างสูงใหญ่เกือบร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรตามมากระชากแขนเล็กของเด็กสาว เธอสะดุ้งสุดตัวยังร้องไห้ไม่ขาดสาย “มังคุดจะกลับบ้าน” มังคุดตอบเสียงสั่นๆ สะอื้นจนตัวโยน “เดินแก้ผ้าไปแบบนี้น่ะเหรอ” ขาเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจไม่น้อย “แล้วจะให้มังคุดทำยังไง” เด็กสาวถามเสียงสะอื้น “เอาใบกล้วยปิดไหมกันอุจาดตา” เขาประชดแต่เธอกัดปากตัวเองแล้วสะบัดมือหนี “โกรธรึที่มาขัดจังหวะ” พันศักดิ์เลิกคิ้วขึ้นถาม “ปากร้าย มังคุดไม่เคยคิดจะมีผัวทีเดียวสิบคนหรอกนะ” “อ้อ... นึกว่าอยาก” “ลุงศักดิ์!” เธอเสียงดังใส่เขายังร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตาเปรอะเปื้อน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!

เพราะคุณหนูทั้งดื้อและเอาแต่ใจ ปฐพีจึงได้รับคำสั่งให้ช่วยปราบพยศ แต่ไม่รู้ปราบกันแบบไหน ทั้งสองคนถึงได้ตัวติดกันยิ่งกว่าปาท่องโก๋ “พี่ดิน อย่าค่ะ นี่ห้องทำงานนะคะ” “กลัวอะไรแอลบอกพี่เองว่าคนอื่นกลับหมดแล้ว” เอลินอร์ยืนนิ่งให้เขากอดอย่างนั้นเพราะรู้สึกดีเวลาอยู่ในอ้อมกอดของเขา “งานเสร็จแล้วก็รีบกลับเถอะค่ะ” “ใครบอกว่าเสร็จครับ ยังเหลืออีกงานที่ยังไม่ได้เซ็น” “ก็เซ็นสิคะจะได้รีบกลับ” “ปากกามันแท่งใหญ่แอลคงต้องช่วยพี่จับถึงจะเซ็นได้ครับ” ปฐพีเบียดกายเข้าหาคนรักจนแทบไม่มีช่องว่าง “พี่ดิน” เอลินอร์รู้ว่าปากกาที่เขาพูดหมายถึงอะไร หญิงสาวทำตาดุใส่เรียกเสียงหัวเราะจากคนตัวโตได้เป็นอย่างดี

“รับเลี้ยงหนูไว้ได้ไหมคะ?” “ฉันไม่นิยมเลี้ยงเด็ก” “ไม่ได้เหรอคะ หนู หนูบริการคุณได้นะคะ” “บริการอะไร” “ทำแบบนั้นไงคะ แบบที่เมื่อคืนเราทำกันหนู หนูทำให้คุณได้นะ” “ถ้าอมให้ฉันแตกได้ จะลองพิจารณาดู”

รามสูรกับเมขลา เคยได้ยินแต่ในนิทาน ไม่คิดเลยว่าเมขลาจะได้มารู้จักคนที่ชื่อรามสูรจริง ๆ

“ทำไมหนูต้องไปเป็นคู่หมั้นพ่อเลี้ยงด้วยล่ะ ไม่เห็นอยากจะเป็นสักนิด” “ไม่อยากเป็นงั้นเหรอ ฮึ! เสียใจด้วยได้เป็นแล้ว”

เพราะเคราะห์กรรมซวยทำให้"ลัลนา"ไหลตายในวัยยี่สิบสี่แต่เธอกลับโชคดีได้ตื่นลืมตาขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับได้เห็นหน้าชายผู้มีพระคุณที่กล่าวกับเธอว่า"กูเรียกเมื่อใด ใกล้ไกลมึงต้องมา"

พ่อเขาตายทำให้เธอกลายเป็นหม้าย เธอจึงเป็นของต้องห้ามที่เขาปรารถนาครอบครอง “คุณยั่วผม....”เสียงทุ้มแหบพร่า “ฉันอาบน้ำอยู่ดี ๆ ใครกันแน่ที่มาแอบดู”หน้าสวยผุดยิ้มจ้องมองอย่างท้าทาย “รู้ว่าดูทำไมไม่หนีล่ะ”สายตาคมจ้องมองมันเขี้ยวอยากตะครุบเหยื่อที่แสนจะเย้ายวน “หนีทำไมคะ ในเมื่ออยากอยู่ใกล้............”มือเรียวแตะลงหน้าอกแกร่งแผ่วเบาเผยอริมฝีปากอมชมพูเล็กน้อย “ให้ผมแทรกซึมเข้าไปในตัวคุณจะได้ใกล้แบบเนื้อแนบเนื้อ.......”กายแกร่งร้อนวูบวาบอยากกระสันทั่วกายอยากสอดใส่ความแข็งแกร่งให้เหยื่อตัวน้อยได้ลิ้มลอง แขนแกร่งโอบกระชับแน่นร่างกายแนบชิดมองสบตากันหวานเยิ้ม “คุณคงไม่อยากเป็นชู้กับแม่เลี้ยงใช่ไหมคะ”มือบางค่อย ๆ ดันหน้าแกร่งออกห่างสายตาเศร้า ชายหนุ่มนิ่วหน้าคลายอ้อมแขนออกช้า ๆ สถานะของผู้หญิงตรงหน้าคือเมียพ่อซึ่งเป็นแม่เลี้ยงของเขา สายตาหวานหลุบลงหันหลังเดินนวยนาดทิ้งน้ำหนักเท้าบั้นท้ายกลมโยกซ้ายขวาช่างเย้ายวน เขาจ้องมองไม่วางตากลืนน้ำลายลงคอหักห้ามใจ อิงอรหยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่เอียงคอมองเขาเล็กน้อย “ของบางอย่างทำได้แค่ดู แต่แตะต้องไม่ได้ เพราะเป็นของ..ต้องห้าม”

พล็อตเรื่อง เมื่อ เซทท์ ผู้ชายที่ขอบกีฬาและแข่งรถเป็นชีวิตจิตใจต้องย้ายโรงเรียนต้องมาเจอคู่ปรับแบบ มิลินท์ หัวหน้าห้องสุดโหดที่แสนจะเนียบ เรื่องราวของเค้าและเธอจะเป็นเช่นไร ติดตามได้ใน ยัยหัวหน้าห้องสุดโหด…ที่รัก ✨นิยายชุดนี้จะเป็นนิยาย Set. รวมเรื่องราวตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่มาสู่รุ่นลูก นอกจากนี้ยังรวบรวมเรื่องราวของทั้งสองครอบครัวของพระนางด้วยค่ะ เรื่องของแพรไหม ก็อยู่ใน Set. นี้ด้วยนะคะ สามารถตามเก็บตั้งแต่เรื่องแรกได้ตามนี้🌷 1.อาจารย์ครับ…ที่รักของผม 2.ยัยหัวหน้าห้องสุดโหด…ที่รัก (รุ่นลูก)

กวางเห็นเพื่อนโดนแฟนนอกใจเลยเสนอหาคนใหม่ แต่ทำไมถึงเป็นตัวเองไปได้!“อ๊ะ!...เดี๋ยวมึงเป็นรับไม่ใช่เหรอ” “เมื่อก่อนใช่ แต่ตอนนี้กำลัง'รุก'มึงอยู่ไง” แค่เสนอตัวสอนเรื่องบนเตียง ทำไมถึงติดหนึบขนาดนี้! “ถอยไปหน่อยอึดอัด!” “งั้นขึ้นเตียงกันเถอะ” “ไม่เอา วันๆขึ้นแต่เตียงปวดเอวไปหมดแล้ว”