ต่างวัย Mga Nobela at Kwento

เรียวปากอิ่มยกยิ้มสมเพชเมื่อนึกถึงใบหน้าของผู้หญิงอีกคน “แล้วหมอกุ้งละคะ พี่จะตอบเธอว่ายังไง พี่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นเขาจะรับได้เหรอถ้ารู้ว่าแฟนตัวเองแอบเลี้ยงเมียน้อยไว้ตั้งหลายปี ที่สำคัญคือพี่ทำเหมยท้อง” เธอมาก่อนแต่ไม่ได้รับการยกย่องเพราะไม่มีอะไรคู่ควรกับเขา อิชย์คิดแค่ว่าเราอยู่ด้วยกันเพราะต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ เขาได้ปลดปล่อย ส่วนเธอได้ผลตอบแทนเป็นเงินตรา แต่ชายหนุ่มหารู้ไหมว่า.. เธอรักเขา

"ผมหมดความอดทนเเล้วนะครับ ถ้าอาไม่ยอมคบกับผม ผมจะบอกพ่อว่าอากับผมเคยได้กันมาแล้ว"

นึกดูดีๆ เจ้าเอยเรามีอะไรเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดไหม ตัดคำว่าอาหลานออกไปก่อน ตอนนี้เราก็คือผู้หญิงกับผู้ชายที่มีความต้องการเหมือนกัน ถ้าอาปล่อยให้เจ้าเอยกลับห้องตอนนี้เจ้าเอยก็นอนไม่หลับและอาก็คงเป็นผู้ชายที่โง่มาก

ขึ้นชื่อว่าดอก มันต้องเริ่มต้นด้วยการหว่านเมล็ดพืชลงไป กว่าจะได้ดอกผลที่ต้องการ แฉกเช่น ‘ธาดา รัตรังสรรค์’ จับต้องทุกอย่างคือธุรกิจ และหล่อน ‘มนธิรา’ คือธุรกิจอย่างหนึ่ง ที่เขาหว่านพืชลงไปนั้น ย่อมหวังผลตอบแทนที่ได้รับกลับมาอย่างคุ้มค่า ‘ร่างกายและความหอมหวานในกายสาวเขาย่อมอยากได้และครอบครอง’

มาร์คิน : มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่พ่วงมาด้วยตำแหน่งประธานบริษัท ฉากหน้าคือนักธุรกิจ ฉากหลังคือเจ้าของธุรกิจสีเทาและสนามมวย เป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายๆ คน แต่ใครจะรู้ล่ะว่า เบื้องหน้าที่อีกฝ่ายแสดงออกมากับเบื้องหลังนั้น…แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว นาร์มิน : หญิงสาวจิตใจดี มีรอยยิ้มที่จริงใจ ใครมองเป็นต้องหลงเสน่ห์และหลงรัก ภายนอกที่ดูเข้มแข็ง แต่จริงๆ แล้วภายในกลับมีความอ่อนแอซ่อนเอาไว้ ‘อยากให้ฉันปล่อยน้องชายเธอไปเหรอ? หึ…ถ้าอย่างนั้นก็เอาตัวเธอมาแลกสิ’

เธอคิดว่ามาแค่ชดใช้หนี้ แต่กลับถูก คิดบัญชีด้วยเรือนร่าง…แต่ทำไมเจ้าของผับจอมโหดคนนั้น กลับทำกับเธอเหมือนเป็นแค่ของใช้ ที่จะโยนทิ้งตรงไหนก็ได้? “เธอไม่ใช่แค่ของเล่น… แต่เป็นของหวงของฉัน จำไว้ให้ดี”

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารอะไรนักหนา ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์ ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง *เราเตือนท่านแล้ว

'พิ้งค์พลอย' หัวหน้าแก๊งมาเฟีย เธอต้องการ 'ตำรวจสักคน' เป็นแบ็กเพื่อความอยู่รอด และเหยื่อในแผนนี้ก็ดันเป็น “เตช” เตชธรตำรวจหนุ่มสุดปากหมา ที่เกลียดมาเฟียเข้าเส้น พิ้งค์พลอยเลยเลือกวิธีลัดคือถ้าได้เขามาเป็นผัว เขาก็ต้องเป็นแบ็กให้เธอโดยอัตโนมัติ ซึ่งเตชระวังตัว มันจึงไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด แต่เมื่อผลประโยชน์บางอย่างบีบให้ตำรวจกับมาเฟียต้องร่วมมือกันทำภารกิจลับจากการจับมือเพราะจำเป็นกลายเป็นความสัมพันธ์ต้องห้ามที่ทั้งอันตราย ทั้งเร่าร้อนและยิ่งเข้าใกล้กันเท่าไรเส้นระหว่าง “หน้าที่” กับ “ความต้องการ” ก็ค่อยๆพังทลาย

งานก็รุ่งรักก็พุ่ง นั่นคือนิยามในขณะนี้ของเบญจา แต่จู่ๆ เธอก็มีคู่หมั้นโผล่มาแถมงานแต่งงานทางผู้ใหญ่ก็ตระเตรียมไว้หมดแล้ว นั่นทำให้เธอตัดสินใจบินไปหาเดวิสคู่หมั้นถึงสหรัฐอเมริกาเพื่อขอถอนหมั้นให้เด็ดขาด แต่การไปครั้งนั้นกลับเปิดโลกและเปิดใจทำให้รู้จักเดวิส ความรักที่ไม่ต้องการ งานหมั้นหมายที่อยากเท อะไรๆ แถมยังถูกคนรักที่คบหาสวมเขา พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก รับวัยเบญจเพศของแท้ เบญจาจะฝ่าด่านเคราะห์ครั้งนี้ไปได้ไหม

ไปป์อยู่ที่ไหน ไปป์อยู่กับใคร.. เขาจะหาไปป์จากที่ไหนได้ ไปป์… นายอยู่ไหนกัน.. ขอโทษได้ไหม ฉันอยากบอกว่าฉันขอโทษที่ทำให้นายงอนฉัน.. ฉันขอโทษที่ทำให้นายเสียความรู้สึก… นายจะให้อภัยฉันได้ไหม… ตามสบาย อยากไปไหนก็ไปเถอะ เพราะคำนี้คำเดียว ด้วยทิฐิของคำว่าเจ้านาย และเจ้าของบ้านมันเลยทำให้เขาไม่นึกถึงความรู้สึกของไปป์และของเขา... ขอโทษ ถ้าเขารู้ใจตัวเองเร็วกว่านี้สักหน่อย ถ้าเขารู้ว่าตัวเองรักไปป์มากขนาดนี้.. เขาจะไม่ทำให้ไปป์เสียใจ เขาจะทำทุกอย่างให้ไปป์ไม่จากเขาไป... ใครจะไปคิดว่าคนอย่างเขาจะรักใครเป็นและดันไปรักผู้ชายตัวเล็กหน้าสวยคนนี้ เขาเนี่ยนะไม่อยากจะเชื่อ แต่เชื่อเถอะครับก็มันรักไปแล้วนิ รักมาก หลงมาก รักไอ้เด็กซื่อบื่อมากๆ หวง ห่วง รัก รักที่สุด ไปป์ของพี่