นางเอกเก่ง/นางเอกเข้มแข็ง

“หากเป็นคนดีแล้วถูกผู้อื่นเหยียบย่ำ ข้าก็จะเป็นคนเลวให้ใต้หล้ากล่าวขานนานชั่วกัลป์ !” เฟิ่งอี๋ฮองเฮาถูกฮ่องเต้บีบบังคับให้กินยาฆ่าลูกในท้อง แล้วสั่งประหารนางอย่างไม่เป็นธรรม สวรรค์จึงเมตตาให้วิญญาณของนางสลับร่างกับสนมรักของฮ่องเต้ การฟื้นคืนชีพครั้งนี้นางจะสามารถทวงความเป็นธรรมให้ตนเองได้หรือไม่ และการแก้แค้นจะดุเดือดแค่ไหนไปติดตามกันค่ะ

เผลอไปวันสแตนกับคนแปลกหน้า จนพลาดท่าตั้งท้อง เจอกันที กลับพบว่าเจ้าของรอยสักรูปหัวกะโหลกและงูคือโฮสต์อันดับ 1 และเป็นเจ้าของร้านธันเดอร์โฮสต์ผู้หยิ่งจองหอง (ไม่มีนอกกายนอกใจนะคะ)

เฉินโม่หราน นักธรกิจสาวต้องทะลุมิติเข้ามาในนิยาย แถมยังเป็นนางร้ายที่เข้าฉากไม่กี่ตอนก็ต้องตาย บ้านใหญ่ก็ยังเห็นแก่ตัวแทบจะหาดีไม่ได้ แบบนี้เธอไม่มีทางยอมหรอกนะ เอาสิ ตายเป็นตาย!!

หลินเม่ยเม่ย ลูกสาวบ้านหลินที่ต้องแต่งงานกับ เฉินต้าเฟย หลังจากแต่งงานไปแล้วเธอไม่ต่างจากตกนรกทั้งเป็น ไม่ใช่ว่าเขามีฐานะที่ยากจน แต่เพราะความไม่เอาไหน และยังมีหญิงมากมายนอกบ้านมากมายต่างหากล่ะ และไม่คาดคิดว่าหลังจากนั้นไม่นาน ลู่เซียวซินหลานสาวของแม่สามีที่อยู่บ้านเดียวกันแท้จริงแล้วจะกลายมาเป็นภรรยานอกสมรสของสามี รวมถึงลูกชาย (เด็กกำพร้า) ที่รับเลี้ยงมา ก็กลายเป็นลูกของเฉินต้าเฟยและลู่เซียวซินอีก หากไม่เรียกว่าตกนรกทั้งเป็นแล้วจะเรียกว่าอะไร!! เมื่อทั้งสองคนอยากเปิดเผยตัวตนจึงวางยาหลินเม่ยเม่ยจนหญิงสาวตายไป แต่เมื่อตื่นมาอีกครั้งหญิงสาวพบว่าเธอตื่นขึ้นมาก่อนที่จะแต่งงานสามวัน อีกทั้งยังมีระบบติดตัวมาด้วย ดังนั้นเมื่อมีเวลาสามวันก่อนแต่งงาน หลินเม่ยเม่ยต้องหาทางยกเลิกการแต่งงานนี้ให้ได้ หลังจากย้อนกลับมาและทุกอย่างเปลี่ยนไป หญิงสาวต้องทำอย่างไรกับชีวิตนี้กันล่ะ ระหว่างเริ่มต้นใหม่กับสามีคนนี้แล้วใช้ชีวิตให้ดี หรือเริ่มต้นใหม่กับสามีคนนี้แต่ไม่ลืมแก้แค้นคนที่ทำร้ายเธอเมื่อชาติที่แล้ว!

แม้แก้แค้นสิบปีไม่สาย ทว่านางไม่อาจรอได้นานขนาดนั้น ผู้ต้องสงสัยเป็นถึงรัชทายาทแล้วอย่างไร นางหาได้กลัวไม่ ท้ายที่สุด นางกลับเสียท่าให้ศัตรู แต่โชคดีที่คนผู้หนึ่งช่วยไว้ได้ทัน ทว่าเขาผู้นั้นกลับเป็นถึงท่านอ๋อง เป็นน้องชายของรัชทายาทชั่ว และที่เลวร้ายที่สุด คือเขาพาตัวนางมากักขังในอ้อมแขน ใช้วิธีทรมานอันแสนสุขสมทุกค่ำคืน... #เนื้อหาไม่หนัก เน้นรักโรแมนติก เล่มเดียวจบ

"เบาๆสิคะ เราควรเริ่มแบบอ่อนโยนแล้วค่อยไปแบบเร่าร้อน" // "เผอิญผมชอบเร่าร้อนตั้งแต่เริ่มครับ"

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว

โรซาลีนเสียชีวิต ฌอนส่งเจนเข้าคุก “ดูแลเธอด้วย” —เขากล่าวทำให้เจนต้องใช้ชีวิตสามปีของเธอ เยี่ยงตกนรกและทรมานอยู่ในเรือนจำ ไม่เพียงแค่ร่างกาย เธอยังบอบช้ำทางจิตใจกับคำพูดของณอน ก่อนที่เธอจะเข้าคุก เจนได้พยายามอธิบายทุกอย่าง “ฉันไม่ได้ฆ่าเธอ”แต่ฌอนกลับนิ่งเฉยและเย็นชาราวกับคำพูดของเธอเป็นเพียงอากาศสามปีหลังจากที่เธอพ้นโทษเธอกลับมายอมรับ “ใช่ ฉันฆ่าโรซาลีนเอง ฉันมันผิดและบาป!” ฌอนสีหน้าเปลี่ยนไป พร้อมทั้งตะโกนใส่เธอ

[เกิดใหม่+ตามภรรยาถึงเตาเผา] เพียงคืนเดียวอันน่าขมขื่น เธอจึงได้ให้กำเนิดลูกสาว และทะนุถนอมเลี้ยงดูดั่งแก้วตาดวงใจ แต่ซิงจือเหยียนกลับโยนเธอทิ้งเหมือนขยะ แล้วทุ่มเททั้งหัวใจไปให้ลูกชายของรักแรก ปล่อยให้เด็กคนนั้นเหยียบย่ำลูกสาวของเธอเพื่อไต่เต้าขึ้นไป ในวันครบรอบ 7 วันหลังลูกจากไป ซิงจือเหยียนจัดงานแต่งงานสุดหรูอลังการให้กับรักแรก เขาและลูกชายของรักแรกแต่งตัวหรูหรา ร่วมเป็นเด็กโปรยดอกไม้ในงานแต่ง แต่ลูกสาวของเธอกลับไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อที่ฝังร่างน้อย ๆ เธอกอดโกศกระดูกของลูกสาวเอาไว้แน่นแล้วกระโดดลงทะเล ในขณะที่ซิงจือเหยียนกับรักแรกเพิ่งจะเข้าเรือนหอ ... เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้ง เธอก็ได้สติ และเป็นฝ่ายออกห่างจากซิงจือเหยียนเสียเอง ชาติที่แล้ว เธอเหมือนตัวตลกที่คอยกระโดดโลดเต้นอยู่ระหว่างซิงจือเหยียนกับรักแรก แต่ก็ไม่อาจแลกมาซึ่งความสงสารหรือการปกป้องใด ๆ ชาตินี้ การที่ซิงจือเหยียนกับรักแรกจะกลับมาคบกันอีกครั้ง เธอกลับยกมือขึ้นเห็นด้วยในทันที ชาติที่แล้ว รักแรกของเขาใช้ร่างไร้ลมหายใจของลูกสาวเธอไต่เต้าขึ้นไป ชาตินี้ เธอจะเอาคืน ตาต่อตา ฟันต่อฟัน และเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงของรักแรกนั้นต่อหน้าผู้คนทั้งหมด ชาติที่แล้ว คนเดียวที่เธอรักคือซิงจือเหยียน รักเดียวใจเดียว ดั่งผีเสื้อที่พุ่งเข้ากองไฟ ชาตินี้ เธอจะหันมองผู้ชายอื่นบ้าง โดยที่ไม่มีซิงจือเหยียนอยู่ในสายตา ซิงจือเหยียนนั่งคุกเข่าด้วยดวงตาแดงก่ำ อ้อนวอนขอแค่เธอหันกลับมามองเขาอีกครั้งแม้เพียงเสี้ยววินาที

แต่งงานกันมาสามปี เวินเหลียงไม่ได้ทำให้หัวใจของฟู่เจิงอบอุ่นเลยสักนิด สิ่งตอบแทนของรักที่ไม่อาจเอื้อมถึง มีเพียงใบสำคัญการหย่าแผ่นหนึ่งเท่านั้น “ถ้าเกิดว่าฉันตั้งท้องลูกของเรา คุณยังเลือกที่จะหย่าอีกไหม?” เธออยากจะไขว่คว้าเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาในตอนนั้นมีเพียงคำตอบอันแสนเย็นชา “ใช่!” เวินเหลียงหลับตาลง และเลือกที่จะปล่อยมือ ... หลังจากนั้น เธอนอนลงบนเตียงผู้ป่วยด้วยหัวใจที่ตายด้านราวกับเถ้าถ่าน ก่อนจะเซ็นชื่อลงไปในหนังสือข้อตกลงการหย่า “ฟู่เจิง เราสองคนไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว...” ทว่ามัจจุราชตัวเป็น ๆ ที่ตัดสินใจเด็ดขาดเสมอ กลับทรุดตัวลงอยู่ข้างเตียง ขอร้องเสียงอ่อนรั้งเธอไว้ “อาเหลียง อย่าหย่ากันเลยได้ไหม?”