ผมเกิดใหม่ เป็นหมอเทวดามือวิเศษ の小説・ストーリー

างการทหารเพียงหนึ่งเดียวของแคว้น “ที่แท้ก็คือไอ้เวรนั่น!” นางพึมพำออกมาเสียงเบาทำให้บุรุษหนุ่มที่อยู่บนหลังม้าก้มหน้าลงมาสบตากับนางในทันที แม้ว่าใบหน้าของคนที่อยู่บนหลังม้าจะอ่อนเยาว์และหน้าตาดีกว่าคนที่นางจดจำได้ แต่นางมั่นใจว่าเขาคือคนเลวที่รีบจะไปเกิดใหม่จนทำให้นางไม่ไ ด้ดื่มน้ำแกงลืมเลือนของยายเมิ่ง และเป็นเพราะเขาที่ให้นางหันหลังกลับไปสุดท้ายจึงได้กลับมาเกิดเป็นคนเดิมต้องอยู่ในร่างเดิมและเผชิญกับผู้คนเดิมๆ เช่นนี้

“นี่มันปาฏิหาริย์! ท่านคือหมอเทวดาที่สวรรค์ส่งมาโปรดจวนมู่หลงของเรา!” มู่หลงเพ่ยที่เห็นความเปลี่ยนแปลงบนผิวของตนเองถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความตื้นตัน

ประตูอัตโนมัติเปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงสง่าของ นายแพทย์พายุ จิรโชติ ศัลยแพทย์ระบบประสาทและสมอง วัย 29 ปี ผู้ซึ่งอายุน้อยที่สุดและเก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์ของโรงพยาบาล เขากระชากหมวกผ่าตัดและหน้ากากอนามัยออก เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลัก ดวงตาคมกริบ ที่ถอดแบบมาจากภาคินเป๊ะๆ แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือ...แววตาของพายุนั้น เย็นชา และ ไร้ความรู้สึก อย่างสิ้นเชิง พายุเป็นนิยามของคำว่า เพอร์เฟกต์แบดบอย อย่างแท้จริง

คำว่าหมอเทวดาจางทำให้ไป๋เยว่สะดุ้งเฮือก ขนลุกซู่ไปทั้งตัว นางรู้จักตาแก่จางผู้นี้ดี หมอเทวดาผู้มีฝีมือล้ำเลิศที่สุดในสามภพ แต่ปากจัดยิ่งกว่ากรรไกรตัดผ้า เขาเป็นพวกขวานผ่าซาก วิจารณ์คนไข้แบบไม่ไว้หน้า และที่สำคัญที่สุด เขาเกลียดคนไข้ที่ไม่ดูแลตัวเอง

สื่อกงกงรีบรายงานตามที่ได้รับข่าวมา "เช่นนั้นหรือ!? แล้วหมอเทวดาที่ว่าเก่งจริงมั้ย?" "เก่งจริงพะยะคะ นางสามารถรักษาคนที่โดนพิษอาการเป็นตายเท่ากันให้รอดได้แถมยังผ่าตัดได้ด้วย ตอนที่นางจัดตั้งหมอโรงทาน นางช่วยชีวิตคนไว้ไม่ใช่น้อยพระเจ้าคะ"

หมอเทวดาหลานซือหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "ฉายาของมันคือ เจ้าหนุ่มพันหน้า ทุกครั้งที่มันหนีตายมันจะมาหาข้าเพื่อทำการผ่าตัดแปลงโฉมค่าจ้างที่ค่าได้จากมันในแต่ล่ะครั้งนั้นมันไม่ใช่น้อยๆเลย" หมอเทวดาพูดออกมาพร้อมกับสายตาที่เปล่งประกาย ดวงตาของเขาส่องสว่างไปด้ วยความภูมิใจในทรัพย์สินเงินทองที่เขาได้รับจากการช่วยเหลือเทพพนันผู้นี้

เหอฟานเสวี่ยเอ่ยบอกผู้ป่วยที่มารักษา "จ้ะ ขอบใจมากนะจ๊ะหมอเทวดาน้อย" ตอนนี้เหอฟานเสวี่ยมีฉายาใหม่แล้วคือหมอเทวดาน้อย บรรดาชาวบ้านที่มารักษาก็ต่างพากันเรียกเขาเช่นนี้ หลังจากตรวจชาวบ้านคนสุดท้ายเสร็จเหอฟานเสวี่ยก็ลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย

เยี่ยนซีถามในสิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ อาการเขามิใช่ธรรมดา นอกจากเสียว่านางจะเป็นหมอเทวดาที่ฝีมือไม่ธรรมดาจึงจะสามารถรักษาได้ เรื่องนี้นอกจากเขาไม่อยากจะให้ความหวังตนเองแล้ว เขายังไม่อยากให้นางต้องเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์เพื่ออยู่รักษาเขาอีกด้วย ดูแล้วเยว่จินมิใช่ คนเลวร้าย ออกจะมีไหวพริบ หากนางไปมีชีวิตของตนเองน่าจะก้าวหน้าได้เร็ว “ข้ารักษาได้ และรับรองว่าท่านจะต้องหายแน่ เชื่อมือข้าเถิด” ว่าแล้วก็ยกมือขึ้นก่อนจะกำมือเพื่อเรียกความเชื่อมั่น “และท่านไม่ต้องคิดไล่ข้า หากท่านไม่หายดี ข้าก็ไม่คิดจะจากไปที่ใด”

นางเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เอ่ยต่อว่า "ลืมบอกไปเลย ข้าน่ะ อันที่จริงเป็นแพทย์นะ จะบอกว่าเป็นหมอเทวดาก็ไม่ได้เกินจริงเลย ข้าช่วยคนมานับไม่ถ้วน คนอย่างเจ้าน่ะ คู่ควรจะมาจัดการข้าแทนสวรรค์เรอะ?" พอได้ยินคำนี้ของจั๋วซือหราน สีหน้าหวงเจี้ยนถังก็ดำเมี่ยมขึ้นมา สีหน้าน่าเกลียดผอมแห ้งแต่เดิม ตอนนี้ก็น่าเกลียดหนักกว่าเดิมเสียอีก

ก็ไม่น่าแปลกที่ไม่มีใครกล้าดึงหัวลูกธนูนี่ออกมา หมอทั่วไปแน่นอนว่าย่อมไม่มีความสามารถนี้ ทว่าเขาแตกต่างออกไป เขาคือหมอเทวดาที่มีชื่อเสียงไปทั่วแคว้นหนิงชวน การผ่าตัดนี้สำหรับเขาแล้วนั้น ถือว่าเป็นเพียงแค่การผ่าตัดเล็กๆ เท่านั้น