ผมเกิดใหม่ เป็นหมอเทวดามือวิเศษ Novels & Stories

ซูหัวจิ่นหลุบตาลงและรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบรัด จู่ ๆ ก็พูดว่า “ชิงอู่ ระหว่างทางที่กลับมา ข้าได้ยินมาว่ามีหมอเทวดาที่สามารถฟื้นคืนชีพให้มนุษย์ได้” “หมอเทวดา?” ซูชิงอู่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะก่นด่าในใจ

เส้าต้าไห่พูดอย่างรู้สึกประหม่า: “ท่านทั้งคนพูดเกินไปแล้ว จริงๆแล้วหมอเทวดาหลิงมีความสามารถมาก เพียงแต่เขามีความเป็นตัวเองสูง! เขารักษาโรคร้ายที่ผมเคยป่วยได้อย่างหายขาด”

"ไอ้หนุ่ม อย่าหาว่าฉันไม่ให้โอกาสคนรุ่นใหม่ ช่วยเหลือคนรุ่นใหม่มันเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของหมอเทวดาอย่างฉัน ฉันจะให้แกจับชีพจรของชายชราซูก่อน"

พวกหมอเหล่านั้นเหมือนกับแฟนคลับได้เจอไอดอล แต่ละคนต่างก็ดูตื่นเต้นกันเป็นพิเศษ เพราะคนตรงหน้าคนนี้เป็นซุนเหมี่ยวซิน ซึ่งเป็นหมอวิเศษที่มีชื่อเสียงโด่งดัง และได้รับการยกย่องว่าเป็น "หมอเทวดา" ในด้านวิชาการแพทย์ฝังเข็ม ไม่มีใครสามารถอยู่เหนือกว่าเขาได้!

ไห่ถงฟังคํานี้ รู้สึกถึงกลิ่นอายของยุทธภพเล็กน้อย นับตั้งแต่เธอเข้าสู่โลกของจ้านหยิน เธอได้พบกับผู้คนและเหตุการณ์มากมายที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน แน่นอนว่าโลกของเธอนั้นคงเรียบง่ายเกินไป "หมอเทวดาเป็นหมอชราที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม เราไม่มีทางรู้ชื่อของเขา รู้เพียงว่าเขาเป็นหมอที่มีทักษะสูงส่ง อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ทำงานในโรงพยาบาลหรือเปิดคลินิกแต่อย่างใด"

ไป๋อี้หรันพยักหน้า ไม่มีโรคภัยรุมเร้า หลายวันนี้เขาเหมือนได้เกิดใหม่อีกครั้ง เนื้อตัวสบายขึ้น ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน "ท่านหมอเทวดา บุญคุณที่มีต่อข้า ๆ จะไม่มีวันลืม ต่อไปถ้ามีอะไรให้ช่วยเหลือละก้อ ข้าจะไม่ปฏิเสธเลย"

หรงเยียนเหมยหัวเราะแผ่วเบา เรื่องแสร้งป่วยเช่นนี้ นางเชี่ยวชาญเป็นอย่างดี ตั้งแต่นางได้เกิดใหม่ในร่างเด็กหญิงห้าขวบ หรงเยียนเหมยก็ตั้งมั่นตนจะต้องเก่งวิชาแพทย์ก่อนเป็นสิ่งแรก เพราะชาติก่อนของนาง กว่าจะรู้ตัวว่าถูกวางยาก็ใกล้สิ้นใจแล้ว และชาตินี้นางคือโม่เหมย ท่า นหมอเทวดาที่ผู้คนทั่วหล้ายากจะพบเจอ ทั้งการควบคุมชีพจรและลมปราณ นางฝึกฝนจนเชี่ยวชาญตั้งแต่อายุสิบขวบ

แบมตวาดแหวมองหน้าคนเป็นสามีตาขุ่นตาเขียว "พ่อว่าพ่อไปดูหน่อยดีกว่าว่าห้องฉุกเฉินมีเคสผู้ป่วยฉุกเฉินหรือเปล่า" เมื่อเห็นท่าทางถมึงทึงของภรรยา สายฟ้ารีบลุกออกจากห้องพักของแพทย์แผนกกุมารเวชศาสตร์ทันทีอย่างรู้หลบ

เซนต์เริ่มอยากรู้ประวัติความเป็นมาของลูกสะใภ้แต่คุณหมอซันไม่รู้จะตอบยังไงดี "หนูเป็นหมอค่ะ" "ว้าว ได้เมียเป็นหมอด้วยดีเลยจะได้มาช่วยงานที่โรงพยาบาลของพวกเราว่าแต่หนูเป็นหมออะไรลูก^^" "เอ่อ... หนูเป็น... เป็นหมอผีค่ะ"

ไม่นานนัก บานประตูไม้ก็ถูกผลักออก ชายชราผมขาวโพลนผู้มีท่าทางสมถะ ซึ่งชาวบ้านในละแวกนั้นขนานนามว่า 'หมอเทวดา' ก้าวเข้ามาพร้อมกับถ้วยยาต้มที่ส่งกลิ่นฉุนกึก “บาดแผลของเจ้าฟื้นฟูเร็วกว่าที่ข้าคิดเอาไว้มากนัก พ่อหนุ่ม” ชายชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พลางวางถ้วยยาลงบน โต๊ะ “ดวงแข็งไม่เบา หากวันนั้นข้าไม่ได้บังเอิญออกไปเก็บสมุนไพรบนเขาแล้วพบเจ้าเข้า ป่านนี้เจ้าคงได้ไปนั่งดื่มสุรากับพญายมราชแล้ว”