มาเฟีย

คำโปรย : การเป็นคนชอบช่วยเหลือผู้อื่นเป็นเรื่องที่น่านับถือ แต่หากคุณมีคนรักอยู่แล้ว ยังเลือกที่จะดีกับเพศตรงข้ามมากเกินไป ระวังจะสูญเสียคนรักแบบเขา! เนื้อเรื่องย่อ : ทายาทจากสองแก๊งมาเฟีย พวกเขาเคยรักกันมากแต่มีเหตุเกิดจากความหึงหวง ทำให้ต้องเลิกรากันอย่างน่าเสียดาย สุดท้ายนี้การมาพบเจอกันอีกครั้ง จะทำให้พวกเขากลับมารักกันอีกรอบได้หรือไม่ มาติดตามความปั่นป่วนทั้งคู่กันเถอะ . นางเอกอยากไปกระโดดร่มผ่อนคลายอารมณ์ แต่บังเอิญผ้าใบของร่มชูชีพมันขาด เพราะมีคนจงใจทำอยากเอาชีวิต พยายามดิ้นรนกลางอากาศอยู่นาน สุดท้ายต้องลอยไปติดเกาะของพระเอกที่เป็นแฟนเก่า ซึ่งยังมีความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนกันอยู่ . นางเอกจึงเล่าย้อนเหตุการณ์ว่าเพราะอะไร ถึงกลับมาพบเจอกันได้ แต่ด้วยความซุ่มซ่ามทำให้นางเอกความจำเสื่อม พระเอกก็สร้างเรื่องหลอกนางเอกสารพัด เพราะถือโอกาสได้ใกล้ชิดกับนางเอกอีกครั้ง . ความรักก็เหมือนจะไปด้วยกันได้ดี และตัวการที่ทำให้ความรักของทั้งคู่ร้าวฉาน สร้างเรื่องขึ้นมาใหม่จนถึงขั้นจะแต่งงานกัน งานนี้นางเอกจะทำอย่างไร แล้วพระเอกเหตุใดจะต้องทำให้นางเอกเข้าใจผิด มาอ่านในเรื่องราวของพวกเขากันเถอะ!

‘นาบี’ เด็กสาววัยสิบแปด...ยอมรับภารกิจที่ไม่ควรเป็นของเธอ...เพื่อแลกกับเงินห้าแสนบาท ซึ่งมันคือความหวังเดียวในการรักษาพี่สาวที่กำลังป่วยหนัก... เธอถูกขอร้องจากแม่ของเขาให้เข้าไป ‘แยก’ เขา ออกจากหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่มีใครรู้ว่า…ทั้งสองคือพี่น้องร่วมสายเลือดเดียวกัน... ภารกิจสำเร็จ...แต่สิ่งที่หลงเหลือ คือความโกรธแค้นทั้งหมดของเขา ที่ถาโถมใส่เธอเพียงคนเดียว ความเสียใจผลักให้เขาจากไปเรียนต่อต่างประเทศ หายไปจากชีวิตเธอถึงห้าปี พร้อมบาดแผลในใจที่ไม่เคยจาง จนวันที่เขากลับมา...โชคชะตากลับเล่นตลกซ้ำอีกครั้ง เมื่อเขาโคจรไปเจอ ‘พี่สาว’ คนเดิม และความจริงที่ถูกปิดซ่อน กำลังจะทำร้ายเขาซ้ำสอง แม่ของเขาจึงหันมาหาเธออีกครั้ง...ขอร้องให้ช่วย…เป็นครั้งสุดท้าย ด้วยการดึงเธอเข้ามาใกล้ ในตำแหน่งเลขาส่วนตัว แต่ทว่าครั้งนี้...เด็กสาวไร้ทางเลือกในวันนั้น...ไม่หลงเหลืออยู่แล้ว...มีเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง...ที่แข็งแกร่งพอจะยืนอยู่ตรงหน้าเขา พร้อมทวงคืนทุกความเจ็บปวดในครั้งก่อน... ที่เธอเคยถูกเขาเหยียบย่ำ และเอาคืนให้สาสม!

ในเกมนี้ เขาคือผู้ล่า เธอคือเหยื่อ แต่สุดท้ายกลับเป็นเขาที่คลานเข้ามาขอให้เธอรัก!

"ทำบ้าอะไรของเธอวะ ชอบนักหรือไงที่ให้ผู้ชายถูกเนื้อต้องตัวแบบนี้!" เขาดันใบหน้าสวยออกพลางใช้หลังมือเช็ดลิปสติกออกจากริมฝีปากลวกๆ ขณะที่เจ้าของการกระทำเมื่อครู่หัวเราะร่วนราวกับมันเป็นเรื่องตลก "ชอบจัง..." มิกิเลียริมฝีปากเบาๆ แล้วหันไปยิ้มให้ก๊วยเจ๋ง เธอยื่นมือไปเกลี่ยริมฝีปากหนาอย่างอ่อนโยนแล้วเลื่อนมือลงไปวางบนหน้าอกแกร่ง "รู้ไหมว่าเจ๋งเหมือนไลลากับพี่แม็กมาก...แต่ก็ไม่ได้เหมือนไปหมดซะทุกอย่าง เพราะเจ๋ง.." เธอลากนิ้วชี้ลงไปเรื่อยๆและหยุดไว้ตรงกลางระหว่างร่องอก มองมัดกล้ามเนื้อภายใต้เสื้อเชิ้ตด้วยสายตาที่อยากได้มันมาครอบครอง "เพราะเจ๋งเป็นได้แค่ลูกแมว ไม่ใช่เสือ"

เมื่อเธอถูกเพื่อนในกลุ่มของโรมถามว่าอยากลองมีs-xกับโรมไหม ลูกแก้วก็ตอบไปอย่างมั่นใจว่า ‘อยากค่ะ‘

เพื่อนเล่นสมัยเด็กของคู่หมั้นฉันรู้ดีว่าฉันป่วยเป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด เธอจึงจงใจผสมเครื่องดื่มชูกำลังที่มีความเข้มข้นสูงลงในแชมเปญของฉัน หลังจากที่ฉันดื่มมันเข้าไป อัตราการเต้นของหัวใจก็เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน ความเจ็บปวดเสียดแทงแล่นเข้าสู่หัวใจระลอกแล้วระลอกเล่า ด้วยความตื่นตระหนก ฉันรีบแกะซองยาผงฉุกเฉินเพียงซองเดียวที่พกติดตัว แต่ทว่าน้ำที่ใช้สำหรับชงยากลับถูกเปลี่ยนเป็นน้ำมะนาวเข้มข้น ทันทีที่ฉันดื่มมันลงไป ใบหน้าของฉันก็ซีดเผือกทันที จนสุดท้ายก็ทนไม่ไหว ล้มลงไปกองกับพื้น “น้ำมะนาวมีวิตามินซีนะ ช่วยแก้แฮงก์และดีต่อสุขภาพมากกว่าอีก” ชาร์ล็อตต์หัวเราะจนตัวงอ เธอกอดอกแล้วหันไปมองคู่หมั้นของฉัน ซึ่งเป็นถึงบอสของแก๊งโรลลิ่งสโตน “อีธาน คู่หมั้นที่เป็นนักแสดงของคุณนี่เล่นงิ้วเก่งจริงๆ เลยนะ” “ฉันเป็นหมอมานานขนาดนี้ ยังไม่เคยเห็นใครแค่ดื่มแชมเปญกับน้ำมะนาวแล้วจะมีอาการเจียนตายขนาดนี้เลย” ฉันกัดริมฝีปากจนแทบจะมีเลือดซึมออกมา พยายามกลั้นน้ำตาที่เอ่อคลอเพราะความทรมาน พร้อมกับเอื้อมมือไปดึงขากางเกงของอีธานที่อยู่ตรงหน้า “ที่รัก รีบเรียกรถพยาบาลที ฉันไม่ไหวแล้ว” แววตาของอีธานสั่นคลอนไปชั่วครู่ แต่ก็ถูกบรรดาแขกเหรื่อรอบข้างพูดขัดขึ้นเสียก่อน “พอได้แล้ว เลิกแสดงสักทีเถอะ ใครเขาจะตายเพียงเพราะดื่มแชมเปญกับน้ำมะนาวกัน” “นั่นสิ เธอแค่ตาร้อนที่ชาร์ล็อตต์ได้เลื่อนตำแหน่ง เลยไม่อยากชนแก้วแสดงความยินดีกับเขาล่ะสิ?” พริบตานั้น สีหน้าของอีธานก็กลับมาเย็นชาดังเดิม เขาก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้วสะบัดมือฉันที่จับขากางเกงเขาอยู่ออกอย่างแรง “ชาร์ล็อตต์เป็นหมอ มีเธออยู่ด้วย คุณไม่มีวันเป็นอะไรในงานปาร์ตี้นี้หรอก” ฉันไม่ร้องขออ้อนวอนเขาอีกต่อไป แต่ตัดสินใจส่งข้อความขอความช่วยเหลือไปหาพ่อของฉันโดยตรง

ในขณะที่กำลังสติแตกเพราะสิ่งที่ทำลงไป เขาที่เป็นเพียงผู้ผ่านมาเห็นกลับช่วยเหลือเธอเอาไว้ และให้ชีวิตใหม่กับเธอ

ความจำเป็นทำให้ อลินดา ตัดสินใจเดินเข้าสู่โลกมืด "ขายบริการ งานสบาย รายได้ดี" คำพูดของเพื่อนมีค่าก็เมื่อวันที่ชีวิตเดินมาถึงทางตัน "คุณคีย์ ลูกค้าที่ดัน 'ถูกสเปค' ชี้นิ้วเลือกเธอ ฟาดหัวเธอด้วยเงิน อย่างน้อยเขาก็โผล่มาในเวลาที่ 'ใช่' เหมือนมือมืดช่วยฉุดคนที่กำลัง จมน้ำ ก่อนลมหายใจเฮือกสุดท้าย จะหมดลง + ในวินาทีสุดท้าย เขากัดลงบนลำคอขาวเนียน ดูดแรง ๆ มือที่สอดประสานบีบกระชับแนบแน่น กดสะโพกกระแทกท่อนเนื้ออุ่นร้อนอีกสี่ห้าครั้ง ปลดปล่อยน้ำรักในร่องสวาทชื้นฉ่ำที่มีเครื่องป้องกันขวางกั้น สุขแบบ ใจเต้นแรง ควบคุมตัวเองไม่ได้ มันช่างได้อารมณ์ 'ฟีลแฟน' สุขล้ำ หวามไหว ใจล่องลอยราวอยู่ในฝัน อลินดาพลิกกายนอนหงาย อยู่ภายใต้ร่างของเขา ท่ามกลางแสงไฟส่องมาจากตึกสูงรอบด้าน เม็ดฝนที่สาดกระทบผนัง แววตาที่ซ่อนความ 'ร้าย' คล้ายจะแผ่วลง เหมือนมา 'ฮันนีมูน' มากกว่า 'ขายบริการ' ใต้ฉากหน้าที่แสน 'โหดเหี้ยม' เธอมองว่าเขาคือ 'มาเฟียนักรัก' ที่ไม่รู้ว่ากระชากหัวใจผู้หญิงมาเท่าไหร่แล้ว 'รอยจูบ' ที่ฝากไว้ จะลบมันออกไปยังไงดี

“ลบรูปหนูออกจากโทรศัพท์เดี๋ยวนี้เลยนะคะ!” “แลกกับร่างกายของเธอ แล้วฉันจะลบให้” “ไอ้โรคจิต!!” “ไอ้เด็กเวร!”

ในวันที่ฟ้าเล่นตลก มาเฟียคนหนึ่งปรากฏตัวท่ามกลางปัญหาของเธอ เพียงต้องการเงินสักก้อน ทำให้พราวฟ้านั้น ต้องใช้เรือนร่างและอิสระแลกมาอย่างไม่มีทางเลือก ต่อให้ต้องถูกจองจำทั้งชีวิต เธอก็ไม่สิทธิ์เลือก.... เพราะสถานะของเธอเป็นเพียงเมียอัตราจ้าง แต่ใครจะรู้ว่า วันใดวันหนึ่ง เรื่องราวที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ทำให้เธอ.... ตกหลุมรัก มาเฟียใจร้าย อย่างไม่ได้ตั้งใจ