มาเฟีย

"เอ้า!!ชนนน" เสียงกลุ่มเด็กวิศวะที่มาฉลองวันเกิดในร้านดังขึ้นทุกคนในร้านต่างก็หันมามอง"มึงกินเยอะไปแล้วนะ! เดี๋ยวก็เมาหรอกมึง!" เด็กสาวคนเดียวในกลุ่มไม่ใช่สิ!ต้องบอกว่าในชั้นเลยดีกว่าเพราะทั้งสาขามีเธอคนเดียวที่เป็นผู้หญิงที่สอบเข้ามาได้" ไม่เป็นไรมึงกูไหวน่า เอ้า!พวกมึงชนนนน" งานวันเกิดก็ดำเนินต่อไปจนดึกเขารุ่นพี่ที่เธอไม่ชอบหน้าแต่ต้องมาเจอกันทุกวันแล้วเหมือนโชคชะตาจะกลั่นแกล้งให้เธอกับเขามาอยู่ในคณะเดียวกันสาขาเดียวกันชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวที่ยกแก้วเหล้าดื่มอยู่อีกโต๊ะจนเมาจนเวลาล่วงเลยมาจนดึกพวกเพื่อนๆต่างก็เมากันแล้วก็แยกย้ายกันกลับเขาหันไปเห็นเธอที่ทิ้งตัวลงหลังพิงเก้าอี้สติเริ่มไม่มีเขาจึงให้เพื่อนเดินไปดูแต่กลับถูกเธอโวยวายไล่ออกมาเขาจึงต้องเข้าไปดู

จากเมียชั่วคราวที่ถูกเปลี่ยนตัวให้มาแต่งงานแทนพี่สาว เพราะราชสีห์ประสบอุบัติเหตุจนทำให้ดวงตาทั้งสองข้างมองไม่เห็น พี่สาวของเธอเลยทิ้งไป แต่พอรู้ว่าฝ่ายชายไม่ได้พิการแบบที่คิดไว้ คนเป็นพี่ก็กลับมาทวงคืนในขณะที่น้องสาวกำลังตั้งท้องโดยที่ฝ่ายชายก็ยังไม่รู้ แล้วไออุ่นจะบอกให้พ่อของลูกรู้เรื่องนี้ได้ยังไง ในเมื่อไอรดาหญิงคนรักของเขากลับมาแล้ว "คุณมีอะไรจะคุยกับฉันก็พูดมาเถอะค่ะ ฉันจะได้รีบไปจากที่นี่" ไออุ่นเริ่มทำใจได้บ้างแล้ว "คุณจะไปจากที่นี่ไม่ได้ผมไม่อนุญาต"... "แล้วคุณจะให้ฉันอยู่ในฐานะอะไร" "คุณก็ได้ยินแล้วว่าไอรดาบอกว่าเธอท้อง คุณต้องรับผิดชอบเรื่องนี้" "ทำไมฉันต้องรับผิดชอบด้วย" "คนที่ผิดก็คือคุณ" "ใช่!! ฉันยอมรับว่าฉันผิด ฉันเป็นคนที่มาแย่งคุณจากพี่สาว ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอท้อง แต่ก็อยากจะได้คุณจนตัวสั่น คุณพอใจแล้วใช่ไหมที่ได้ยินแบบนี้" ไออุ่นยอมพูดออกมา ในเมื่อเขาอยากจะฟังคำนี้เธอก็ยอมพูดถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ความจริงเลยก็ตาม ..มาลองดูสิว่าโชคชะตามันจะเล่นตลกอะไรกับเธออีก

เธอที่ชีวิตยากลำบากมาตั้งแต่เด็กก็ไม่รู้ว่าโชคชะตาอยากช่วยหรือเกลียดเธอกันแน่ที่ให้เธอมาเจอกับเขา ฟอลคอร์รองหัวหน้าแก๊งมาเฟียที่เห็นผู้หญิงเป็นแค่ของสะสม "เก็บปากดีๆ ของเธอไว้ร้องชื่อฉันดีกว่าลลิตา"

ความบังเอิญที่นำมาซึ่งความโชคร้ายแต่สุดท้ายก็นำมาซึ่งความรักที่ยากจะลืมเลือน

ผู้หญิงไร้ค่าที่เป็นได้แค่ของเล่นเท่านั้น.. เขาจะเล่นจนมันแหลกคามือก็ไม่เห็นจำเป็นจะต้องแคร์อะไร

ไอรินผู้หญิงที่ถูกสิงขรจับมาผิดตัว แต่ถึงแม้จะรู้ว่าตัวเองจับมาผิดคนเขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอไป นั่นเพราะอะไร.. _______________ "ฉันจะท้องได้ยังไงในเมื่อคุณเป็นหมัน?" "เรื่องนี้เราค่อยคุยกันสองคนได้ไหม" สิงขรกระซิบพูดกับเธอแต่คนอื่นที่อยู่ในห้องก็พอได้ยิน "ฉันไม่ได้ท้องใช่ไหม?" "ผมว่าจะพาคุณไปตรวจวันนี้แหละ แต่ก็เกิดเรื่องก่อน" "แล้วเรื่องที่คุณบอกว่าเป็นหมันล่ะ" จบคำถามของไอรินสายตาสิงขรปรายมองดูคนที่อยู่ในห้องทีละคน ถ้าไม่บอกความจริงเธอก็คงจะถามอยู่แบบนี้ "ผมโกหก" "โกหกว่าตัวเองเป็นหมันเนี่ยนะ?" "มันใช่เรื่องต้องมาพูดตอนนี้ไหมครับ" สิงขรกระซิบพูดกับเธออีกครั้ง เพราะผู้ชายด้วยกันเดาออกว่าคำนี้จะพูดกันตอนไหน เดี๋ยวไอ้ขุนรามมันก็จะเอามาล้ออีก "แล้วทำไมต้องโกหกด้วย" "ถ้าไม่โกหกคุณก็สกัดดาวรุ่งน่ะสิ"

“คุณปล่อยฉันไปเถอะ…ฉันจะหาเงินมาใช้หนี้ก้อนนั้นให้เอง" “ฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้นอีก” นัยน์ตาหวานวูบไหวระริก ไม่เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ “มันเอาน้องฉันจนท้อง ฉันก็เอาน้องมันคืนบ้าง เธอว่าเป็นไง”

นี้เป็นเรื่องราวสาวออฟฟิตธรรมดาที่ชอบเล่นเกมจีบหนุ่มมากเธอมีความฝันอยากจะสร้างเกมขึ้นมาจึงไปสมัครงานที่บริษัทเกม แล้วเธอกลายเป็นผู้เล่นเกมนี้ มีชื่อว่า " Love and fanstry world" ทำให้ได้หลุดเข้าไปในเกมนี้ แล้วได้เจอกับตัวละครที่มีอยู่จริงเธอคิดว่านี้มันต้องเป็นของขวัญที่ทางบริษัทมอบให้อย่างแน่นอน แล้วหลังจากเธอก็ได้รับโบนัสและของขวัญจำนวนมาก

เธอคือ 'นักสังหารไร้เงา' มือสังหารอันดับหนึ่งของโลกที่ซ่อนตัวภายใต้ตำแหน่ง ผู้เชี่ยวชาญจิตวิทยาอาชญากรรมของ FBI ความงามของเธอคือกับดัก แต่ความปรารถนาเดียวที่เธอโหยหา คือความจริงเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริง ซึ่งไม่มีใครเคยล่วงรู้ เขาคือ 'จักรพรรดิแห่งเงา' ผู้นำสูงสุดแห่งโลกใต้ดิน ผู้ซึ่งมีแต่ความเย็นชาและอำมหิตทำให้โลกต้องสั่นคลอน เขามีทุกสิ่ง ยกเว้นหญิงสาวคนเดียวที่เขายอมลดตัวลงตามหา โชคชะตาเล่นตลก เมื่อภารกิจไขปริศนาตัวตนของเธอ นำพาเข้าสู่วงโคจรของเขา... เขาจะสามารถหาผู้หญิงที่เขาเฝ้ารอมาทั้งชีวิตหรือไม่? และเมื่อได้พบ... เขาจะรู้หรือไม่ว่าคนๆ นั้นอยู่ใกล้ชิดจนน่าตกใจ?

“ฉันเจ็บ อึก! ไม่ไหวแล้ว” “ไม่ไหวก็ต้องไหว ไหนบอกจะตามใจฉัน ทำไมแค่นี้ยอมแพ้แล้วล่ะ” “อึก! ก็ฉันไม่คิดว่านายจะรุนแรงขนาดนี้” “เป็นผู้หญิงของฉันอย่าร้องไห้เพราะเรื่องแค่นี้ อมเข้าไปซะ” ในขณะที่พูดแดเนียลก็ยัดความใหญ่โตเข้าปากคาริสา จับศีรษะเธอให้กดเข้ามาครอบครองท่อนเอ็นรักแต่ความใหญ่โตทำให้มันเข้าไปในปากของเธอได้เพียงครึ่งเดียว “อ๊อก!อ๊อก!” คาริสายอมสนองความต้องการของเขาแต่โดยดี “ดี ๆ นะ ฉันเคยสอนเธอแล้ว”