รักสามเส้า

หนีจากการเป็นของเล่นคนรวยสู่ภูธร กำเงินสิบล้านกลับบ้านไปใช้หนี้ให้แม่ ''ในเมื่อรุเสียตัวไปแล้ว รุต้องได้สิบล้าน"

เธอรู้ว่าเขา ไม่ได้ต้องการความสัมพันธ์ยืนยาว เธอจึงตั้งใจจะเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น แต่เธอ ไม่รู้ว่า เขาอยากเล่นสนุก และหวงของเล่นส่วนตัว แบบไม่ให้ใครหน้าไหน มายุ่งกับ ของเล่นของเขา

ในอดีตเธอฝากรอยแผลเอาไว้กลางหัวใจของเขา แต่โชคชะตาก็เล่นตลกที่นำพาให้เธอมาพบเขาอีกครั้งเพื่อชดใช้ นรภัฏ หัวหน้าฝ่ายขายผู้ฉาบด้วยมาดเข้ม ต้องพังทลายลงเมื่อถูก ปภาวรินทร์ เด็กสาวมัธยมที่เขารักบอกเลิกอย่างกะทันหัน เพื่อไปหมั้นกับเจ้าสัวแก่คราวพ่อ! ความเจ็บปวดร้าวลึกทำให้ 'ไอ้เสือ' ผู้ไม่เคยถูกปฏิเสธคนนี้ ถึงขั้นลาออกจากงานเงินแสน หนีไปใช้ชีวิตและรักษาแผลใจที่อังกฤษนานกว่าสามปี เมื่อเขากลับมาสร้างอาณาจักรธุรกิจของตัวเอง ทุกอย่างกำลังไปได้ดี... จนกระทั่งโชคชะตาเล่นตลก! อดีตคนรักที่ทิ้งบาดแผลไว้ในหัวใจของเขาอย่างแสนสาหัส กลับมาปรากฏตัวในฐานะเลขาฯ ส่วนตัวของน้องสาวเขาเอง ทำให้ไฟแค้นและไฟปรารถนาในตัวนรภัฏลุกโชนอีกครั้ง... เมื่อมีโอกาส เขาจึงฉวยเอาตัวเธอมาเป็นเลขาฯ ส่วนตัว สั่งกลั่นแกล้งสารพัด จนกระทั่งทริปดูงานที่เมืองนอก... ไฟรักไฟแค้นก็ระเบิดขึ้น

เขาเกลียดข้าเพียงเพราะข้าเป็นกาฝากที่เข้ามาอาศัยในจวนอ๋อง เขาทำร้ายและรังแกข้าสารพัด เขานำสิ่งที่ข้าต้องการมาต่อรองให้ข้าเป็นสตรีของเขา เขาห้ามข้ารู้สึกห้ามหึงห้ามหวง เขาคิดว่าข้าจะทำได้งั้นรึ

"ทีฉันละสดีดสะดิ้ง ทีกับมันนี่แทบประเคนให้!" "บี!!" "มันเด็ดกว่าฉันหรือไง ห๊ะ!"

เธอไม่ใช่เพื่อน เธอไม่ใช่แฟน แต่เธอเป็นพี่สาว และเขาก็อยากเล่นพี่สาวเสียแล้วสิ!!

“อ๊า… นาย… หนูกลัว… ” เสียงของพิมพิศร์สั่นเครือคล้ายจะร้องไห้ “ไม่ต้องกลัวน่ะ เดี๋ยวโดนสามดุ้นพร้อมๆ กันรับรองว่าเธอจะมันส์จนติดใจ” สิ้นเสียงของพ่อเลี้ยง พิมพิศร์ก็มีอันต้องร้องครางเพราะไอ้เดชที่งุดหน้าอยู่ตรงหว่างขา ลงมือจู่โจมส่วนเสียวของหล่อนด้วยปลายลิ้น ปาดเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบสวาทสวยสด แผล่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

เขาเกลียดเธอที่เป็นต้นเหตุให้คนรักต้องตาย ส่วนเธอยอมเป็นเมียข้ามคืนเพื่อชดใช้บาปกรรมที่ไม่ได้ตั้งใจจนถักทอสายใยอีกหนึ่งชีวิตขึ้นมา

คุณอาหนุ่มผู้สุขุม นุ่มลึกกับหลานสาวสุดแสบแถบขี้ยั่ว สิบปีที่ไม่ได้เจอกัน นี่หนูแก้มใสโตเป็นสาวแล้วเหรอเนี่ย สวยซะด้วย แล้วคุณอาของเราจะทำยังไงกับหลานสาวคนนี้ดีนะ

ไลลา : คนหนึ่งเขาชั่งดีกับฉันจะทิ้งลงยังไง คนหนึ่งเคยทิ้งไปแต่รักไม่เคยจางหาย มิโน่ : คุณเคยทำลูกโป่งหลุดมือไหม ตอนนั้นคุณ โทษอะไร โทษสายลมที่พัดแรงไป หรือ โทษมือเราที่จับมันไม่แน่น พอ เฌอรีน : สิ่งที่ฉันอยากได้ไม่ใช่แค่ตัวนายแต่ฉันอยากได้ใจของนายด้วย ไลลา เฌอรีน มิโน่ ทั้งสามเป็นเพื่อนรักกัน และมันควรจะแบบนั้น ถ้าหากคนใดคนหนึ่งไม่เกิดคิดเกินคำว่าเพื่อน พวกเขาทั้งสามจะสามารถรักษาความเป็นเพื่อนไว้ได้รึเปล่า....