รักแรกพบ Novels & Stories

คำบอกรักที่แสนอบอุ่นทำให้หัวใจของคนฟังเบิกบานราวกับดอกไม้ยามเช้า “นิดก็รักคุณค่ะ คุณคลินท์” จบคำบอกรักของภรรยา คลินท์ก็ตอบแทนความรักที่ภรรยามีให้ด้วยบทรักเร่าร้อน จนต่างก็อิ่มกับความสุขที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้แก่กันและกัน จบบริบูรณ์

อดัม “ ส่วนคุณมันก็แค่คนเห็นแก่ตัว คุณกลัวไม่มีคนใช้ คนที่คอยทำเรื่องชั่วร้ายให้คุณ ก็เท่านั้นคุณก็เลยตามล่าตามล้างทุกคนที่มายุ่งกับฉัน “ ซอนญ่าระเบิดอารมณ์ออกมา เธอพูดสิ่งที่อัดอั้นตันใจที่มีกับชายหนุ่ม อดัมเมื่อได้ยินแบบนั้นเขารู้ว่ามันไม่จริงเขารักเธอจากใจจริง ใช่เมื่อ ก่อนเขาคิดว่าเธอเป็นของตายแต่ก็อย่างที่บอกจนกระทั้งวันที่เขารู้ว่าเธอจะแต่งงานกับเจ้าพ่อมังกรหยก แก๊งมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในเอเซีย เขาถึงรู้ว่าเขารักเธอและก็ทำบางอย่างผิดพลาดไป

ญานิศายืดคอไปหอมแก้มสากซ้ำ ๆ สลับซ้ายขวาจนธนัชอดเขินไม่ได้ “ครับ รักเหมือนกันนะ รักมาก” เขาบอกรักเธอเป็นครั้งแรก หากก็ไม่ได้รู้สึกกระดากปากเลยสักนิด แต่เหมือนเป็นการปลดล็อกสกิลจนต้องพูดซ้ำราวกับหยุดไม่ได้ “บอกรักพี่หน่อย”

มือเรียวยกขึ้นจับแก้มทั้งสองข้างอย่างไม่อยากเชื่อสายตา นี่คือตัวเธอในวัยรุ่น เป็นไปได้ยังไง เกิดเรื่องอย่างนี้ได้ยังไงกัน! ---------------------------------------------------------------- ฤดูฝนที่ชุ่มฉ่ำ เหมาะกับนิยายรักดราม่าที่สุดแล้วค่ะ ละอองอายของเสิร์ฟ รอยรักในสายฝน ร่วมกันย้อนเวลากลับไปช่วยยัยน้องให้ผ่านพ้นชะตาชีวิตที่ระทมท ุกข์ไปพร้อมกันนะคะ คิดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขร่วมกับทุกคนผ่านตัวหนังสือ ช่วงนี้ละอองอายยังขาดความมั่นใจในผลงานของตัวเองอยู่มาก ฝากเพื่อนๆช่วยเป็นกำลังใจ คอมเม้นต์เข้ามาพูดคุยเรื่องนิยาย หรือจะไม่ใช่นิยายก็เม้นต์มาได้นะคะ คิดถึงมากกก

แล้วแอนโทนี่นอนหลับไปด้วยรูปของเธอจริง ๆ เหรอ? เธอลูบหัวของเด็กชายด้วยความเอ็นดูและพูดขึ้น “โมโม่ หนูยังเด็กนะครับ อย่าเป็นเหมือนคุณพ่อนะ ความรักน่ะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์นะ แต่ไม่มีอะไรเป็นรักแรกพบไปได้หรอกจ้ะ” เธออธิบาย “รักแรกพบไม่ใช่ความรัก มันเป็นแค่ ‘การมองเห็น’ เท่านั้น พูดง่าย ๆ ก็คือ มันถูกดึงดูดได้ง่าย ๆ ด้วยรูปลักษณ์หน้าตา เหมือนกับคนไม่ดีที่ทำร้ายผู้หญิงสวย ๆ และเป็นการทำผิดกฎหมาย เป็นเรื่องไม่ดี!”

เสียงหวานกระซิบแผ่วเบาทว่าเย้ายวน นางใช้คำว่ารักมัดใจพวกเขาให้ภักดี บอกว่าขาดพวกเขาไม่ได้ ทำให้ทั้งสามยิ่งใคร่รักในตัวมากมากขึ้น จางอวิ๋นเซียวขยับกายขึ้นมาบนเตียงเป็นคนแรก เรือนร่างของเขาดูโปร่งทว่าแฝงด้วยมัดกล้ามเนื้อที่งดงามตามแบบฉบับบัณฑิต นิ้วมือเรียวยาวข องเขาเอื้อมไปเชยคางของซ่งซือหนิงขึ้นมาก่อนจะประทับจุมพิตที่แสนนุ่มนวล ละเมียดละไม

‘คุณไม่ตอบ ผมถือว่าคุณยอมผมนะปลาย’ ณรันดายังคงนิ่ง ไม่ตอบเขาเช่นเดิม เพราะเวลานี้เธอกำลังสับสนระหว่างความรักกับความถูกต้อง ‘นะครับปลาย เป็นของผมนะครับ’ รวิชญ์ไม่คิดที่จะรอคำตอบใดๆ จากเธอทั้งสิ้น เขาค่อยๆ ลิ้มชิมรสความหอมจากร่างงามนั้นอย่างเชื่องช้า และทะนุถนอมอย่างกล ัวว่าร่างนั้นจะบอบช้ำ เขากลับไปบรรจงจูบที่ริมฝีปากบางของเธออีกครั้ง รวิชญ์เริ่มจากความอ่อนหวานและค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ณรันดารู้สึกเหมือนตัวเองหายใจติดขัดเธอจึงพยายามดิ้นรนเพื่อให้หลุดจากการจู่โจมของเขา

คิณภัทรลืมตาลุกจากที่เอนหลังมานั่งจ้องหน้าเธอ “ผมไม่มีเวลามาจีบใครหรอก คุณอาจเป็นแฟนผมคนแรก ผมมีอะไรกับคุณเป็นคนแรก เคยคิดว่ารักจริงๆจนมาเจอเธอถึงรู้ว่ารักแรกพบมันเป็นยังไง? ผมตามตื๊อเธอเอง เธอไม่เคยมาทอดสะพานหรือมาเล่นหูเล่นตา ถ้าจะผิดก็ผิดที่ผม”

ใครจะคิดกันละว่าเธอก็เป็นรักแรกพบของเขา “เอมก็เป็นรักแรกพบของพี่เหมือนกัน” “เมื่อไรคะ” สาวเจ้าถามออกไปอย่างกระตือรือร้นอย่างที่สุด สิ่งที่น่าสนใจมากกว่าอาหารเป็นคำพูดของชายหนุ่มไปเสียแล้ว เพราะเธออยากรู้ว่า การเป็นรักแรกพบของเขามันเริ่มจากที่ไหนเมื่อไร และคำตอบของเขาก้ทำให้เ ธอตกใจไม่น้อยกับช่วงเวลาที่ไล่เลี่ยกันกับที่เธอได้เจอกับเขาที่อิตาลี และคาดไม่ถึงกับสิ่งที่ไม่มีใครได้รู้มาก่อน

เขาเรียกอย่างสนิทสนมและถามอย่างสัพยอก อะไรบางอย่างบอกเขาในนาทีนั้นว่าได้ตกหลุมรักเธอคนนี้เข้าแล้ว ‘รักแรกพบ’ รัชภาคย์บอกตัวเองก่อนจะยิ้มน้อยๆ ออกมา ในขณะที่ปริมาตอบคำถามนั้นของเขาอยู่ในใจ