ผู้หญิงช่วยเหลือซึ่งกันและกัน นิยาย & เรื่องราว

“ฮ่าๆ สะใจกูจริงๆ เล้ย นังเมี้ยน เอานี่ส่วนของแก ฉันว่างานนี้ยายน้ำเน่านั่นนอนไม่หลับไปทั้งคืนแหงๆ เลยว่ะ ฮ่าๆ” ทั้งสองแบ่งเงินกันคนละครึ่งแล้วหัวเราะด้วยความสะใจ คนทั้งสองคือพวกนางมีน้ำใจช่วยเหลือกันมาตลอดตั้งแต่สมัยสาวๆ และร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาจนไม่สามารถทอดท ิ้งกันได้

หญิงสาวอวยพรพร้อมโบกมือให้เพื่อนรักเพื่อให้กำลังใจ “จ้ะ ต้องโทรอยู่แล้ว เพราะดายังต้องขอความช่วยเหลือจีนอีกหลายเรื่อง”

เอ่อ… แดร์ริลอ้าปากค้าง เขาพูดไม่ออกและรู้สึกสับสน ผู้หญิงสองคนมาที่นี่เพื่อช่วยเขา แต่พวกเธอกลับเริ่มทะเลาะกันเอง เขากำลังงุนงง ทำไมผู้หญิงสองคนที่มีจุดประสงค์เดียวกันคือการช่วยเขาและพาเขาไปถึงได้ไม่ลงรอยกันล่ะ? สี่พี่น้องยืดอกขึ้นและตะโกนใส่ควินซี

"ช่วยอะไร" "เธอช่วยให้ฉันลืมคนเก่าส่วนฉันก็จะช่วยให้เธอลืมเหมือนกันเราสองคนช่วยกันตกลงไหม"

“แกห้ามคิดมากเด็ดขาด กลับกันถ้าแกเป็นฉัน แล้วฉันเป็นแกในตอนนี้ แกก็ต้องทำอย่างฉัน เชื่อสิ” มันคือเรื่องจริงทั้งหมด เธอทั้งสองคนรักและเป็นห่วงกันมาก เมื่อคนใดคนหนึ่งตกที่นั่งลำบากแล้วอีกคนพอช่วยเหลือได้ ไม่มีทางเลยที่จะปล่อยให้อีกฝ่ายสู้กับความยากลำบากเพียงลำพัง และนั่นเป ็นเหตุผลให้มัสยายอมรับความช่วยเหลือจากอลิษาแต่โดยดี

อาร์ตโผล่หน้าจากคอกใกล้กันมาตอบโต้ "เราต้องช่วยกันขับไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไป" สองคนพยักหน้าให้กันอย่างขยันขันแข็งจนกระทั่งร่างบางเดินถือน้ำมาแจกจ่ายจึงรับมาอย่างเกรงใจ

เธอเอ่ยอย่างเนิบช้าขณะใช้ตรรกะของตนวิเคราะห์ “พวกเราสามารถช่วยเหลือกันและกันรวมถึงยัง แลกเปลี่ยนสิ่งของที่จำเป็น และบางทีอาจจะร่วมมือกันเพื่อความอยู่รอดได้”

จะหาว่าเหนือสมุทรหลอกล่อก็ได้เพราะเหนือสมุทรกำลังทำแบบนั้นจริงๆ “แล้วมีอีกหรือเปล่า” “ออรัลคือผู้หญิงช่วยผู้ชายแล้วมันก็มีที่ผู้ชายช่วยผู้หญิงเหมือนกัน” เหนือสมุทรตอบกลับไปตามตรง กับใบหยกคงไม่มีอะไรต้องอายเพราะอีกคนก็อยากรู้ ส่วนตัวเหนือสมุทรเองก็อยากสอนให้รู้แบบชัด เจน

น้ำตาของเขาคลอเต็มหน่วย อวี้ซินรีบโบกมือ “ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ คนเราต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว เราสองคนเป็นคนแบบนี้ค่ะ เห็นใครลำบากเราก็ช่วยหมด แม้เราจะไม่ได้มีมากมาย”

ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองคนจึงกลายเป็นสหายที่สนิทกัน ขณะเดียวกัน จวนองค์หญิงใหญ่ก็กำลังช่วยเหลือผู้ประสบภัยอย่างกระตือรือร้น หน้าประตูจวนมีตั้งโรงทานแจกข้าวต้ม ช่วยบรรเทาทุกข์ให้แก่ผู้ประสบภัยทุกวัน