สะดุดรัก Novels & Stories

“อย่าคิดมากเลยนิด เอยรอได้” “แล้วทำไมเอยมานั่งรอคนเดียวล่ะ” “ถ้านิดหมายถึงแฟนฝรั่งของเรา เพิ่งเลิกกันน่ะ” สีหน้าของศุภิสราไม่มีวี่แววเศร้าเลยสักนิดทำเอาคนฟังได้แต่แปลกใจ ผิดกับเธอที่กว่าจะกลับมาใช้ชีวิตปกติได้ก็ใช้เวลาอยู่เป็นปีๆ จนทุกคนพากันสงสัยว่าเธอเป็นอะ ไร

คฤหาสน์หนิงเทียน ไม่ว่าต้นสายปลายเหตุเกิดจากสิ่งใด แต่จิ้นเหอรู้ใจตนดีว่าเขาตกหลุมรักฟางซินเพียงแรกเจอจริงๆ ความรุ่มร้อนที่พลุ่งพล่านจนบังอาจล่วงเกินสตรีของเจ้านายทำให้เขาไม่กลัวตาย ไม่หวั่นแม้หัวจะต้องหลุดจากบ่า

Tattoo of love (สักรอยรัก ลงในใจเธอ) EP 3 แอบมองไปเจอ ฉับพลันนั้นเธอก็เหม่อมองสบสายตา .................................. (คณะบัญชี) “แค่มารวมตัวกันให้ตรงเวลายังทำไม่ได้เลย”

เมื่อเดินมาถึงด้านในของห้องครัวแห่งนี้เขาพลันสะดุดกับอาหารบนโต๊ะ มันหน้าตาแปลกประหลาดจนเขาต้องขมวดคิ้วคมเข้มเข้าหากัน

บทนำ จวนสกุลหลัว ภายในงานเลี้ยงปักปิ่นของหลัวอี๋อิ่ง บุตรสาวคนโตของท่านราชครู ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของนาง เมื่อเห็นว่าคู่หมั้นของตนหายไปนานจึงเดินตามหา หญิงสาวเดินไปจนพบกับเงาร่างหนึ่ง ที่ดูก็รู้ว่าเป็นคนที่นางกำลังตามหาอยู่ หญิงสาวจึงตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ ๆ แ ต่ยังไม่ทันที่จะได้ร้องเรียกชื่อเขา นางก็ชะงักไปเสียก่อน เมื่อเห็นอีกร่างที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีกำลังสวมกอดเขาอยู่ หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้เรื่อย ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นเมื่อครู่มันคืออะไรกันแน่

วินมองหน้าเขา แล้วพูดเรียบ ๆ “ฉันชอบ” ต่อชะงัก “ห๊ะ?” วินพูดต่อเหมือนบอกความจริงเฉยๆ “ชอบที่เธอสะดุด” “เพราะฉันได้จับเธอไว้” ต่อหน้าแดงจนแทบระเบิด

็นดวงตาเธอเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตา เขาทำเกินไปแล้วใช่ไหม เวกัสกลืนน้ำลายลงคออย่างอยากลำบาก ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาท่วมอกโดยไม่ต้องรอใครกล่าวโทษ มือหนาค่อย ๆ ยกขึ้นแตะใบหน้าเธอเบา ๆ นิ้วหัวแม่มือสัมผัสกลีบปากล่างที่แตกนิด ๆ อย่างแผ่วเบา จนเหมือนไม่ได้แตะด้วย ซ้ำ

ปากเล็กเม้มเข้าหากันแน่น “ผมรักบี๋ ตอนนี้คนที่ผมรักคือ ไวน์ เวณิกา วิวัฒนกุลชัย คนเดียวเท่านั้น” ดวงตาขีดเดียวมองใบหน้าสวยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความหลงใหล สวยขนาดนี้ น่ารักขนาดนี้ เฝ้ารอมาตั้งหลายปี

วินาทีนั้น ทุกคนตกตะลึงจนตาค้าง เพราะนั่นไม่ใช่รอยร้าว แต่มันคือรูปมือคนสองข้างที่กำลังเอื้อมมาสัมผัสกัน แต่สุดท้าย… ก็ไม่ได้บรรจบกัน ดิสก์หันกลับมา ส่งแหวนคืนให้ฉัน “แนะนำผลงานของคุณหน่อยสิ” ฉันรับแหวนมา สูดหายใจเข้าลึกๆ “ผลงานชิ้นนี้มีชื่อว่า รักที่เหมือนใกล้แต่ไกลห่าง ”

มือหนาค่อยๆ ผละออกจากเธอ ก่อนจะเบือนใบหน้าเคล้าน้ำตาเบนไปอีกทาง เปลือกตาอันหนักอึ้งปิดลงช้าๆ เขาไม่อยากรับรู้ และเห็นภาพของเธอเดินหายออกไปจากชีวิตอีกครั้ง หัวใจของเขารับมันไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว สัมผัสอุ่นที่ประทับลงบนริมฝีปากหนาเบาๆ พาให้ดวงตาคมเปิดขึ้นช้าๆ ก่อนจ ะเบิกกว้างขึ้นเมื่อพบว่าคนตัวเล็กกำลังมอบจุมพิตอันอบอุ่น และไม่รุกล้ำให้กับเขาเนิ่นนาน ก่อนจะผงะออกไปเล็กน้อย