Romans & histoires ลวงรักร้ายผู้ชายข้างห้อง20+

‘โอ้ว… แม่เจ้าโว้ย ร้อนแรงสุดๆ’ พ่อผัวที่แอบมองอยู่ข้างห้องใจเต้นระทึก มองสะใภ้บดบั้นท้าย ส่ายร่อนกลีบก้น อัดรูรูดรัดลงมาถึงโคนพวงสวรรค์ของลูกชาย แสงไฟสว่างภายในห้องนอนที่เปิดเอาไว้ ทำให้ราเชนทร์เห็นภาพของการร่วมเพศสุดชัดเจนทุกซอกมุม บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ

‘โอ้ว… แม่เจ้าโว้ย ร้อนแรงสุดๆ’ พ่อผัวที่แอบมองอยู่ข้างห้องใจเต้นระทึก มองสะใภ้บดบั้นท้าย ส่ายร่อนกลีบก้น อัดรูรูดรัดลงมาถึงโคนพวงสวรรค์ของลูกชาย แสงไฟสว่างภายในห้องนอนที่เปิดเอาไว้ ทำให้ราเชนทร์เห็นภาพของการร่วมเพศสุดชัดเจนทุกซอกมุม บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ

ปีใหม่รู้สึกไม่ชอบใจรอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์นั้นเลย แต่ทว่านาทีต่อมาต้องรีบคว้าต้นคอของวิศวะมาเฟียหนุ่มมากอดไว้แน่น เมื่อถูกอีกฝ่ายยกขึ้นมาอุ้มขณะที่ช่องทางรักยังคงสอดประสานกันอยู่อย่างนั้น ด้านในห้องน้ำขนาดสิบหกตารางเมตร เสียงน้ำไหลกลบเสียงครางของคนด้านในไม่มิด สองชายห ญิงต่างมอบความสุขให้กันจวบจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้น

'ฮึก เราไม่รู้ราล์ฟ เราขอโทษ' 'โถ่เว้ย มึงทำชีวิตของกูพังเซลีน กูเกลียดมึงได้ยินไหม กูเกลียดมึง'น้ำเสียงเกรี้ยวกราดตวาดออกมาทำเอาคนฟังอย่างเธอน้ำตาไหล ชายหนุ่มอัพเลเวลเพิ่มความโหดร้ายโดยการพาผู้หญิงคนอื่นเข้ามานอนในห้องอย่างไม่คิดที่จะรักษาน้ำใจของภรรยา อย่างเธอเลยสักนิด 'ราล์ฟ นี่นายพาใครเข้ามา นายพาออกไปเลยนะนี่มันห้องของเราสองคนนะราล์ฟ'หญิงสาวในชุดนักศึกษาปีหนึ่งโวยวายเมื่อชายหนุ่มพาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาในห้อง ทั้งสองพลอดรักกันอยู่บนเตียงต่อหน้าต่อตาเซลีนซึ่งพึ่งจะกลับมาจากเลิกเรียนได้ทันเวลา

เสียงหวานแย้งอย่างมีแง่งอน อยากรู้นักว่าเขาจะอดใจไม่ไหวถึงขั้นกล้าชวนเธอไปนอนด้วยหรือเปล่า "ห้องผม" เป็นอย่างที่คาดเดาไว้ ผู้ชายรุกแรงมากแม่ แต่กลัวที่ไหนล่ะ กล้าชวนก็กล้าไป!

ตอนที่ 7 ฉันไม่ยอมเสียเธอไป NC20+++ เสียงหัวเราะของผู้ชายคนหนึ่งดังลอดออกมาจากหน้าห้องพักพนักงาน

เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังระงมก้องทั่วห้องน้ำหรู ประสานเสียงครางจากสองชายหญิงที่กำลังบอกรักกันอย่างเร่าร้อน ถ้าชั้นนี้มีห้องพักคนไข้อื่นป่านนี้ห้องข้างๆ คงอาการทรุดหนักลงเพราะเสียงครวญครางทรมานจากห้องVIPนี้ดังรบกวนการพักผ่อนในช่วงสาย ใบหน้าหล่อเหลาชุ่มเหงื่อเชิดขึ้นหลับตาพริ้ม พลางเปล่งเสียงคราง ขณะที่ส่วนล่างยังทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่อง

จนกระทั่งเที่ยงคืน งานเลี้ยงเลิกรา ทุกคนต่างพากันทยอยนอน เนื่องจากมีลูกอ่อน แต่มีบ้างบางคนมาเคาะเรียก กะจะถามไถ่ถึงสารทุกข์สุกดิบ ทว่า เจ้าของห้องกลับไม่ยินดีจะเปิดรับ ภายในห้องสี่เหลี่ยม ก่อนหน้าเคยมีหญิงสาวนอนเคียงข้าง หยอกล้อกันเสมือนเด็กประถม บัดนี้ไม่มีแล้วมันก็เหงา คุณค อปแทบจะเอาเท้าก่ายหน้าผาก เมื่อมองไปรอบๆแล้วเจอแต่ความทรงจำ ความกระวนกระวายใจบรรลุมากกว่าสติเลยทันที เมื่อบวกกับความคิดว่าเขาโทรไปหลายครั้งเธอกลับปิดเครื่องหนี

เมื่อร่องรักปรับขนาดได้ พายุก็โหมกระหน่ำช่วงล่างอย่างหนักหน่วง เสียงเนื้อกระทบเนื้อเริ่มเพิ่มจังหวะแรงขึ้น ลินดาอ้าขาออกกว้างเพื่อให้คนตัวสูงกระแทกได้ถนัดยิ่งขึ้น เมื่อความอึดอัดผ่านไป ความเสียวซ่านอย่างสุดบรรยายก็เข้ามาแทนที่ อุณหภูมิในห้องพัก ที่บรรยากาศภายนอกยาม ดึกเย็นเฉียบ แต่ภายในห้องกลับร้อนระอุ จนเหงื่อผุดซึมไปทั่วร่างทั้งสอง ลินดานอนหายใจรวยริน ครวญครางเสียงแหบแห้ง ปริ่มขาดใจ

สายตาคนที่พูดกรอกมองไปดูหน้าพ่อเล็กน้อย ก่อนที่จะรีบถอยออกมาจากห้องนั้น และเพียงไม่นานก็เห็นผู้หญิงอีก 2-3 คนรีบวิ่งเข้าไป "ข้างในมีอะไรเหรอวะ" ทศนไม่ได้ตอบพายุที่เพิ่งวิ่งตามมาทัน "เดี๋ยวก่อนสิวะ มึงเข้าไปเห็นอะไรในห้องนั้นเหรอ" พายุรีบเดินตามหลังเพื่อนไป แต่ถามย ังไงก็ไม่ได้คำตอบ