เมดิคัลเลิฟรักนี้หมอหวง Novels & Stories

ฝ่ามือหนาที่ว่างจากสายจูงเลื่อนขึ้นมาบีบปลายคางฉัน บังคับให้แหงนหน้าขึ้นไปสบตาเขา แววตาพี่หมอตอนนี้มีแต่ความหึงหวงจนแทบจะคลั่ง "พี่หวงมิน หวงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ร่างกายนี้ นมคู่นี้ จิ๋มร่านๆ รูนี้ มันเป็นของพี่คนเดียว ไอ้พวกนั้นมันไม่รู้หรอกว่าภายใต้ชุดกระโปรงสว ยๆ นี่ เมียพี่ร่านแค่ไหน"

คำว่า ‘หวง’ ของเขาก่อให้เกิดกระแสอุ่นซ่านไหลเวียนไปทั่วร่าง เธอมั่นใจว่าไม่เคยรู้สึกดีกับใครขนาดนี้มาก่อน แต่ยังไม่ชัดเจนว่าความรู้สึกนั้นคืออะไร มันก้ำกึ่งระหว่างพี่ชายจอมทะเล้น ผู้ปกครองที่คอยปกป้องดูแลเธอ และสามีที่เธออยากเป็นภรรยาที่ดีของเขา หญิงสาวเผลอยิ้ม

13 เคียดแค้น 'อยู่ห่างๆน้องสาวผม ภาขวัญไม่เหมาะกับหมอหรอก' หมอภาคภูมิหันกลับมามองคนเอ่ยประโยคนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า เขารู้มาตลอดว่ามาเฟียคนนี้หวงน้องสาวแค่ไหน และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่พายุมาขู่เขาถึงโรงพยาบาล

เสียงหมวยพยาบาลหน้าห้องเอ่ยทักทายผม “สวัสดีครับ” ผมเข้าห้องตรวจของผม ลูกค้าประจำเอ่ยไม่ใช่สิคนไข้ของผมส่วนมากจะเป็นผู้หญิงพวกไฮโซบ้าง ดาราบ้าง เพราะผมหล่อใช่ไหมล่ะครับแต่นั้นคือคงเป็นเหตุผลเล็กๆ แต่เพราะผมเก่งต่างหาก55555 ผมลืมบอกผมเป็นแพทย์ด้านโสต ศอ นาสิกวิทยา พูดง่ายๆ คือหมอเฉพาะทางครับ ส่วนมากที่เจอบ่อยๆ ก็จะเจอคนไข้ที่มาทำเลสิกและคนไข้ที่เป็นภูมิเยอะครับ ก็ต้องเข้าใจอะเนอะว่าอยู่ในกรุงเทพเรื่องภูมิแพ้มันเป็นเรื่องธรรมดา

‘ถ้าอย่างนั้น ต้องให้อาหมั้นไว้ก่อน อาถึงจะแน่ใจ อาไม่ยอมให้หนูหน่อยทำตัวโสดหรอกนะ’ ‘ตกลงค่ะ คุณหมอไวทย์สุดหล่อ เพราะหนูหน่อยก็กะไว้แบบนั้นอยู่แล้ว จะไม่ยอมให้คุณหมอโสดหรอกนะคะ เมียหวง!’ ‘หวงจริงเปล่า หวงต้องล่ามไว้นะ’

“เชื่อฟังแบบนี้นี่เอง มันถึงหวงเธอน่าดู” “..หวง ไม่ใช่หรอกค่ะ อุ่นก็แค่ยังมีประโยชน์กับคุณหมอเขามากกว่า”

องค์หญิงซูเป่ยที่อยากใช้ชีวิตที่แสนธรรมดาแค่นั้น ไม่ได้อยากใช้ชีวิตเป็นองค์หญิง เพราะไม่สามารถทำตามใจอยากได้ ฟอด!!!! “เมียข้าน่ารักที่สุด ข้ารักท่าน” หมอหวงที่รู้ว่าองค์หญิงทำเพื่อเขา แล้วก็เหมือนรู้ใจว่าเขาอยากอยู่ที่ซีโจวไม่อยากไปไหน แบบนี้จะไม่ให้รักไม่ให้หลงได้อย่า งไร

เมฆายิ้มปลอบใจหญิงสาว “ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นค่ะ กับพี่หนึ่ง ชมพูไม่ห่วงหรอกค่ะ ชมพูกลัวใจหมอแคทมากกว่า คนอกหักน่ากลัวนะคะ ยิ่งถ้าหลงรักมานานแบบหมอแคทแล้วยิ่งน่ากลัวค่ะ” ชมพูแพรยกแก้วขึ้นมาชนกับเมฆาก่อนที่จะยกขึ้นจรดริมฝีปาก

ฉันตีลงที่อกแกร่งของเขาเบาๆ อย่างเขินอาย “เชื่อพี่สิที่รัก พี่เป็นหมอไม่อันตรายถึงลูกแน่นอนครับ” คนเจ้าเล่ห์ลืมตาขึ้นมามองฉัน “มีประชุมไม่ใช่หรอคะ” ฉันเอ่ยบอกกับเขาเสียงอ่อน

แค่พูดขึ้นมา หญิงสาวก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แล้ว ไม่วายที่ชายหนุ่มต้องมากอดปลอบ “เบลล์รู้ไหมว่าทำไมพี่ถึงไม่อยากเป็นหมอรักษาคน” “เพราะอะไรคะ” “พี่ไม่ชอบแววตาเจ็บปวดที่มองมา เวลาต้องแจ้งญาติว่าคนไข้ไม่ไหวแล้ว พี่เองก็รู้สึกเจ็บปวดไปด้วย ไม่มีใครยอมรับการสูญเสียได้หรอกเบ ลล์ ไม่มีใครอยากจะพบเจอด้วย แต่ชีวิตก็แค่นี้ เราไม่รู้ว่าเราจะอยู่ได้นานแค่ไหน พี่ถึงอยากใช้ชีวิตที่เหลือกับเบลล์ให้นานที่สุดไง”