Romans & histoires ลวงรักร้ายผู้ชายข้างห้อง20+

ชายหนุ่มใช้มือเช็ดเลือดที่มุมปาก ก่อนที่จะยกยิ้มให้อีกฝ่าย เพียงเสี้ยววินาทีเดียวที่ทั้งคู่ยืนจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ก็มีกลุ่มของผู้ชายสี่ห้าคนเดินตรงเข้ามาหาเอ็ม ถ้าจะให้กูเดาคงเป็นคนของมึงซินะ… “คิดว่ากูจะยอมให้มึงทำอยู่ฝ่ายเดียวเหรอ” เอ็มเอ่ย “กระจอก!” โรมเอ่ย ถ ุ้ยน้ำลายลงใส่พื้น “กระจอกฉิบหาย”

เสียงตะโกนดังลั่นทั้งห้อง แต่เนื่องจากคอนโดหรูนี้เก็บเสียงทำให้คนสองคนข้างนอกไม่ได้ยินเหตุการณ์ข้างใน "เงียบจังว่ะ ไม่ใช่พี่คิณฆ่ามันไปแล้วเหรอ"ลินดาร้อนรนข้องใจเพื่อน เอาหูแนบกับประตูหวังว่าจะได้ยินอะไรบ้างแต่เงียบสนิท "ไม่ฆ่าหรอก อย่างมากก็แค่เซ็กส์รุนแรง"

เสียงทุ้มที่คุ้นหูดังขึ้น ก่อนชายหนุ่มจะปรือตามองสาวข้างกายที่ตัวเองนัดให้หล่อนมาหาในคืนนี้ เพราะอารมณ์เปลี่ยวอยากจะนอนกับใครสักคน “อื้อ...อ๊า...” เสียงครางของสาวข้างกายปลุกความกำหนัดของชายฉกรรจ์อย่าง ‘คาร์เตอร์ โอเวนตัน’ ได้เป็นอย่างดี เสียงของเธอช่างหวานเหลือเกิน และด้ว ยความที่ในห้องปิดไฟสนิท ทำให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของผู้หญิงข้างกายตัวเองได้ชัดเจน

ห้องถูกจองด้วยชื่อผู้ชาย คาดว่าน่าจะเป็นชื่อไอ้ตี๋หน้าจืดนั่น แล้วมันจะจองทำไมตั้งสามห้องถ้าคบกันหรือมันอาจจะมากันหลายคน แล้วลูกศรนอนห้องไหน นอนกับมันใช่ไหมหรือนอนแยกห้อง คำถามที่สิงหราชสงสัยทำให้เขาตรงไปยังห้องคอลโทรลแล้วขอดูกล้องวงจรปิดบริเวณนั้นจนมั่นใจว่าเธอมากันสาม คนและพักคนละห้อง ที่สำคัญตอนนี้ก็ไม่ต้องห่วงเรื่องไอ้ทศกัณฐ์เพราะมันยังไม่กลับมาหลังจากที่ออกไปตั้งแต่เย็น

ครางลั่นห้องไม่เกรงใครจะได้ยินเลย ซึ่งมันไม่มีทางเป็นไปได้แน่ เพราะเรือนนี้นางพักอยู่กับสาวใช้ซึ่งห้องอยู่คนละฝั่ง “อ๊า…เอามันยิ่งนัก..ยิ่งกระแทกยิ่งเสียว…โอวเมียจ๋า” ครางไม่ต่างกัน เพราะร่องรูนั้นตอดรัดแน่นเหลือเกิน ยามเขาชักออกด้านในก็ขมิบดูดดึงเอาไว้จนเสียวซ่าน

ฉันลอบถอนหายใจหมดกันสิ่งที่ตัวเองคิดวาดฝันเอาไว้เธอยากนอนคนเดียวไม่ได้ต้องการที่จะนอนกับพี่นายน์ ผู้ชายร้ายกาจที่จ้องจะฟันเธออย่างเดียว “แล้วให้ใครนอนคะ? อย่าบอกนะว่าเป็นห้องเชือดของพี่เอาไว้สำหรับเอาผู้หญิงมานอนค้าง” ร่างบางเอียงถามด้วยความสงสัยก็ถ้าจะหวงห้องขนาดนี้คงจะสำ คัญมากเลยละมั้ง ถ้าให้เดาก็คงต้องเป็นห้องเชือดพวกสาวๆของพี่เขานั่นแหละมั้งประมาณว่าไม่อยากให้ห้องนอนของตัวเองเลอะเปรอะเปื้อนไปกับคาบน้ำกามของตัวเองนั่นแหละมั้ง หึ

ขุนเขาที่ยืนกอดอกอยู่กรอบประตูห้องนอนเอ่ยถามเพียงเธอ "ก็ดูเรียบ ๆ ดีค่ะ" "หมายถึงเซ็กซ์เมื่อกี้อะ ชอบไหม" พวงแก้มนวบแดงระเรื่อขึ้นมาทันทีด้วยความเขินอาย เธอจะต้องรับมือกับผู้ชายคนนี้ไปอีกนานเลยใช่ไหม เพียงเธอเอียงตัวหลบเมื่อคนตรงหน้าเดินเข้ามาใกล้ ๆ "ถามอีกแล้ว จ งใจแกล้งเหรอคะ"

เยลลี่เอ๊ยขายขี้หน้าชะมัด’ ในระหว่างที่เธอกำลังแต่งตัวอยู่ในห้องน้ำนั้น ชายหนุ่มก็รีบสาวเท้าออกไปนั่งอยู่ที่เก้าอี้ริมระเบียง มือหนาเปิดเบียร์อีกกระป๋องแล้วจิบช้า ๆ สายตาของเขาทอดมองออกไปยังทะเลยามค่ำที่มีคลื่นซัดเป็นระยะ แต่ในใจเขาดันวนเวียนอยู่กับภาพที่เห็นเมื่อ

ด้านข้างๆ ของไมค์ยังมีผู้ชายอีกสองคนที่เป็นบอดี้การ์ด บริเวณทางเข้าห้องน้ำก็ดูจะเหมือนไร้ผู้คนไปอย่างไม่น่าเชื่อ คนของไมค์คงจะไล่คนไม่ให้เดินมายังบริเวณนี้แน่ๆ "กูรักมึงขนาดนี้ มึงยังทำร้ายกู อีกอย่างในเมื่อมึงทำให้กูถูกขังเหมือนตกนรกมาเป็นปี วันนี้กูกลับมาแล้วกูจะไม่ ยอมให้มึงมีความสุขได้อีก"

เขาหยัดตัวขึ้นเล็กน้อย จับแก่นกายที่ขยายขนาดจนปวดหนึบถูไถไปตามรอยแยกของร่องรัก ส่วนหัวเห็ดลากผ่านปากทางที่เปียกชุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปาดเอาหยาดน้ำหวานมาทาเคลือบจนมันวาวเพื่อช่วยในการหล่อลื่น เขาเห็นเนื้อนุ่มข้างในเริ่มแดงก่ำเพราะแรงเสียดสี จึงค่อยๆ พยายามแทรกตัวเ ข้าไปในรูรักที่คับแคบนั้นอย่างช้าๆ