วันไนท์สแตนด์

“ลี่ไม่อยากให้เฮียเจ็บปวดเพราะเธอเลย” “…ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยฉันสิ” “………” “ทำให้ฉันลืมความเจ็บปวด แล้วสนใจแค่เธอ” เขา…คือคมมีด ที่กรีดลงผิวกายและฝากร่องรอยบาดแผลเอาไว้บนตัวของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่เคยใยดี ——————— 'ผู้หญิงคนนั้น' คือคนที่เขารัก ‘ส่วนเธอ’ คือคนที่เขาโหยหาและขาดไม่ได้ จนกลายเป็น ความลับในเงามืดของความสัมพันธ์ ยิ่งพยายามตัดใจเท่าไหร่…หัวใจก็ยิ่งเรียกหามากขึ้น

"บิวแค่ต้องการพี่ภัค" หัวใจของภคภัทรกระตุกโลด ดวงตาเบิกกว้างก่อนจะค่อยๆ หรี่แคบลง ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากของหญิงสาว "ต้องการในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งต้องการผู้ชายคนหนึ่ง" คนที่เพิ่งจะบอกว่าต้องการเขากล่าวย้ำ เสียงลมหายใจสั่นพร่าทอดยาวดังเข้ามาในโสตประสาทของบุญญาพร แต่เพียงแค่นั้นขนกายของหญิงสาวก็ลุกเกรียว ราวกับถูกลูบไล้ด้วยฝ่ามือหยาบใหญ่คู่นั้น

พระรามอย่าร้าย พระราม หนุ่มหล่อแห่งคณะวิศวะ ผู้พรากหัวใจสาว ๆ รวมทั้งหัวใจของศัตรูเธอ เธอจึงต้องได้หัวใจเขามาครอง เอวา เด็กสาวปีหนึ่ง หน้าตาน่ารักสวยโด่ดเด่น เป็นที่ต้องตาต้องใจ รวมถึงต้องใจเขา และเมื่อเธอต้องได้ใจเขา ส่วนเขาก็ต้องได้ตัวเธอ ปฏิบัติการ (ตามรัก) จึงเกิดขึ้น “ถ้าหนูมีแฟน หนูจะหาให้หล่อเหมือนพี่” “ทำไมต้องหาอีก ในเมื่อพี่ก็อยู่ตรงนี้ รอให้หนูจีบ” ตัวอย่าง... "คนสวยคะ" "คะ" "หนูเหยียบเท้าพี่ค่ะ"

เขาคือผู้ชายที่หล่อรวยมีแต่สาวๆร่ายล้อมส่วนเธอมันก็แค่เด็กรับใช้ที่ถูกอุปการะ การอยู่ร่วมกันในบ้านหลังเดียวจึงเกิดขึ้นก่อนที่เขาจะรังแกเธอสารพัดและเมื่อเธอทนไม่ไหวจึงจากไปพร้อมลูกในท้องแบบไม่มีคำร่ำลา

...เพราะเธอขึ้นเรือผิดลำ คลื่นร้ายจึงซัดแทบกระเจิง... “เธอมันก็แค่ผู้หญิงขายตัว จะมาทำเล่นตัวเรื่องมากไม่ได้รู้ไหม ต่อให้เป็นสินค้าด้อยคุณภาพยังไงก็เถอะ ก็ต้องหัดรู้จักตามใจแขกบ้าง แต่นี่อะไรหาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ คนสอนไม่บอกหรือยังไงว่าไอ้ละครเล่นตัวนี่มันน่ารำคาญไม่ได้ดึงดูดลูกค้าเลย” บารเมษฐ์ต่อว่าพร้อมกวาดสายตามองเหยียดหยามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนคลายมือออกจากปลายคางอย่างช้า ๆ “ฉันไม่ได้มาขายตัวสักหน่อย” คนได้รับอิสรภาพรีบบอกเขา “หืม” เขาทำหน้าไม่เชื่อ “ฉันแค่ขึ้นเรือผิดลำ ฉันไม่ได้มาขายตัวจริง ๆ คุณอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะคุณบารเมษฐ์” วินาทีนี้เธอกลัวเขามากกว่าใครบนเรือลำนี้เสียอีก เลยเลือกที่จะบอกความจริงกับเขาไป “ขึ้นเรือผิดลำ ?” คนพูดหรี่ตาลงอย่างสงสัย

เมื่อผู้ชายที่เธอเพิ่งจะวันไนต์กับเขาเมื่อคืน! ดันเป็นศัตรูทางธุรกิจของตัวเอง

“พี่ปิงจะพาเอมไปไหนคะ ปล่อยเอมนะ!” “อยู่เฉย ๆ เหอะน่า!!” พี่ปิงจับสะเอวฉันไว้แน่น รั้งให้ฉันยังคงนั่งบดบนตักของเขาต่อไปโดยไม่อาจขัดขืน “หรือว่าอยากโดนเอาบนรถ” “พี่ปิง! ทำไมพูดน่าเกลียดแบบนี้คะ” คำถามของฉันทำให้เพื่อนสองคนของพี่ปิงหัวเราะลั่นรถ “เฮ๊ย! สงสัยน้องไอ้อุ่นยังสดอยู่ว่ะ” “แม่ง! แบบนี้ก็ดีเลยดิ คืนนี้พวกเราได้มันส์กันยาวแน่นอน ฮ่าๆๆๆ” ฉันตกใจจนตัวสั่น เมื่อคิดได้ว่ามันคือการเอาคืนของพี่ปิง โดยใช้ฉันเป็นเครื่องมือแก้แค้น “ไม่นะพี่ปิง อย่าทำแบบนี้กับเอมเลย เอมขอร้องล่ะ เอม...”

ฉันเพิ่งสังเกตเห็นว่าผู้ชายห้องเราก็หน้าตาดีไม่แพ้ห้องคนอื่น และที่สำคัญดุ้นพวกมันก็ใหญ่มากด้วยนะ ฉันไปแอบเจอคลิปเอากันของไอ้นนท์ คXยแม่งเป็นลำยาวเหมือนกระบองเลยแหละ ฉันคิดว่าของคนอื่นก็ต้องมีดีไม่น้อยเหมือนกัน

เขาและเธอมีความสัมพันธ์กันเพราะความเมา เธอ...ชอบรสสวาทที่น่าตื่นเต้นของเขา เขา...ชอบความเผ็ดร้อนของเธอ ...เขาและเธอจึงสร้างกฎขึ้นมา... และกฎมีอยู่ว่า ห้ามรัก ห้ามท้อง ห้ามเป็นเจ้าของกันและกัน… "ใครใช้ให้คุณคุยกับมัน ปากนี้เป็นของผม ตรงนี้ ตรงนี้ ก็เป็นของผม" ชายหนุ่มพูดพลางเลื่อนมือจากริมฝีปากผ่านลำคอระหงแล้วมาหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบก่อนจะบีบเคล้นหยาบโลน

พวกเราเป็นเพื่อนกัน สนิทกันมาก รู้ไส้รู้พุงกันหมด แต่สุดท้ายก็ดันมารักกัน คามิล ไคโทเคริน อายุ 24 ปี ลูกครึ่งญี่ปุ่น-อเมริกัน ( แต่เกิดและโตที่ไทย ) นิสัย เจ้าชู้ รักสนุก แต่รักเพื่อนมาก ขุนเขา เตโชเศรษฐาบดินทร์ อายุ 24 ปี นิสัย รักสนุก ชอบการสังสรรค์ และรักพวกพ้องมาก ริฮานน่า หรือ ฮาน่า อายุ 24 ปี นิสัยดี เปรี้ยวนิดๆ หวานน้อยหน่อย ดูเหมือนคนนิสัยไม่ดี แต่จริงๆ แล้วรักเพื่อนๆ มาก แนะนำตัวละครเพิ่มเติม คามิล คาริน่า = แม่ของคามิล เลียม = พ่อของคามิล ขุนเขา คุณขจี = แม่ของขุนเขา ท่านพีระ = พ่อของขุนเขา ฮาน่า คุณหญิงเกวลิน = แม่ของฮาน่า ประธานเกริกวิทย์ = พ่อของฮาน่า ********************** การมีคนรักหลายคน (Polyamory) เป็นรูปแบบหนึ่งของความสัมพันธ์ที่คนคนหนึ่งจะรักคนอื่นได้อีกหลายคน ไม่ได้จำกัดอยู่แค่เรื่องเซ็กซ์ แต่หมายถึงไลฟ์สไตล์ที่ทุกฝ่ายยังรักกันดี และพอใจจะให้ทุกคนในความสัมพันธ์ไปรักคนอื่นๆ ได้