วัยรุ่น Mga Nobela at Kwento

เธอหายไปในวันที่เขากำลังจะสารภาพรัก...แต่สุดท้ายโชคชะตานำพาให้ทั้งสองกลับมาพบกันในฐานะ " สายรหัส "

‘ถ้าลูบเกียร์แล้วจะได้เป็นเมียวิศวะ แล้วถ้าหนูลูบเฮียละคะจะเป็นเมียเฮียได้อะเปล่า!!!’ เมื่ออยากลูบเกียร์ตั้งใจฝากตัวเป็นเมียวิศวะ แต่พลาดท่าตกหลุกลึก พร้อมอุทานว่าเหี้ย...ฉันก็ได้เป็นเมียพี่เขาสมใจ

คบกันมาตั้งแต่เด็ก จนวันหนึ่งพลาดพลั้งและกลายเป็นคุณแม่วัยใส ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูลูก ปล่อยให้เขาได้ใช้ชีวิตตามวัย มีสังคม มีทางของตัวเอง ทำหน้าที่ตัวเองไม่ขาดตกบกพร่อง ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเราหมดรักกันตั้งแต่ตอนไหน? เขาและเธอเคยรักกันด้วยหัวใจบริสุทธิ์ พลาดพลั้งจนมีลูกด้วยกัน แต่เธอกลับยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูลูก... ส่วนเขาเลือกเดินเข้าหาสังคมใหม่ๆ ในรั้วมหาวิทยาลัยที่เปลี่ยนเขาไปจนหมด เมื่อรักไม่เหมือนเดิม เขาเอ่ยคำเลิกราวกับไม่เคยรักกันมาก่อน ทิ้งเธอและลูกชายไว้เบื้องหลังโดยไม่หันกลับมาเหลียวแล “พี่ยอมกราบก็ได้แค่เดียร์ยอมปล่อยพี่ไป เพราะหัวใจดวงนี้ไม่มีเดียร์อยู่ในนั้นอีกแล้ว” “พี่ยอมกราบเดียร์ เพื่อให้เดียร์ยอมปล่อยพี่ไปพี่ไม่คิดถึงวันที่เข้ามาจีบเดียร์เลยเหรอ” “พี่หมดรักเดียร์แล้ว”

ไทเธย์หนุ่มหล่อวิศวะปี 4 ผู้ที่ไม่ชอบสุงสิงกับใคร รักความเงียบ ความมืด เป็นชีวิตจิตใจ แต่แล้วมันก็หายไปหลังจากที่มีรุ่นน้องคนนี้เข้ามา ชะเอม รุ่นน้องสาวปี 1 ผู้ที่เข้ามาทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไป เธอน่ารักและสดใส แต่ก็น่ารำคาญด้วยในเวลาเดียวกัน ไม่เคยมีใครทำให้เขารู้สึกรำคาญได้เท่านี้มาก่อนเลย แต่ในอีกมุมนึง เขากลับรู้สึกว่าชีวิตประจำวันของตัวเองฉันกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เหมือนได้ก้าวออกมาจากมุมมืดของตัวเอง

ตามตื้อ ตามจิก ตามรังควาน เป็นแค่เด็กข้างบ้านไม่ใช่แม่ ไม่ใช่เมีย มาตามทีไรวงเหล้าแตกทุกที รู้พิกัดกูทุกที่... แมร่ง เป็นจีพีเอสหรือไงวะ

ผมแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่ง เธออายุห่างกับผมสามปี เธอเป็นผู้หญิงน่ารัก เป็นสาวหมวยผิวขาวราวกับหิมะ ผมอยากจีบเธอ แต่ติดอยู่อย่างเดียว... “ห้ามพวกมึงจีบน้องกูเด็ดอันขาด!” ติดตรงนี้แหละครับ พี่ชายโคตรหวง และที่สำคัญ ผมดันเป็นเพื่อนมันนี่สิ โคตร....

“กูชอบมึง” “เหอะ! พี่ก็รู้ว่าแพงขาย พี่ยังจะมาพูดอะไรแบบนี้อีกนะคะ” “ได้! ถ้ามึงไม่ชอบกู กูขอซื้อมึงทั้งชีวิตได้ไหม” “พี่ตื่นจากความฝันและยอมรับความจริงซ่ะ แพงไม่ยอมแหกกฎการขายของตัวเองหรอกค่ะ”

มีเหตุผลอะไรที่เด็กมัธยมอย่างเธอจะขายตัว เพราะความจนมันน่ากลัวทำให้เธอต้องถีบตัวเอง ศักดิ์ศรีกินไม่ได้แต่เงินรักษาแม่ได้ ไมาอยากขายศักดิ์ศรีแต่ถ้าแลกกับเงินเธอต้องทำ

วันนั้นเป็นวันที่ฉันได้เจอกับเขา ‘คุณองศา โยคินวาณิชย์สกุล’ ผู้ชายที่เพียบพร้อมไปซะทุกอย่างทั้งที่เขาอันตราย ฉันก็พร้อมจะเดินไปกับเขา ทั้งที่เขาเป็นคนลึกลับ ฉันก็พร้อมที่จะเชื่อใจเขา...

**“เธอแอบรักเขามานานหลายปี ยอมเป็นทุกอย่าง...แม้แต่ ‘เพื่อน’ แต่เขากลับทำเหมือนมีใจ ทั้งที่ไม่เคยคิดจะรักกันจริง ๆ จนวันที่เธอเลือกจะเดินออกมา คนที่เคยเฉยชา กลับเป็นฝ่ายรั้งไว้แทบไม่ทัน เพราะครั้งนี้... ‘เพื่อนเล่น’ กำลังจะเสีย ‘คนที่เล่นด้วยหัวใจ’ ไปตลอดกาล”**