Novel & Cerita วัยรุ่น

คู่นอนไม่ได้แปลว่ามีสิทธิ์ รักเขาก็ไม่ใช่ว่าจะได้ใจเขา ลีออน วิศวกรรมเครื่องกล ปี 4 นิสัย หล่อมาก รวย เย็นชา ปากร้าย เจ้าชู้เพราะโสด สำหรับลีออน ไม่เคยเชื่อในความรัก มองไอรีนเพียงแค่คู่นอน ที่กลับมาหาได้เสมอโดยไม่ให้สถานะ ไอรีน บริหารการจัดการ ปี3 นิสัย ภายนอกแรง ดุ แซ่บ มั่นใจ ไม่ง้อใคร สำหรับไอรีน หากมีใครมายุ่งกับลีออน ด่าจริง ตบจริง ทั้งหมดเพียงเพราะรัก แต่นั่นเป็นแค่รักข้างเดียว รู้ดีว่า ‘ลีออน’ เป็นคาสโนว่าตัวพ่อ แต่ก็ยังโง่รักเขา ยอมเป็นที่หนึ่งในรายชื่อคู่นอนของเขาแต่ไม่มีสถานะพิเศษ ส่วนเขาเป็นผัว(ชั่วคราว)ที่ฉันรัก เมื่อเด็กปีหนึ่งตรงสเปคโผล่เข้ามาในชีวิต ทุกอย่างที่ฉันเคยมี ทุกคืนที่เคยได้ ถูกปัดทิ้งอย่างไร้ราคา ฉันไอรีน ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะคุกเข่าร้องไห้ขอความรักเพราะถ้าได้รักใคร ฉันก็รักสุดหัวใจ และถ้าเจ็บเมื่อไหร่… ฉันจะกลับมาแรงยิ่งกว่าเดิม คราวซวยของลีออนอย่างเดียวคือผู้หญิงแบบฉัน ต่อให้เจ็บแค่ไหนก็ไม่เคยแพ้ เขาจะได้รู้ ว่าทิ้งผิดคนมันเป็นยังไง

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว งั้นฉันขอตัว" หญิงสาวพูดขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางยังคงนิ่งเฉย ลุกขึ้นจากโซฟาทำท่าจะเดินออกไป แต่... "เดี๋ยว..." เสียงทุ้มเข้มเอ่ยเรียกคนตัวเล็กขึ้นทำให้พราวดาวชะงักเท้า แต่แล้วก็ต้องนิ่งไปกับประโยคต่อมาที่ได้ยิน "...เธอยังไม่ได้จ่ายดอกเบี้ยครั้งสุดท้าย"

“คุณจงใจหลบหน้าผมงั้นเหรอ” “คุณคิดมากไปแล้ว” “จูบนั่นไม่มีความหมายเหรอ” “ไม่มี!!” “หลิน!!” สวัสดีนักอ่านทุกคนนะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของดีไซเนอร์สาว ดูแลเรื่องเสื้อผ้าให้ศิลปินนักร้องในบริษัทค่ายเพลงดังค่ะ เรื่องราวเกิดขึ้นจากบริษัทเรียกรวมศิลปินที่เคยโด่งดังในอดีในยุค 90 มาแสดงคอนเสิร์ต "นิลินทร์" หรือ "หลิน" นางเอกของเรื่องก็เคยหวังว่าจะมีสักครั้งที่เธอได้มีโอกาสพบศิลปินที่เป็นสามีทิพย์คนแรกสมัยวัยรุ่น "วายุ" สุดท้ายฟ้าก็มอบโชคให้เธอ ...... แต่ว่า เรื่องราวหลังจากนั้นล่ะ ตามไปช่วยลุ้นพ่อซุปตาร์ กับ ดีไซเนอร์สาวกันนะคะว่าเรื่องราวของทั้งคู่จะเป็นเช่นไร พวกเขาจะรักกันได้ยังไงบ้าง ไปร่วมฟิน ย้อนอดีตสู่ช่วงวัย 90 ด้วยกันค่ะ ......

เขา ชายหนุ่มผู้มีใบหน้านิ่ง เพียงแค่ปรายตามองใครๆ ต่างก็เกรงกลัว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ หลายคน แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะสนใจใคร แค่เอาเสร็จก็จบ! เขาไม่เคยมีอะไรซ้ำกับผู้หญิงคนไหน ยกเว้นเธอ ที่เขาเผลอไปมีอะไรด้วยในคืนนั้น ซึ่งเป็นน้องสาวของว่าที่คู่หมั้นเขาในอนาคต เหตุการณ์ต่างๆ ระหว่างเขากับเธอมันทำให้เธอทั้งสองเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้นจนกลายเป็นความผูกพันธ์ที่เขาไม่คิดว่าตัวเองจะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้…

เป็นแฟนกันต้องมี "กอด จูบแล้วก็...เซ็กซ์" ไอ้หื่น!!! คิดแต่เรื่องใต้สะดือ "หนูชอบพี่ ไม่สิ! หนูรักพี่ ถ้าพี่โสดเราลองมาคบกันไหมคะ" ฉันพูดรัวเร็วมือกำบนตักไว้แน่นด้วยความตื่นเต้น "แล้วน้องโสดเหรอ" "โสดค่ะ หนูโสด" ฉันรีบตอบออกไป อยากจะบอกเขาเหลือเกินว่าตลอดชีวิตยังไม่เคยมีแฟน "น้องรู้ไหมว่าเป็นแฟนกันเขาทำอะไรกันบ้าง" คำถามเขาทำฉันกะพริบตาถี่ ๆ ไม่ค่อยแน่ใจ คำถามเขาฉันเข้าใจแต่เพราะไม่มีประสบการณ์การมีแฟนจึงไม่รู้สิ่งที่เขาเป็นแฟนกันทำอะไรกันบ้าง "ไม่รู้เหรอ" เขาเลิกคิ้วถาม "รู้ค่ะรู้" ฉันรีบตอบเพราะกลัวว่าเขาจะไม่รับรัก "งั้นมีอะไรบ้าง" "เอ่อ...ดูหนัง กินข้าว ไปเที่ยวด้วยกันแล้วก็เอ่อ..." ฉันคิดได้เพียงแค่นั้นจริง ๆ พวกเราเพิ่งจะเรียนมัธยมเป็นแฟนกันก็ต้องทำแค่นี้สิ ทำมากกว่านี้ไม่น่าจะได้นะ "กอด จูบแล้วก็...เซ็กซ์"

เมื่อผู้ชายเพลย์บอยถูกเเม่บังคับให้เลือกคู่หมั้นเพียงคนเดียวจากผู้หญิงทั้งหมด 5 คน ที่อยู่ๆ ก็มาให้เขาเลือกถึงที่ เเต่ดูเหมือนจะมีเพียงคนเดียวที่คอยทำท่ารังเกียจเขาอยู่ตลอดเวลา เเต่กับผู้ชายคนอื่น….

จากคนไม่ชอบขี้หน้ากัน ด่ากันหน้าคณะจนอับอาย แต่จู่ๆเขาก็พบกับความลับของเธอทำให้อยากแก้แค้น แต่กลับพาตัวเองไปวนอยู่รอบเธอจนกลายเป็นตกหลุมรักเธอโดยไม่รู้ตัวจนสุดท้าย.... "มาเป็นเด็กเลี้ยงของพี่เถอะมิว" “ผ่านมาสามปีก็ไม่มีพัฒนาการขึ้นเลยสักนิด” “แล้วมันหนักส่วนไหนของพี่ล่ะคะ” “ไม่หนักหรอกก็แค่อยากรู้เท่านั้นว่าวัน ๆ นอกจากท่องหนังสือสอบหอบตำราแล้วทำอะไรเป็นอีกบ้าง” “ก็ดีกว่าพวกที่ดีแต่พกปากมามากกว่าสมอง แล้วมานั่งเห่าหอนไปวัน ๆ เหมือนพวกหมาหมู่แถวนี้ก็แล้วกัน” “เธอว่าใครเป็นหมา” “ถ้าไม่อยากรับก็อย่าเดือดร้อนสิ” “แล้วเมื่อกี้ว่าให้ใคร เธอเป็นรุ่นน้องนะ” “สันดานต่ำ” “อะไรนะ!” ทั้งสองเหมือนจะไม่มีทางที่จะมาคุยกันดี ๆ ได้เลย ยิ่งเพื่อน ๆ ในกลุ่มของเขาแล้วยิ่งเกลียดเธอเข้าไส้ แต่โอกาสแก้แค้นของภาวินทร์ก็มาถึงเร็วกว่าที่คิด เมื่อเขาได้รับรู้ความลับบางอย่างของเธอ "ได้เวลาแก้แค้นแล้ว ยัยลูกแกะน้อย"

จากที่ได้ยินเสียงที่ดุเดือดทุกคืน ไม่คิดว่าเธอจะ "หลงกล" เดินเข้ามาในถ้ำเสือที่กำลังหิวอย่างเขาเสียเอง “พี่รู้นะว่าบางคน ได้ยินเสียงบางอย่างในห้องนี้ ไม่อยากรู้เหรอว่าเสียงมาจากไหน” ใครจะไปคิดว่าเพื่อนบ้านที่เธอสงสัยจะเป็นเขา "1 ใน 4 จตุรเทพคณะวิศวะกรรมศาสตร์" ที่โด่งดังไปทั่วมหาวิทยาลัย "หล่อ โปรไฟล์ดี เรียนเก่ง แต่ก็...เอาแต่ใจตัวเอง เจ้าชู้ เรื่องมาก แต่พวกเขาไม่เคยขาดผู้หญิง" นี่เป็นคุณสมบัติของพวกเขา “เอากุญแจห้อง คืนมาได้แล้วค่ะ” "ไม่เห็นเหรอว่าพี่เจ็บอยู่ อยากได้ก็มาทำแผลให้ก่อนสิ ไม่ต้องทำหน้าแบบนี้ ช่วยเป็นเพื่อนบ้านที่ดีสักวันไม่ได้เหรอ น้ำใจน่ะรู้จักไหมครับคุณเพื่อนบ้าน" “หาเรื่องเจ็บตัวเองแล้วมาถามหาน้ำใจเหรอ คนบ้าอะไรเนี่ย” “หรือจะไม่เอากุญแจแล้ว ไอ้สายยูนั่นน่ะ ป้องกันอะไรไม่ได้หรอกนะจะบอกให้ มันช่วยให้คนรู้มากขึ้นด้วยว่า เจ้าของไม่อยู่ห้อง” “รีบเข้าไปสิคะ!” “ดุจังเลยนะ เชิญครับ” เชิญตามไปอ่านเรื่องราวจากนี้ของทั้งคู่ได้เลยจ้าา....

เมื่อเฮดว๊ากวิศวะสุดเถื่อน ต้องมาตามจีบสาวน้อยสุดนุ่มนิ่มคณะบริหาร งานนี้เลยรุกขอเบอร์ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน แถมยังพวงด้วยตำแหน่งองครักษ์ประจำตัว เพื่อคว้าหัวใจของน้องตัวเลยมาให้ได้

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ “รินทำไม่ได้เลย รินไม่เข้าใจ” หญิงสาวเอ่ยงอแงเมื่อเธอไม่สามารถทำตามในงานที่อาจารย์สั่งให้ทำส่งในศุกร์นี้ได้ “ไหนขอพี่ดูหน่อย” ลีวายเอ่ย พรางหยิบงานที่ฟารินงอแงไม่ยอมทำ “พี่ลีวาย ทำให้รินหน่อยนะๆๆ” “ถ้าพี่ทำให้ อาจารย์ก็รู้ซิครับ” ลีวายเอ่ย “อาจารย์จะรู้ได้ยังไงคะ เรารู้กันสองคน”ฟารินเอ่ย “พี่อยู่ปี3 ทำงานส่งอาจารย์จนอาจารย์จำลายเส้นได้หมดแล้วครับ แล้วน้องปีหนึ่งแบบน้องฟารินเนี้ย จะใช้ลายเส้นพี่ปี3ไปส่ง จะรอดได้ยังงไง” “แต่รินทำไม่ได้นี่คะ….” “เฮ้อ งอแงแบบนี่แล้วพี่จะทำยังไง”ลีวายเอ่ย “ไม่รู้ค่ะ” “งอแงไม่เข้าเรื่องเลยเรา” ปากบ่น แต่มือก็ยังคงเริ่มร่างงานที่ฟารินบอกทำไม่ได้ “พี่ลีวายใจดีจัง” “ใจดีแบบนี้ ให้พี่เป็นแฟนได้หรือยังละครับ” “คะ!!….” “เอากลับไปคิดดูก่อนก็ได้” ลีวายเอ่ย