สยบรักใต้บัญชานาง Novels & Stories

เขาสั่งแล้วเสยสะโพกขึ้นจนร่างบางที่อยู่ด้านบนหัวสั่นหัวคลอน เธอครางสะอื้นเป็นจังหวะยามเขากระแทกเสยขึ้น จนไม่กี่นาทีต่อมาก็มีเสียงหวัดคำรามดังขึ้นมาติดๆกัน ร่างเล็กที่หอบหายใจหมดแรงปล่อยให้ตัวเองซบลงบนตัวเขาแล้วหลับแทบจะทันทีท่ามกลางแสงแรกของวันที่สาดส่องเข้ามา พบกันที่เรื่องต่อไป “สยบรัก เลขาจอมพยศ” เป็นเรื่องราวของพี่วีค่ะ

ซิวอูหยินสะบัดเนื้อสะบัดตัวใส่ใต้เท้าจื้อที่นั่งอยู่ข้างๆ “ไหนท่านลองบอกข้ามาสิว่า...เหตุใดครั้งนี้จึงได้รับเผยหนิงเอ๋อร์เป็นอนุภรรยา ” ใต้เท้ามากรักยิ้มน้อยๆ เอื้อมมือไปจับแขนสตรีที่นั่งข้างๆ ดึงมานั่งเกยอยู่บนตัก “เจ้าคงไม่รู้ว่าครั้งนี้ข้าหวังจะใช้งานใต้เท้าเผยสักห น่อย บุตรสาวของเขากำลังตกอับเพราะไม่อาจจะขายออกกับบุรุษในเมืองหลวงแค่เอาเงินเข้าหว่านสักหน่อยนางก็ยอมไปกับข้าแล้ว แต่กับเจ้าไม่เหมือนกัน เจ้ากับข้ามีความหลังที่ซับซ้อนและยาวนานจนแยกกันไม่ออก...จริงหรือไม่”

เยี่ยนสือเอ่ยขึ้นน้ำตานองหน้าเมื่อเห็นนายหญิงที่นางรักต้อง มาตกอยู่ในสภาพร้องไห้เสียใจฟูมฟายมากมายขนาดนี้ “เยี่ยนสือ ข้าผิดอันใด เหตุใดฝ่าบาทจึงมิทรงอนุญาตให้ข้าได้ตั้งครรภ์มังกร ข้าปรนนิบัติรับใช้ฝ่าบาทมาตั้งหลายปี ข้าตกหลุมรักพระองค์ตั้งแต่ครั้นเมื่อที่พระ องค์ทรงเป็นองค์รัชทายาท พวกเราทั้งคู่ต่างเหมาะสมกันราวกับคู่สม แต่ผู้ที่ตั้งครรภ์มังกรเหตุใดจึงเป็นนังสนมชั้นต่ำเพียงแค่ขั้นฉางจ้าย เรื่องนี้มันมิจริงใช่หรือไม่

าส่งร่างบางถึงฝั่งอีกครั้งแล้วก็ปรับเปลี่ยนให้หญิงสาวนอนลงใต้ร่าง จากนั้นก็เพิ่มแรงเคลื่อนไหวของตัวเองให้เร็วขึ้นถี่กระชั้นรุนแรงยิ่งกว่าเดิม ฉุดรั้งให้คลื่นความใคร่รุนแรงกว่าครั้งไหนจนคนใต้ร่างเขาถึงกับดิ้นพล่าน สะโพกแกร่งดุดันอย่างสุดแสนขับเคลื่อนพายุให้โหมกร ะหน่ำซัดสาดทุกอย่างพังทลายในที่สุด

สิ้นคำ เขาก็กระชากนางอย่างแรง “ว๊าย.... โอ๊ย !” แรงกระชากนั้นทำให้นางอยู่ใต้ร่างกำยำ ดวงตาของสามีเต็มไปด้วยความหื่นกระหายราวกับสัตว์ป่า ไม่มีความรักให้กับนางแม้แต่น้อย

เส้นทางรักเปิดพร้อมแล้วบู๊พร้อมเดินหน้านำท่อนแห่งความเป็นชายของเขาเข้าไปแสดงความเป็นเจ้าของในกลีบสวาทของ หญิงสาวที่เขาแอบรักมาตลอดและยังคงรักอยู่ไม่มีเสื่อมคลาย เดือนอ้ายร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อความบริสุทธิ์ของเธอขาดออกจากกัน สองมือจิกลงไปที่หลังของชายผู้บุรุกเ พื่อระบายทุกความรู้สึกลงไป

ท่ามกลางความมืดมิด ร่างกายของทั้งคู่เริ่มบรรเลงบทเพลงรักอันเร่าร้อนท่ามกลางคืนวันพระจันทร์เต็มดวง ผ้าสไบปลิวตกลงไปในน้ำ ฟาเรนสอดใส่กระแทกซ้ำ ๆ อยู่แบบนั้น "ซี้ดด…โอ๊ย…อ่าส์" เธอครางออกมาอย่างสุดจะทนต่อความเสียวที่เขามอบจนเสร็จไปอย่างไม่ทันรู้ตัว

” ฮือ…ไม่นะคะ ไม่ “ น้ำมนต์เอ่ยพูดออกมาใบหน้านวลสวยเอาแต่ส่ายหัวปฏิเสธแต่คนที่โมโหจนหูดับกลับไม่ได้ยินเสียงร้องอ้อนวอนของคนใต้ร่าง มือหนาจับปลายหัวหยักจ่อไปยังใจกลางสาวที่แห้งผากก่อนจะถูไถขึ้นลง คนพี่พยายามดันแท่งเนื้อเข้าไปในร่องรักสีหวานด้วยความยากลำบากเพราะดินแดน ไม่ได้เล้าโลมปลุกอารมณ์ให้คนใต้ร่างเลย

แต่ไม่มีใครรู้…ว่าใต้พื้นไม้เก่ากรอบนั้นกลิ่นเลือดสด ซึมลึกอยู่ในร่องไม้ เหมือนมันร้องไห้อยู่ในความเงียบ เบื้องล่างของโรงน้ำชาในห้องเก็บของใต้ดินที่ไม่ควรมีใครลงไปมีร่างของหญิงสาววัยสิบห้านอนอยู่ดวงตาค้างนิ่ง ใบหน้าซีดเผือดรอยไหม้จากโซ่กัดลำคอและที่ปลายนิ้ว... เปรอะครา บหมึก หมึกที่ใช้เฉพาะกับตราลับราชสำนัก

เสียงเขาเรียกขานชื่อนาง แผ่วเบาราวกับกลัวว่า หากดังเกินไป ความฝันนี้จะสลายไปในหิมะ ซูเหยากัดริมฝีปาก เลือดซึมออกมา นางสั่นสะท้านทั้งร่าง น้ำตารินลงพร้อมกับเกล็ดหิมะ “องค์ชาย ท่านจำได้หรือไม่ ว่าครั้งหนึ่ง ข้าเคยรักท่าน” เสียงของนางพร่าแผ่ว แต่ทุกคำคือคมดาบที่ฝังลึกลงกลา งใจ