Novelas y relatos de สยบรักใต้บัญชานาง

ในราชสำนัก ท้ายที่สุดนางก็พบม้วนบันทึกหนึ่งในชั้นลับ ม้วนกระดาษเก่าแก่เขียนด้วยหมึกจาง ๆ จนแทบมองไม่เห็น “บทเพลงคำสัตย์ใต้ดอกเหมย” เป็นเพลงพิณที่ไม่ควรมีใครได้ฟัง เพราะมันเป็นเพลงที่องค์ชายรองแต่งให้หญิงคนหนึ่งในวัง หญิงผู้ซึ่งไม่ควรถูกใครรัก และในคืนที่เ พลงนั้นดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย องค์ชายรองก็สิ้นพระชนม์ใต้ต้นเหมย...

หญิงสาวสะบัดตัวออกจากการเกาะกุม เมื่อรู้สึกถึงความใกล้ชิดที่เกิดขึ้น เนื้อตัวของเขาเย็นจัดเหมือนคนที่เพิ่งอาบน้ำมาใหม่ๆ และที่ทำให้เธอโมโหก็คือท่อนบนของเขาเปล่าเปลือย เผยให้เห็นรอยสักสีดำทะมึนลวดลายเวียนหัว ที่เคลื่อนไหวไปตามลมหายใจเหมือนมีชีวิต เธอเกลียดเนื้ อตัวเขาที่สุด "จะไม่ขอบคุณผมสักคำเหรอครับ" "ไม่จำเป็น! ก็ไม่เพราะนายเหรอ ฉันถึงได้เกือบตกบันได ปล่อย!"

เสียงครางทุ้มต่ำแสดงความพอใจ ไฟในกายกำลังถูกเธอช่วยดับ ความต้องการท่วมท้นอย่างกระหายหิว ขยับเข้าออกควบคุมจังหวะรัก ระรัวถี่ ตักตวงเชยชมความงามกลีบกุหลาบอย่างหยาบโลน

ครัวของนาง ใต้เท้าเซียงจ้องมองภรรยาที่กำลังเยื้องย่างผ่านหน้าเหล่ามือปราบเข้ามาหยุดตรงหน้าเขาและหัวหน้ามือปราบ นางคำนับผู้เป็นสามีก่อนที่จะหันไปคำนับใต้เท้าจิ้น ภายในใจของใต้เท้าเซียงนั้นปวดร้าวไปหมด เขารู้ดีว่าภรรยานั้นรักบุตรีมาก แต่เขาก็ไม่เคยคิดว่านางจะมีจิตใจที่โหดร ้ายถึงเพียงนี้

พิมพ์ก็มองธันด้วยสายตาที่ซับซ้อน เธอรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังเต้นผิดจังหวะ (และนี่คือฉากสุดท้ายที่แสดงให้เห็นว่า พิมพ์และธันได้รับรางวัลแห่งความกล้าหาญ และความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังจะก้าวไปสู่จุดเปลี่ยนที่สำคัญ) **ตัดไปยัง ร้านอาหารหรู "Skyline Grill" ช่วงดึก**

์ชาย กระสุนนัดเดียวได้นกสองตัวองค์ชายสิบสี่แม้จะพูดว่าชอบพอกับบุตรีใต้เท้าฉีแต่เบื้องลึก ก็หวังให้ใต้เท้าฉีสนับสนุนไม่น้อย" "ไท่จือดูเหมือนฉลาดกับแสดงสิ่งที่โง่เขลาออกมา เจ้าสิบสี่แม้จะทำเหมือนคนบ้าคลั่งในความรักแต่อย่าคิดว่าข้าไม่รู้เรื่องราวในตำหนักจันทราของเขาที่แอบซุ กซ่อนนางกำนัลเสียมากมายไม่แพ้ไท่จือ แต่กลับทำตัวน่าสงสารด้วยความรักมั่นเจ้าสิบสองเอาตัวรอดเก่งแม้จะสำมะเลเทเมาไปบ้างหากข้ามอบตำแหน่งสำคัญให้ก็คิดว่าต้องทำออกมาดีไม่น้อย เจ้าห้านั่นมีรักมั่นเหมือนข้าจนเกินไป หากวันไหนที่ผิดหวังหรือคนที่รักมั่นจากไปก็คงเหมือนร่างไร้หัวใจ"

ฉู่จวินสิงค้นมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาจากตัวผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นั้น เขารีบหยิบออกมาแทงลงบนอกของผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นั้น ผู้ใต้บังคับบัญชายังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น คนก็ฟุบจมกองเลือดดับดิ้นไปเสียแล้ว

เฉินฝานจับคางพระชายา บังคับให้นางสบตาตน “เป็น เป็นไปได้อย่างไร? ใต้เท้าเป็นถึงขุนนาง พวกข้าจะกล้าสังหารท่านได้อย่างไร?” ริมฝีปากแดงดอกท้อในตอนแรก ซีดขาวเล็กน้อย ทั้งยังสั่นเทาไม่หยุด

แนะนำตัวละคร เจ้าขุน หนุ่มใต้ บ้านเกิดสุราษฎร์ธานี ลูกชายคนโตของนายหัวจอมทัพกับของขวัญในเรื่องชะตารักนายหัวจอมทัพ อายุ25ปี สูง187เซนติเมตร เป็นคนเงียบๆ พูดน้อยเหมือนพ่อ หน้าตาก็หล่อเหลาถอดแบบพ่อมา ทว่าผิวขาวได้แม่ ชะเอม สาวใต้ บ้านเกิดสุราษฎร์ธานี อายุ19ปี สูง161เซนติเมตร หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักแต่นิสัยกลับดื้อรั้นไม่ยอมคน ทว่าก็มีด้านอ่อนโยนและอ่อนไหวง่าย

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ ไม่มีใครคิดว่าใต้เท้ากงที่รักและเอ็นดูคุณหนูรองมากที่สุดในบรรดาบุตรจะกล้าลงมือ เขาถึงกับตบนางสามครั้งติด ไม่ไว้หน้าทั้งแม่และลูกเลยสักนิด ที่สำคัญก็คือเป็นการตบต่อหน้าคนอื่น ๆ ในห้อง คนอื่น ๆ ที่ว่านั่นก็คือเหล่าบุตรและภรรยาของเขาที่ถูกสั่งให้แยกอ อกไปอยู่ท้ายจวน ทุกคนต่างก็มีสีหน้านิ่งเฉยเมื่อเห็นว่าใต้เท้ากงตีบุตรสาวและฮูหยินรักของตนเอง จากที่ฟังเรื่องราวมาและปะติดประต่อได้ ดูเหมือนว่าคุณหนูรองผู้นี้จะโง่กว่าที่คิดมาก ทั้งโง่ทั้งอวดดี สมควรแล้วที่โดนตบต่อหน้าคนอื่น ๆ เช่นนี้