Savage Fwb เพื่อนนอนหวงรัก Novels & Stories

“ที่รักคะ แป้งทำให้คุณขนาดนี้คุณยังคิดระแวงกันอีกเหรอคะ” “ผมไว้ใจคุณ แต่ไม่ไว้ใจไอ้หมอนั่น” “คุณลืมไปแล้วเหรอคะว่าเขาเป็นพาร์ทเนอร์เรานะคะ ไม่ชอบก็ต้องเก็บเอาไว้” “คืนนี้ผมไม่หยุดแค่รอบเดียวแน่”

Rrrr “ว่าไง” (มึงอยู่ไหนครับเพื่อนน ปล่อยให้สาวรอได้ไงไอ้เวร!) “เออกำลังไป” กันต์ธีตอบกลับสั้นๆ ก่อนจะกดตัดสายเพื่อนสนิทอย่างซิมพร้อมกับตรงไปผับที่นัดกันไว้ พอมาถึงก็นั่งกินเหล้าพร้อมสาวสวยข้างกาย

ฉันน่ะไม่เคยมายด์เรื่องพวกนี้ แล้วก็ไม่อยากหยิบยกมาข่มกันหรอก แต่แม่คนนี้มาว่าฉันก่อนไง แล้วฉันก็ไม่ใช่ประอิฐพระปูนด้วยสิ “ใช่ ฉันเป็น FWB กับเอ็กซ์ แล้วฉันก็มาก่อนเธอด้วย รู้แบบนี้แล้วยังคบกับเขาอีกนะ เธอไม่รู้สึกอะไรหน่อยเหรอถ้าต้องมาเจอกลุ่มเพื่อนเอ็กซ์แล้ วเห็นฉันที่เคยนอนกับเขา” ตอนนั้นฉันก็หัวเราะออกมาอย่างขบขัน “ขำอะไรไม่ทราบยะ”

ไม่รับได้ไง พบรักมันรักมึงมาตั้งนาน ไอ้เพื่อนโง่ ผมแอบด่ามันในใจ ใคร ๆ เขาก็ดูออกทั้งนั้นว่าพบรักชอบมัน มีแต่มันนั่นแหละที่ไม่รู้และทำให้พบรักเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า “สถานะเพื่อน พอเปลี่ยนแล้วมันกลับไปเป็นเหมือนเดิมยากนะวิล” ผมพูดเรียบ ๆ เป็นประโยคแรกที่ผมเอ่ยออกมาหลั งจากที่ฟังเพื่อน ๆ พูดกันมานาน “รู้ใช่ไหม”

“ไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นก็ดีแล้วจ๋าย ที่ฉันถามเพราะเป็นห่วง แกกับไทเกอร์มันเป็นความสัมพันธ์ที่เข้าใจยากก็จริงแต่มิตรภาพมันสวยงามกว่าเซ็กส์เชื่อสิ อย่าคิดจะเริ่มเลย ถ้าชอบก็เป็นแฟนกันไปเถอะ” พูดจบยี่หวาก็ก้มหน้าทำงานต่อ ส่วนฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้า G****e พิมพ์ค้ นหาคำว่า ความสัมพันธ์แบบ FWB แล้วตั้งใจอ่าน “มัวแต่เล่นโทรศัพท์ช่วยเพื่อนทำงานหน่อย”

นาวพูดแทรกขึ้น “แกเป็นอะไรหรือเปล่า ไปหาหมอก่อนมั้ย?” ฉันถามเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วง “ไม่ต้องแก ขอแค่กลับไปนอนที่บ้านก็พอ” “ก็ได้ๆ แล้วนี่จะกลับยังไง?”

เพื่อนเข้ามาพูดกับเวหาอย่างไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไร “ก็กูไม่ชอบกูก็ต้องไล่สิว่ะ มึงอยากได้มึงก็เอาไปเลย” เวหาเมามากเพื่อนก็ไม่ได้สนใจมนคำพูดของเขามาก “กูว่ามึงเมาแล้วมึงกลับเถอะพวกกูก็จะกลับแล้ว”

7: แค่เพื่อนไม่ใช่เมีย ~Part โซ่~ ผมลืมตาตื่นขึ้นมามองหน้าคนที่นอนกอดก่ายกันอยู่ข้างๆ ใบหน้าสวยนอนหลับตาพริ้ม หน้าลี่นวลเนียนใสไร้สิวผ้าไม่มีให้ระคายลูกตาเลยสักนิด

เอาจริง แม้จะบอกว่าเป็น FWB แค่เราสองคนก็ทำตัวไม่ต่างจากคู่รักโลว์คีย์ที่ไม่ป่าวประกาศให้ชาวโลกได้รับรู้เท่านั้น ป๊านั้นตอนเช้า กลางวัน เย็น จะกลับมาทานข้าวที่บ้านทุกวัน ไปไหนไม่ค้างข้างนอกจะกลับมานอนกกกอดผมตลอด ถ้าเหนื่อยมากไม่ได้ทำอะไรกันก็นอนกอดกันเฉย ๆ อย่างอบอุ่น คืนน ี้เราสองคนสุดเหวี่ยงกันมากจนเสร็จกิจผมก็นอนแอบอิงไปกับอกแกร่ง ขณะกำลังจะเคลิ้มหลับ อยู่ดี ๆ ป๊านนท์ก็พูดขึ้นมา " ดีนะที่หนูไม่ใช่โอเมก้า ไม่งั้นป๊าล่ะแย่เลย "

"จิ๊!" เรื่องทุกอย่างมันเริ่มจากตอนนั้นนั่นแหละ แทนที่เราจะรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นแต่เปล่าเลย เราสองคนกลับเห็นดีเห็นชอบที่จะทำเรื่องแบบนั้นต่ออีกเรื่อยๆ จนความสัมพันธ์ของเรามันพัฒนามาเป็น FWB (Friends with Benefits) ทีแรกก็คิดว่าความสัมพันธ์นี้มันจะเหมาะกับเราทั้งสอง แต่ดูเหมือนว ่าฉันจะคิดผิดมหันต์เลยน่ะสิ "อึก! ซี๊ดด โคตรเสียวเลยวะเดมี่ อื้อ เหมือนว่ากูจะเสร็จแล้ว!!"