หมอ

"เมื่อ 'บุญคุณ' แปรผันเป็น 'ความรัก' และ 'สถานะ' กลายเป็นกำแพง เธอจะรักมากพอที่จะก้าวข้ามทุกอุปสรรค เพื่อ 'เขา' ผู้เป็นทุกสิ่งในชีวิต" ***** ในเวลาที่ผู้มีพระคุณหัวใจแตกสลาย เธอคอยอยู่ข้างๆ จนความสัมพันธ์มันเลยเถิด เพราะเขาคิดว่าเธอคือคนรัก แต่ใสถานะเด็กเลี้ยงเขาจะจริงจัง หรือจะเห็นแค่เธอเป็นตัวแทนของใครบางคน แต่สำหรับเธอแล้วเขาคือทุกอย่างและรักเขาจนหมดใจ

นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของ ป้าน่ะเมียผมนะ 25+++ ใครที่เข้ามาอ่านแนะนำให้ไปอ่านรุ่นพ่อแม่ก่อนนะจ้ะได้เข้าใจที่มาของตัวละคร นิยายเรื่องนี้จะประกอบไปด้วยทั้งหมดสองตอนด้วยกัน 1.คุณหมอบิวตี้(หนูสวย)25+++(พ่อตาขาโหด) 2.พี่สมาร์ท(สุดหล่อ)25+++

เขาเกลียดเธอตั้งแต่แรกเห็นเพียงเพราะว่าเธอเป็นลูกติดของเมียน้อยคุณพ่อ เธอมันเป็นแค่กาฝากของบ้านหลังนี้แต่เขาไม่รู้เลยว่าทุกครั้งที่เขาผลักไสไล่ส่งเธอมันกลับทำให้เขาเองที่เริ่มโหยหาจนแทบบ้า

“ผมจะทำให้พี่หายจากการเป็นโรคภูมิแพ้ให้ได้และผมจะทำให้พี่กลายมาเป็นแฟนผมให้ได้!!!!”

สำหรับเขาเธอเป็นแค่น้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น แต่สำหรับเธอ เขาคือรักแรกที่จนถึงตอนนี้ก็ยังปักหมุดหัวใจเอาไว้ที่เขาเพียงคนเดียว พอจะมีโอกาสบ้างไหมนะ ที่น้องน้อยจะได้ครอบครองหัวใจพี่ชายกำมะลอคนนี้ได้บ้าง' เรื่องราวของ ของขวัญ เด็กสาวผู้แอบหมายปองพี่ชายข้างบ้านซึ่งเป็นลูกชายเพื่อนสนิทแม่ของตัวเองอย่างเซจิ ด้วยความที่เธอและเขาเกิดในวันที่และเดือนเดียวกัน ครอบครัวจึงจัดงานวันเกิดร่วมให้กับพวกเขาทั้งสองอยู่เสมอ ทุกปีในวันคล้ายวันเกิด เธอจะมีความสุขมาก ต่างจากเขาที่ดูเบื่อหน่าย แต่ถึงอย่างนั้น เธอเองก็ได้แต่เฝ้าอธิษฐานว่า คงมีสักวัน ที่ตัวเธอนั้นจะได้เป็นของขวัญสำหรับเขา… แต่ดูเหมือนว่า…เขาจะไม่ค่อยชอบของขวัญชิ้นนี้สักเท่าไหร่เลย งานนี้มีเป็น

เมื่อสูตินรีเวชมือหนึ่ง ‘คุณหมอครองภพ’ ผู้ได้รับสมญานามความเชี่ยวชาญด้านมดลูก! และเรื่องครองความโสดเริ่มคบหากับลูกครึ่งสาวไทย-สวิตเซอร์แลนด์จริงจัง ในฐานะคู่หมั้นตามคำต้องการของผู้ใหญ่ คุณหมอน้ำแข็งกลับถูก ‘น้องอันนา’ บอกเลิกอย่างไร้เยื่อใย... ด้วยเหตุผลคือความน่าเบื่อของตัวเขาเองและเธอเป็นพวกอนุรักษ์นิยมหญิงรักหญิง! ท่ามกลางความเหน็บหนาวราวกับว่าโลกใบนี้คงจะเหลือเพียงแค่ตัวเขา โอกาสแก้ตัวครั้งสุดท้ายอยู่ในมืออีกครั้ง โดยไม่ต้องตามหาทามแมชชีนย้อนเวลากลับไปแก้ไขความผิดพลาดในอดีต หมออิฐ... จะไม่ใช่ผู้ชายตายด้านเป็นซากศพอย่างที่น้องอันนาว่าเอาไว้ หมออิฐ... จะไม่ใช่พระอิฐพระปูนอีกต่อไป หมออิฐ... จะบุกรุก! ต่อเนื่อง เช้าถึงเย็นถึงส่งตรงถึงเตียง... แล้วเธอจะรับความรักดุเด็ดเผ็ดแซ่บพริกยกสวนของ 'หมอ คลั่ง รัก' ไหวหรือไม่...!

เขาชอบจูบ เธอชอบกัด ชอบหาเรื่องให้เขาปลุกปล้ำ "คืนนี้ผมยัดเยียดสถานะผัวให้คุณเอง"

ระหว่างเลียแค่หัว กับ อมสุดลำ คุณอาชอบแบบไหนคะ? "ซี้ด...คุณอาขาา...แบบนี้ไม่ไหวค่ะเจ้าขาจุก" "เจ้าขา...อือออ...อย่างตอดเลยค่ะเด็กดี"

‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’ ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์ ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่ กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวง‘เมียทอม’ แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว

เมื่อบริษัทของพ่อใกล้จะล้มละลาย แม่เลี้ยงของเธอจึงบังคับให้เธอแต่งงานกับฟู่สือถิง ชายผู้มีอิทธิพลที่กำลังนอนป่วยเป็นเจ้าชายนิทรา ทุกคนต่างตั้งตารอวันที่เธอกลายเป็นแม่หม้าย และถูกขับไล่ออกจากตระกูลฟู่ ในไม่ช้า ฟู่สือถิงก็ฟื้นขึ้น เมื่อเขาฟื้นขึ้นมา เขาก็กลายเป็นคนดุร้าย "ฉินอันอัน แม้ว่าคุณจะตั้งครรภ์ลูกของผม ผมก็จะบีบคอเขาให้ตายด้วยมือผมเอง! สี่ปีต่อมา ฉินอันอันกลับมายังประเทศเอ พร้อมกับลูกแฝดชายหญิงของเธอ เธอชี้ไปยังใบหน้าของฟู่สือถิงที่อยู่ในรายการเศรษฐกิจ และบอกกับเด็ก ๆ ว่า “ถ้าพวกลูกเจอผู้ชายคนนี้ ห้ามเข้าใกล้เขาเด็ดขาดนะ ไม่อย่างนั้นเขาจะบีบคอหนูจนตาย” ตกดึก มีชายปริศนาเข้าแฮกคอมพิวเตอร์ของฟู่สือถิง และทิ้งจดหมายท้าทายไว้ให้เขา ‘ไอสารเลว มาบีบคอฉันสิ!’